Posts from the ‘Uncategorized’ Category

โลกของแมลงสาบ

โลกของแมลงสาบโดยเกือบละเอียด อ่านซะแล้วจะเกลียดแมลงสาบกันมากขึ้น แมลงสาบที่เราฆ่าตายไป อาจจะมีเพื่อนฝูงให้คิดถึงกันอยู่ก็ได้ วงจรชีวิตของแมลงสาบ, แมลงสาบเป็นสัตว์สังคมชั้นสูง, แมลงสาบฉลาดไหม?, กลิ่นแมลงสาบมาจากไหน?, ทำไมแมลงสาบไม่ตายเมื่อหัวขาด

แมลงสาบเป็นสัตว์ที่สืบเชื้อสายมาไม่ต่ำกว่า 320 ล้านปี ในโลกนี้มีแมลงสาบไม่ต่ำกว่า 4600 สายพันธุ์ มีเพียงราวๆ 30 สายพันธุ์ ที่มาป้วนเปี้ยนอยู่เกี่ยวข้องกับที่อยู่อาศัยของมนุษย์ แต่มีเพียงแค่ไม่กี่สายพันธุ์เท่านั้นที่เป็นศัครูคู่โลกมนุษย์ให้เราได้เห็นกันบ่อยๆ

แมลงสาบในภาษาอังกฤษ เรียกว่า “cockroach” เป็นคำที่เปลี่ยนมาจากภาษา Spanish “cucaracha”

วงจรชีวิตของแมลงสาบ 

แมงสาบตัวเมียโตเต็มไวสามารถออกไข่ได้ราวๆ 6-14 ฟองในช่วงชีวิตของมัน ในไข่ 1 ฟอง ประกอบไปด้วยตัวอ่อนราวๆ 10-40 ตัว ตัวอ่อนจะออกจากไข่หลังจากราวๆ 20-60 วัน ตัวอ่อนจะค่อยๆเปลี่ยนแปลงรูปร่างและขยายใหญ่ขึ้นด้วยการลอกคราบราวๆ 10-13 ครั้ง ในระยะเวลาหลายเดือนจนถึงปี จนกระทั้งเป็นแมลงสาบโตเต็มวัย แมลงสาบโตเต็มวัยมีอายุอยู่ได้ราวๆ 6 เดือน – 4 ปี (ทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ของแมลงสาบ)

แมลงสาบตัวเมียสามารถให้กำเนิดโดยไม่มีตัวผู้ได้ไหม??

คำตอบคือได้และไม่ได้ เมื่อแมลงสาบตัวผู้และแมลงสาบตัวเมียผสมพันธุ์กัน แมลงสาบตัวเมียสามารถเก็บน้ำอสุจิของตัวผู้ไว้ในอวัยวะเก็บน้ำเชื้อเรียกว่า “Spermatheca” ซึ่งน้ำเชื้อนี้สามาถมีอายุอยู่ได้เป็นเดือนก่อนที่จะค่อยๆใช้หมดไป หลังจากนั้นแมลงสาบต้องผสมพันธ์กับตัวผู้ใหม่เพื่อเก็บน้ำอสุจิ

อ่านต่อเรื่อง Spermatheca ได้ที่นี่

นักวิจัยบอกว่า “แมลงสาบเป็นสัตว์สังคมชั้นสูง!!!” แมลงสาบไม่ชอบอยู่ตัวคนเดียว มันชอบอยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่ๆ และมันสามารถจดจำสมาชิกในครอบครัวของมันได้ 

น่าสนใจมากๆว่าแมลงสาบที่เติบโตมาด้วยตัวมันตัวเดียว ไม่มีสังคมนั้นใช้ชีวิตได้ยากลำบากมากกว่าแมลงสาบที่เติบโตล้อมรอบไปด้วยเพื่อนๆ ตัวอย่างเช่น แมลงสาบเยอรมัน และ แมลงสาบอเมริกา ที่ไม่มีเพื่อนฝูงจะใช้ระยะเวลาเติบโตในระยะลอกคราบนานกว่าปกติ (ระยะเวลาระหว่างลอกคราบเพื่อจะตัวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆจนเป็นแมลงสาบโตเต็มไว) หลังจากนั้นเมื่อมันโตเต็มที่เป็นแมลงสาบผู้ใหญ่ มันจะประสบปัญหาการเข้าฝูงกับเพื่อนแมลงสาบตัวอื่นๆเพราะมันไม่รู้ว่าจะสื่อสารกับเพื่อนๆอย่างไร รวมถึงการใช้ชีวิตประจำวัน แมลงสาบที่โตมาอย่างโดดเดียวจะไม่ค่อยออกจากที่ซ่อนซักเท่าไหร่ ถึงแม้ออกมาก็จะรีบๆกินแล้วรีบๆกลับบ้าน และประสบปัญหาการหาคู่ผสมพันธุ์ด้วย เพราะฉะนั้น แมลงสาบเด็กๆควรจะอยู่รวมกับฝูงเพื่อเรียนรู้ปฎิสัมพันธ์กับแมลงสาบตัวอื่นๆ และเติบโตขึ้นอย่างเหมาะสม 

