เกาะมหาสมบัติ
Posted on February 26, 2013

ชัชวนันท์ สันธิเดช

มีเกาะอยู่เกาะหนึ่ง อยู่ในมหาสมุทรทางตะวันออกไกล

บนเกาะมีทรัพย์สมบัติอยู่มากมาย คาดว่าเป็นเพราะเคยมีโจรสลัดฝรั่งเอาแก้วแหวนเงินทองมาเก็บไว้ แต่แล้วโจรพวกนั้นคงตายกลางทะเลเสียก่อน จึงไม่ได้กลับมาเอาของ

วันหนึ่งมีชายผู้โชคดีไปพบเกาะนี้เข้าโดยบังเอิญ เขาขนสมบัติใส่เรือกลับมา แล้วเอามาขายที่หมู่บ้าน จนสามารถยกระดับฐานะ จากชาวบ้านธรรมดา กลายเป็นเศรษฐีขึ้นมาได้ในชั่วข้ามคืน

พอเรื่องของชายผู้โชคดีแพร่สะพัดออกไป ชาวบ้านจำนวนมากต่างก็ล่องเรือไปหาขุมทรัพย์ที่เกาะแห่งนี้ และดูเหมือนทรัพย์สมบัติจะมีอยู่เยอะ ขนาดคนนับร้อยนับพันไปแย่งกันก็ยังไม่หมด

เรียกได้ว่า “รวยกันถ้วนหน้า” เลยทีเดียว

เด็กหนุ่มบางคน เพิ่งทำงานซื้อเรือได้ลำแรก แทนที่จะไปทำมาค้าขายอย่างอื่น เขากลับมุ่งหน้าไปยังเกาะมหาสมบัติ แต่นั่นก็ดูเหมือนจะเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง เพราะแก้วแหวนเงินทองที่ได้มา คิดเป็นมูลค่าหลายร้อยเปอร์เซ็นต์ของเงินที่ลงทุนไปเป็นค่าเรือ

คนหนุ่มหลายคน “รวยติดจรวด” จากการไปที่เกาะแห่งนี้แค่ 2-3 เที่ยว หลายคนบอกว่าชีวิตนี้ไม่คิดจะทำมาหากินอย่างอื่นอีกแล้ว แค่ล่องเรือไปยังเกาะมหัศจรรย์ไม่กี่รอบ ก็สบายไปทั้งชาติ

แม้ราคาเรือขณะนั้นจะถูกโก่งจนแพงลิบลิ่ว แต่บรรดา “คนตื่นทอง” ก็ยอมจ่าย เพราะคิดว่ายังไงก็คุ้ม

ที่น่าตกใจกว่าคือ บางคนออกเรือไปตัวคนเดียว ทั้งๆ ที่ยังบังคับเรือไม่เป็นเสียด้วยซ้ำ

แต่แล้ว พอหน้ามรสุมมาถึง ในหมู่ชาวบ้านเริ่มมีเสียงเตือนกันว่า อย่าได้เสี่ยงชีวิตไปที่เกาะมหาสมบัติอีกเลย เพราะสภาพอากาศเลวร้ายมาก ขืนออกเรือไปอาจไม่รอดชีวิตกลับมาก็เป็นได้

พูดง่ายๆ คือ มัน “เสี่ยง” เกินไปแล้ว สู้รอให้ “ฟ้าเปิด” ค่อยกลับไปอีกครั้งจะดีกว่า

ทว่าใครจะเชื่อเล่าครับ ก็สมบัติเยอะซะขนาดนั้น ไม่กล้าก็ต้องกล้า บางคนแม้จะกลัว แต่ก็เกรงว่าหากไปช้า พวกใจกล้าจะแย่งเอาของดีไปจนหมด

ด้วยเหตุนี้ ชาวบ้านส่วนใหญ่จึงยังคงยอมเสี่ยง ฝ่าลมฝ่าฝนเดินทางไปที่นั่น

ปรากฏว่าวันหนึ่ง ขณะที่กลุ่มชาวบ้านผู้ใจถึงกำลังกอบโกยเอาของมีค่าที่อยู่บนเกาะแห่งนั้น พายุที่โหมกระหน่ำได้ซัดเอาเรือของทุกคนที่ผูกไว้ริมหาดเสียหาย เรือบางลำแตก ใช้การไม่ได้ เรือบางลำถูกคลื่นซัดออกไปกลางทะเล

ด้วยเหตุนี้ จึงมีคนนับร้อยติดอยู่บนเกาะ

เวลาผ่านไปเป็นเดือนๆ เสบียงที่เตรียมไปก็หมด ยิ่งจะหาของป่ากินประทังชีวิตยิ่งยาก เพราะคนเยอะ แย่งกันกินไม่กี่วันก็เกลี้ยง

สุดท้าย คนเหล่านั้นก็ต้องเข่นฆ่าและกินเนื้อกันเอง!!

พอพ้นหน้ามรสุม พายุสงบลง ปรากฏว่าไม่มีใครกล้ากลับไปที่เกาะมหาสมบัติอีกเลย เพราะมันได้กลายเป็น “เกาะอาถรรพ์” เต็มไปด้วยซากศพก่ายกองนับร้อยพัน

แต่แล้ว มี “ชาวสวน” กลุ่มหนึ่งซึ่งคอยจังหวะมานาน ตัดสินใจซื้อเรือด้วยราคาถูกๆ (ที่ถูกเพราะไม่มีใครอยากได้เรือแล้ว) แล้วมุ่งหน้าไปยังเกาะเดิมอีกครั้ง ก่อนจะคว้าเอาทรัพย์สมบัติที่เหลือทั้งหมดกลับมา

เชื่อไหมว่า ของมีค่าบางชิ้น หยิบมาจากมือของ “ศพ” ที่นอนตายอยู่นั่นเอง

และนั่นคือ “คนรวยกลุ่มสุดท้าย” จากเกาะมหาสมบัติ

กลับมาที่โลกแห่งความเป็นจริง…

ท่านว่าแปลกไหมครับ?

คนเรามักเริ่มดูแลสุขภาพ ในวันที่สุขภาพเยียวยาได้ยากที่สุด

คนที่แบงก์อยากปล่อยกู้ คือคนที่มีความจำเป็นต้องกู้เงินน้อยที่สุด

เวลาที่หุ้นแพงแบบบ้าคลั่ง คือเวลาที่มีคนอยากซื้อมันมากที่สุด

แต่เวลาที่หุ้นถูกเหมือนได้เปล่า กลับแทบไม่มีใครสนใจมันเลย!!

บอกแล้วว่า “โลกนี้มันบิดเบี้ยว” มันไม่สมเหตุสมผลในหลายๆ ครั้ง แต่มันคือ “ความจริง” ที่เกิดขึ้น

ใครรู้จักเล่นกับ “ธรรมชาติของมนุษย์” คนๆ นั้นจะมีชัยชนะในเกมแห่งการเงินและเกมแห่งชีวิต นี่คือ “สัจธรรมอันจริงแท้” ไม่ว่าในยุคสมัยไหนครับ

Advertisements