 เหมือนมนุษย์ที่เติบโตมาโดยไม่มีเพื่อนแล้วเข้าสังคมลำบากตอนโตเลยแหะ 

นักวิจัยยังบอกอีกว่า แมลงสาบสามารถพูดคุยกันได้!! เกี่ยวกับอาหารและที่อยู่อาศัย แมลงสาบสามารถปล่อยสารเคมีเพื่อส่งต่อข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่และชนิดของอาหารไปสู่แมลงสาบตัวอื่นๆได้ รวมถึงสามารถบอกเพื่อนๆได้อีกว่า รูไหนรอยแตกไหนของบ้านเหมาะสำหรับเป็นที่อยู่อาศัยปราศจากการรบกวน 

แมลงสาบสามารถ “Identify each other” แยกแยะว่าแมลงสาบตัวไหนเป็นใคร และมันมีความสัมพันธ์ หรือ สนิทด้วยรึปล่าว ซึ่งการแยกแยะนี้ ทำให้มันรู้ว่า แมลงสาบตัวไหนเป็นพี่น้องมัน และป้องกันการผสมพันธุ์กับพี่น้องตัวเอง 

ด้วยความที่มันเป็นสัตว์สังคมมันสามารถพูดคุยกันได้ผ่านทางสารเคมีรูปแบบต่างๆที่มันปล่อยออกมา ทำให้มันเลือกที่จะอาศัยอยู่ด้วยกัน ออกหากินด้วยกัน จึงไม่แปลกเลย ที่เมื่อเราเจอรังแมลงสาบเราจะเจอแมลงสาบตัวเล็กตัวใหญ่อยู่รวมกันเต็มไปหมด รวมถึงเวลามันออกมากินอาหารตอนกลางคืนด้วย 

แล้วแมลงสาบฉลาดไหมอะ? 

มนุษย์มีเซลสมองมากสุดในสิ่งมีชีวิตในโลกนี้ประมาณ 1 แสนล้านเซล ส่วนแมลงสาบมีเซลสมองแค่เพียง 1 ล้านเซลเท่านั้น (แมลงหวี่,มด 2.5 แสน, ผึ้ง 9.6 แสน) แต่เพียงแค่ 1 ล้าน เซลในสมองของแมลงสาบก็มากพอที่จะทำให้แมลงสาบจดจำเส้นทางต่างๆได้ เช่น เส้นทางจากสถานที่ต่างๆไปสู่รังของมัน จากการศึกษายังระบุอีกว่า แมลงสาบสามารถตระหนักรู้และนำประสบการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นกับมันในอดีตมาใช้ตัดสินใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบันได้อีกด้วย

กลิ่นแมลงสาบมาจากไหน?

แมลงสาบเพียง 1-2 ตัว ไม่สามารถทำให้มนุษย์ได้กลิ่นสาบของมันได้ กลิ่นสาบของแมลงสาบจะแรงมากๆถ้าเกิดมีแมลงสาบอยู่ร่วมกันหลายตัว ถ้าได้กลิ่นแมลงสาบเข้าจมูกอย่างชัดเจนให้สันนิฐานได้เลยว่าแถวๆนั้นต้องมีรังแมลงสาบอยู่แน่ๆ!!

แมลงสาบปล่อยกลิ่นออกมาด้วยเหตุผลหลักๆ 3 อย่างดังนี้

1.กลิ่นสารคัดหลั่งของแมลงสาบ แมลงสาบจะปล่อยสารฟิโรโมนออกมาเมื่อมันอยู่รวมด้วยกัน แมลงสาบปล่อยสารออกมาเพื่อบอกเพื่อนแมลงสาบตัวอื่นๆให้รู้ว่ามันได้เจอสถานที่ดีๆที่จะทำรังแล้ว ให้มารวมกันตรงนี้ เช่นพวกสถานที่มืดและแฉะทั้งหลาย ตามท่อน้ำ สถานที่เหล่านี้จึงเป็นแหล่งรวมแมลงสาบ และไม่ว่าแมลงสาบจะเดินไปที่ไหนมันจะทิ้งสารคัดหลั่งมีกลิ่นเหม็นนี้ไว้ตามทางด้วย เพราะฉะนั้นถ้ามันเดินขึ้นอาหารเมื่อไหร่ อวสารอาหารหมาเลยครับ ทิ้งได้เลย

2.กลิ่นเมื่อแมลงสาบตาย เมื่อแมลงสาบตายมันจะปล่อยกลิ่นออกมา เป็นกลิ่นสาบสัตว์ตาย มันคือกลิ่นจาก “กรดโอเลอิก” ถ้าแถวๆนั้นมีซากแมลงสาบตายเยอะ กลิ่นสาบนี้ก็จะแรงเป็นพิเศษ

(อะไรคือกรดโอเลอิก? ในแมลงกรดโอเลอิกทำหน้าที่เป็นฟีโรโมนที่ปล่อยออกมาจากซากของแมลง เพื่อกระตุ้นให้แมลงตัวอื่นขนซากไปทิ้ง หากแมลงที่ยังมีชีวิตอยู่มีกลิ่นนี้ก็จะถูกขนออกจากรังเช่นกัน นอกจากนี้กรดโอเลอิกยังใช้เตือนแมลงตัวอื่นให้หลีกเลี่ยงแมลงที่ป่วยตายและเตือนภัยนักล่า)

3. กลิ่นที่ปล่อยออกมาเพื่อดึงดูดเพศตรงข้าม แมลงสาบเป็นแมลงที่ปล่อยกลิ่นเพื่อดึงดูดเพศตรงข้ามเช่นกันเหมือน แมลง และ สัตว์ชนิดอื่นๆ แมลงสาบตัวเมียเพียง 1 ตัว สามารถปล่อยกลิ่นเพื่อดึงดูดแมลงสาบตัวผู้จำนวนมหาศาลมาหามันได้ และมันชั่งแย่เหลือเกิน นอกจากแมลงสาบตัวผู้จะได้กลิ่นแล้ว มนุษย์อย่างเราก็ได้กลิ่นเช่นกัน

ทำไมแมลงสาบถึงไม่ตายเมื่อมันหัวขาด?

ก่อนอื่นเลยเทียบกับมนุษย์ ถ้ามนุษย์ถูกตัดหัวออก มนุษย์จะสูญเสียเลือดและความดันโลหิตจะต่ำลง ทำให้การส่งออกซิเจนและสารอาหารต่างๆไปสู่เซลในร่างกายเกิดการชะงัก(ระบบวงจรเลือด ทำหน้าที่ลำเลียงแก๊สออกซิเจนและสารอาหารต่างๆ ไปเลี้ยงส่วนต่างๆของร่างกาย) ถ้ามนุษย์หัวขาด เราจะเลือดไหลจนตาย มนุษย์หายใจผ่านทางปากและจมูกเข้าสู่ปอด สมองของเรามีหน้าที่ควบคุมสั่งการแทบจะทุกสิ่งทุกอย่างในร่างกายของเรา

ส่วนแมลงสาบนั้นไม่มีความดันเลือดเหมือนที่มนุษย์มี แมลงสาบไม่มีระบบเส้นเลือดเหมือนมนุษย์ แมลงสาบจึงไม่สามารถเลือดไหลจนตายได้เหมือนมนุษย์ แน่นอนว่าแมลงสาบนั้นมีสมองอยู่ในหัว สมองของแมลงสาบมีหน้าที่ประสานระบบต่างๆในร่างกายของแมลงสาบ เช่น การเคลื่อนไหว การมองเห็น การรับกลิ่นผ่านทางหนวด แมลงสาบใช้สมองในการประมวลข้อมูลที่ถูกป้อนมาจากส่วนสำคัญต่างๆบนหัว(การมอง, การรับกลิ่น) ก่อนจะถูกส่งผ่านระบบประสาทไปสู่ร่างกาย แมลงสาบก็เหมือนแมลงชนิดอื่นๆ มันไม่ได้หายใจทางปากหรือจมูกเพราะมันไม่มีปอด แต่มันหายใจผ่านทางรู Spiracles รอบๆตัวของมัน

(มดและแมลงชนิดต่างๆหายใจอย่างไร?

สมองของแมลงสาบไม่ได้ควบคุมระบบการหายใจ และเลือดไม่ได้เป็นตัวนำพาออกซิเจนเข้าสู่เซลต่างๆในร่างกายของแมลงสาบ แมลงสาบนำออกซิเจนเข้าสู่เซลต่างๆของร่างกายผ่านรู Spiracles และร่างกายของมันมีกลุ่มปมประสาทที่กระจายไปตามส่วนต่างๆของร่างกาย ซึ่งกลุ่มประสาทแต่ละส่วนของร่างกายมีความสามารถในการตอบสนองต่อสิ่งต่างๆได้ ดังนั้นถึงแม้จะไม่มีสมอง ร่างกายก็ยังคงสามารถตอบสนองต่อสิ่งต่างๆได้อยู่ แต่เมื่อร่างกายไม่ได้รับการประสานงานและรับรู้สิ่งต่างๆจากสมอง ในท้ายที่สุดแล้วตัวของมันก็จะตายลงไป มันเป็นเหมือนกับมนุษย์ผัก ที่ไม่สามารถรับรู้หรือตอบสนองอะไรได้อีกแล้ว แต่ร่างกายยังคงทำงานอยู๋

ไม่ใช่แค่ร่างกายของแมลงสาบที่ยังสามารถขยับได้อยู่ แม้แต่หัวที่ขาดแล้วของแมลงสาบ ก็ยังสามารถขยับหนวดไปมาได้หลายชั่วโมงจนกระทั่งมันใช้พลังงานที่เหลืออยู่หมด 

แมลงสาบนั้นเป็นสัตว์เลือดเย็น ซึ่งหมายความว่ามันต้องการอาหารน้อยกว่ามนุษย์มาก อาหารที่มันกินในหนึ่งวันสามารถทำให้มันอยู่ได้เป็นอาทิตย์หรือเป็นเดือนโดยไม่ต้องกินอะไรเลยนอกจากน้ำ ดังนั้นแมลงสาบที่ไม่มีหัวจึงสามารถอยู่ได้เป็นอาทิตย์เช่นกัน

อาหารของแมลงสาบนั้นก็คืออาหารทั่วๆไปที่มนุษย์กิน ถ้าเกิดมันหาอาหารทั่วไปในบ้านเรากินไม่ได้ เศษผม เศษหนัง เศษเล็บ ของมนุษย์ มันก็กินประทังชีวิตได้ หนักเข้าจริงๆ สบู่ กาว กระดาษ กล่องกระดาษ มันก็กิน!!

อย่าลืมกด Like เพจ แมลง เพื่ออ่านสาระความรู้ต่างๆจากแมลง 🙂

https://www.facebook.com/MalangWorldInsect/

credit

https://en.wikipedia.org/wiki/Cockroach

https://www.pestwiki.com/cockroach-amazing-facts

http://www.bbc.co.uk/nature/17839642

https://www.scientificamerican.com/…/fact-or-fiction-cockr…/

https://www.slugabug.com/2015/03/31/cockroaches-smell/

Advertisements

” กฎ 25 ข้อของ Peter Lynch “จาก หนังสือ “Beating the Street”

” กฎ 25 ข้อของ Peter Lynch “จาก หนังสือ “Beating the Street”

1. #การลงทุนเป็นเรื่องที่สนุกตื่นเต้น (โดยเฉพาะเวลากำไร) แต่ก็เป็นเรื่องที่อันตรายมากหากลงทุนแล้วคุณไม่ทำอะไรเลย ไม่ได้ตามข่าวสาร ไม่ได้ศึกษาตัวบริษัท ไม่ได้มานั่งเปรียบเทียบกองทุน ทำเพียงแค่ “ซื้อ … เพราะราคามันขึ้น” แบบนี้การลงทุนนั้นก็พร้อมจะ “ปล้น” เงินของคุณไปทันที

2. แค่คุณ #ลงทุนในบริษัทที่คุณรู้จักและเข้าใจเป็นอย่างดี คุณก็สามารถชนะบรรดากูรู และตลาดหุ้นได้อย่างง่ายดาย

3. คุณสามารถเอาชนะตลาดหุ้นได้ง่าย ๆ เพียงแค่ #อยู่ห่างๆจากฝูงชน เพราะการอยู่ท่ามกลางความเห็นของคนหลาย ๆ คน คุณอาจสูญเสียความเป็นตัวตน และทำอะไรที่มันดูไร้เหตุผลไปในที่สุด

4. #เบื้องหลังหุ้นทุกตัวคือบริษัท และทุกบริษัททำธุรกิจ … คุณแค่ต้องไปดูว่าเขาทำมาหากินยังไง ได้เงินมาจากไหน อะไรคือความเสี่ยง และอะไรที่จะทำให้บริษัทนั้นเติบโต

5. #ราคาหุ้นจะขึ้นตามกำไรของบริษัท แม้จะมีหลายครั้งที่กำไรเติบโตสวนทางกับราคา แต่เชื่อเถอะ…ถ้ากำไรมันโตจริง ๆ สุดท้ายยังไงราคาก็ต้องขึ้น

6. #คุณต้องรู้ว่าคุณซื้อหุ้นอะไร เพราะอะไร ทำไมถึงซื้อ ไม่ใช่ซื้อแค่เพราะคิดว่ามันกำลังจะขึ้น

7. #บริษัทที่กำลังจะมีปัญหา มักจะเริ่มด้วยคำว่า “#ผิดคาด”

8. หุ้นในพอร์ต ก็เหมือนลูก … #มีเยอะไปก็ไม่ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักลงทุนมือใหม่ ที่ควรมีหุ้นอยู่ในพอร์ตซัก 5 บริษัทก็พอ เพราะคุณจะได้มีเวลาติดตามความเปลี่ยนแปลงของมัน

9. #ถ้าเลือกหุ้นดีๆที่ถูกใจไม่ได้ ก็จงฝากเงินไว้ในแบงค์ 

10. #อย่าลงทุนถ้ายังไม่ได้ดูงบ เพราะหลายครั้งเรามักจะขาดทุนหนัก ๆ กับบริษัทที่มีงบการเงินไม่แข็งแกร่ง เพราะฉะนั้นอย่าลืมตรวจงบการเงิน ก่อนที่คุณจะเอาเงินที่หามาได้จากน้ำพักน้ำแรงของคุณไปเสี่ยงกับมัน

11. #หนีให้ห่างจากหุ้นร้อนที่ในอุตสาหกรรมที่ร้อนแรง และบริษัทยอดเยี่ยมในอุตสาหกรรมยอดแย่ มักเป็นบริษัทที่สร้างผลตอบแทนได้ดีเสมอ

12. #ถ้าอยากซื้อหุ้นเล็ก … รอให้มันมีกำไรก่อน

13. ถ้าคุณกำลังจะซื้อในอุตสาหกรรมที่มีปัญหา … #จงซื้อหุ้นที่มีความสามารถในการอยู่รอด และควรจะรอให้อุตสาหกรรมมีสัญญาณในการฟื้นตัวก่อน

14. ถ้าซื้อหุ้น 1,000 บาท โอกาสขาดทุนคือ 1,000 บาท แต่ก็ #มีโอกาสที่จะทำกำไร เป็น 10,000 บาท 50,000 บาทได้ #หากคุณอดทนและให้เวลากับมันพอ

15. นักลงทุนรายย่อย … #มักจะหาหุ้นชั้นยอด … ได้ก่อนนักลงทุนชั้นเยี่ยม หรือบรรดากูรูต่าง ๆ เสมอ และมันไม่ได้เป็นแบบนี้เฉพาะกับตลาดหุ้นสหรัฐฯ แต่มันเกิดขึ้นกับทุกตลาด…ทั่วโลก!

16. #เหตุการณ์หุ้นตกหนัก … เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นประจำไม่ต่างจากฝนเดือนตุลา หากคุณเตรียมพร้อมไว้ มันก็จะไม่สามารถทำอะไรคุณได้ กลับกันมันเป็น #โอกาสในการลงทุนสำหรับคนที่เข้าใจและพร้อมเสมอ 

17. ไม่ว่าใครก็สามารถมีความรู้พอที่จะทำกำไรในหุ้น … #แต่น้อยคนนักที่จะมีอารมณ์มั่นคงพอที่จะไม่ตื่นตระหนก และหากคุณรู้ตัวว่าคุณเป็นนักลงทุนประเภทเมื่อเจอข่าวร้ายจะรีบแห่ขายทุกอย่างออกจากพอร์ต … เลิกเล่นหุ้นละมาซื้อกองทุนซะ

18. มันมักจะมีเรื่องให้เราได้ตื่นตระหนกเสมอ … #จงขายหุ้นแค่เพราะเวลาที่พื้นฐานมันเปลี่ยนหรือขายตอนที่บริษัทเริ่มจะถอยหลังลงคลอง ไม่ใช่ขายเพราะว่าหุ้นทั้งตลาดกำลังถล่มลงมา

19. ไม่มีใครที่จะคาดการณ์สิ่งต่าง ๆ ในตลาดหุ้นได้ถูกหมด … #หยุดฟังคนอื่น และ #เริ่มเชื่อตัวเอง จากนั้นก็เดินหน้าศึกษาบริษัทที่เราสนใจ

20. #หุ้นดีๆมีอยู่เสมอ … คุณแค่ต้องหามันให้พบ

21. #ถ้าซื้อหุ้นโดยไม่ศึกษาอะไรเลย … มันก็ไม่ต่างจากคนเล่นไพ่ที่ไม่ได้ดูไพ่

22. เวลาคือเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณ #พยายามลงทุนเพื่อระยะยาวไว้

23. #ถ้าคุณอยู่ในสภาวะอารมณ์ไม่มั่นคงอย่าซื้อหุ้น แต่จงซื้อกองทุนที่เขาเลือกหุ้นให้แล้ว

24. ตลาดหุ้นในประเทศ ไม่ได้สามารถสร้างผลตอบแทนที่ดีได้ตลอดทุกปี #คุณควรหาโอกาสในการไปลงทุนยังต่างประเทศ ผ่านกองทุนรวม และกระจายความเสี่ยงไว้บ้าง

25. #ในระยะยาวแล้วหุ้นสร้างผลตอบแทนได้ดีที่สุด แต่ถ้าหลับหูหลับตาเลือกหุ้น บางทีการเอาเงินใส่ไว้ใต้หมอนอาจจะดีกว่าด้วยซ้ำ.

– ปริพรรห์ ปริยอุดมทรัพย์ AFPT™ , นักวางแผนการลงทุน

.#คลินิกการลงทุน

อย่ามัวแต่ลับมีด ในวันที่คนอื่นใช้ปืน

อย่ามัวแต่ลับมีด ในวันที่คนอื่นใช้ปืน
หนังสือสบาย สไตล์การเขียนชัดเจนของคุณพีท เจ้าของ Pete’s Philosophy 

เล่มนี้ผู้เขียนมาเตือนเราทุกคนว่า อย่ามัวยึดติดกับกรอบการใช้ชีวิตหรือความสำเร็จเดิมๆ เพราะโลกหมุนไปทุกวัน สิ่งที่เคยใช้ได้ดีเมื่อวานมันอาจใช้ไม่ได้ผลแล้วในวันนี้ เราจึงต้องหมั่นสังเกตความเปลี่ยนแปลงรอบตัวเสมอ 

อย่ามัวแต่ลึบมีด ในวันที่คนอื่นใช้ปืน

แปลว่า อย่ามัวแต่ยึดมั่นกับทักษะเดิมๆโดยไม่เหลือบตาดูโลก เพราะทักษะนั้นอาจไม่มีใครต้องการแล้ว

สิ่งที่น่าสนใจจากในเล่ม

– การพูดว่า ทำไม่ได้ มันไม่ได้เสียหายอะไรถ้าสิ่งที่เรายืนยันว่าทำไม่ได้นั้นมันผิดกฏหรือไม่ถูกต้อง

– การฝึก Elevator Pitch บ่อยๆจะช่วยให้เราชัดเจนกับเป้าหมายของเรา

– วางแผนงานอาจมีใครมาช่วยคิด แต่วางแผนชีวิต เราต้องทำด้วยตัวเอง

– การทำสิ่งใหม่ที่ไม่เคยทำ ให้อะไรมากกว่าที่เราคิด

– คนที่อยากประสบสำเร็จต้องเห็นกว้าง รู้ให้เยอะ อย่าเก็บตัว ซึ่งโอกาสในการเรียนรู้แบบนี้เปิดกว้างสำหรับทุกคน แต่ไม่ใช่ทุกคนที่สนใจ

– การคิดต่างจากหัวหน้า เป็นอีกวิธีสู่ความก้าวหน้าในงาน แต่เราต้องรู้จักเลือกเวลาที่จะแสดงความเห็นต่างในถูกกาละเทศะ เช่นไม่แสดงความเห็นต่างกลางที่ประชุมกับคนนอกบริษัท

– ก่อนกดปุ่ม send ส่งอีเมล์ออกไป คิดให้ดีทุกครั้ง อย่าส่งออกดวยอารมณ์

– หัดเป็นคน ฟัง เพื่อ ฟัง ฟังจนขนาดที่ผู้พูดรู้สึกว่ามีเราเพียงคนเดียวตรงนั้น แล้วจะได้หลายอย่างกลับมาอย่างไม่น่าเชื่อ

– การตั้งคำถาม .อย่าถามว่า.ทำไมงานถึงไม่เสร็จ แต่ให้ถามว่า ต้องทำอย่างไรงานถึงจะเสร็จ

– การกล้ายอมรับว่าไม่รู้ จะทำให้ชีวิตง่ายขึ้นเยอะ

– อย่าฝากอนาคตความก้าวหน้าของงานไว้กับเจ้านาย แต่ให้กำหนดมันด้วยตัวเองและวางบทให้นายเป็นเพียงที่ปรึกษาเท่านั้น

– ชีวิตมันโอเคที่จะเจอเรื่องลบๆบ้าง แต่รวมๆแล้วมันจะบวกมากกว่าลบแน่นอน อย่าคิดมาก

– การเลือกเส้นทางเดินโดยไม่คิดถึงจุดจบที่ปลายทางว่าจะเป็นอย่างไร นั่นคือพลาดตั้งแต่เลือกแล้ว

– เป้าหมายไม่เคยเดินมาหาเรา การยืนนิ่งๆสองเท้าอาจทำให้มั่นคง แต่มันไม่ได้พาเราเข้าใกล้เป้าหมายขึ้นเลย ดังนั้น จงออกเดิน

– ความสามารถในการมองหาสิ่งดีๆท่ามกลางสิ่งร้ายได้ คือคุณสมบัติเด่นที่พบในทุกคนที่ประสบความสำเร็จ

– พยายามอยู่ท่ามกลางคนบวกและคุยเรื่องบวก

– การคิดบวกด้านเดียวอาจออกผลเป็นทั้งบวกและลบ แต่การคิดทั้งบวกและลบ ผลที่ออกมาจะบวกเสมอ

หนังสือให้แง่คิดดีๆเยอะ เหมาะสำหรับผู้ที่อยากอ่านหนังสือที่เนื้อหาไม่หนักมากและแต่ละบทไม่ยาวเกินไป ทำให้ทยอยอ่านและฝึกตัวเองไปด้วยทีละนิด

๙ เหตุผล ว่าทำไมเราถึงต้องศึกษาคำตถาคต (พระพุทธเจ้า) เป็นหลัก

๙ เหตุผล ว่าทำไมเราถึงต้องศึกษาคำตถาคต (พระพุทธเจ้า) เป็นหลัก
ผ่านมา ๒,๕๐๐ กว่าปี ศาสนาพุทธก็เกิดมีหลายสำนัก หลายครูบาอาจารย์ แบ่งแยกเป็นนิกาย ต่างคนต่างใช้ความเห็นของหมู่คณะของตน จนคำสอนของพระพุทธเจ้าเริ่มจางหายไป 

เราต้องกลับมาถามว่าหมู่คณะนั้นใช้คำของพระตถาคตเป็นมาตรฐานรึเปล่า พระพุทธเจ้าทรงเห็นถึงปัญหานี้

ท่านจึงได้ตรัสกำชับในหลายๆครั้ง ดังนี้
๑.พระองค์ทรงสามารถกำหนดสมาธิเมื่อจะพูดทุกครั้ง ท่านจึงไม่เคยพูดผิดพลาดแม้แต่คำเดียว 

; มหาสัจจกสูตร มู.ม. ๑๒ / ๔๖๐ / ๔๓๐

พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ น. ๒๔๗
๒. แต่ละคำพูดของพระองค์เป็นอกาลิโก คือ ถูกต้องตรงจริงไม่จำกัดกาลเวลา , 

เป็นธรรมที่บุคคลจะพึงเห็นได้ด้วยตนเอง(สนฺทิฏฐิโก), เป็นธรรมที่ควรเรียกกันมาดู (เอหิปสฺสิโก), เป็นธรรมที่ควรน้อมเข้ามาใส่ตัว(โอปนยิโก), อันวิญญูชนจะพึงรู้ได้เฉพาะตน (ปจฺจตฺตํ เวทตพฺโพ วิญฺญูหิ)

; มหาตัณหาสังขยสูตร ม. ม. ๑๒ / ๔๘๕ / ๔๕๐.

ปฎิจจสมุปบาทจากพระโอษฐ์ น. ๔๓๑
๓.นับตั้งแต่ราตรีที่ตถาคตได้ตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ จนกระทั่งถึงราตรีที่ตถาคตปรินิพพาน ตลอดเวลาระหว่างนั้น ตถาคตได้กล่าวสอนและแสดงออกซึ่งถ้อยคำใด ถ้อยคำเหล่านั้นทั้งหมดย่อมเข้ากันได้ทั้งสิ้น ไม่แย้งกันเป็นประการอื่นเลย // ด้วยเหตุที่คำของพระองค์สอดรับ ไม่ขัดแย้งกันเลยตลอด ๔๕ ปีนี้เอง พระองค์จึงได้รับการขนานนามว่า ‘ตถาคต’

; อิติวุ. ขุ. ๒๕ / ๓๒๑ / ๒๙๓

พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ น. ๒๘๕

ตัวอย่าง บาลี สี. ที. ๙/๘๓/๑๐๓ พระศาสดาตรัสว่า ‘น้ำมนต์’ คือเดรัจฉานวิชา! แต่ในอรรถกถากลับมีการเล่าถึงเหตุการณ์ที่พระศาสดาให้บาตรแก่พระอานนท์เพื่อนำไปทำน้ำมนต์ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้คำของพระองค์ขัดกัน ในส่วนนี้ของอรรถกถาจึงไม่ควรเชื่อถือ ถือเป็นคำแต่งใหม่
๔.ทรงห้ามบัญญัติเพิ่มหรือตัดทอนสิ่งที่บัญญัติไว้

 ภิกษุทั้งหลายจักไม่บัญญัติสิ่งที่ไม่เคยบัญญัติ จักไม่เพิกถอนสิ่งที่บัญญัติไว้แล้ว, จักสมาทานศึกษาในสิกขาบทที่บัญญัติไว้แล้ว อย่างเคร่งครัดอยู่เพียงใด ความเจริญก็เป็นสิ่งที่ภิกษุทั้งหลายหวังได้ ไม่มีความเสื่อมเลย

; มหาปรินิพพานสูตร มหา. ที. ๑๐ / ๘๙ / ๖๙

พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ น. ๔๖๕

ตัวอย่าง บทแผ่เมตตา ชินบัญชร คือคำแต่งใหม่ 
๕.สำนึกเสมอว่าตนเองเป็นเพียงผู้เดินตามพระองค์เท่านั้น ถึงแม้จะเป็นอรหันต์ผู้เลิศทางปัญญาก็ตาม

ภิกษุทั้งหลาย ! ตถาคตผู้อรหันตสัมมาสัมพุทธะ ได้ทำมรรคที่ยังไม่เกิดให้เกิดขึ้น ได้ทำมรรคที่ยังไม่มีใครรู้ให้มีคนรู้ ได้ทำมรรคที่ยังไม่มีใครกล่าวให้เป็นมรรคที่กล่าวกันแล้ว ตถาคตเป็นมัคคัญญู(รู้มรรค) เป็นมัคควิทู (รู้แจ้งมรรค) เป็นมัคคโกวิโท(ฉลาดในมรรค). ภิกษุทั้งหลาย! ส่วนสาวกทั้งหลายในกาลนี้เป็นผู้เดินตามมรรค เป็นผู้ตามมาในภายหลัง.

ภิกษุทั้งหลาย ! นี้แล เป็นความผิดแผกแตกต่างกัน เป็นความมุ่งหมายที่แตกต่างกัน เป็นเครื่องกระทำให้แตกต่างกันระหว่างตถาคตผู้อรหันตสัมมาสัมพุทธะกับภิกษุผู้ปัญญาวิมุตติ

; ขนฺธ. สํ. ๑๗ /๘๑ / ๑๒๕

อริยสัจจากพระโอษฐ์ ภาคต้น น. ๗๒๑
๖. ตรัสไว้ว่าให้ทรงจำบทพยัญชนะ และคำอธิบายอย่างถูกต้อง พร้อมขยันถ่ายทอดบอกสอนกันต่อไป

พวกภิกษุเหล่าใด เป็นพหุสูต คล่องแคล่วในหลักพระพุทธวจนะ ทรงธรรม ทรงวินัย ทรงมาติกา พวกภิกษุเหล่านั้นเอาใจใส่บอกสอนเนื้อความแห่งสูตรทั้งหลายแก่คนอื่นๆ เมื่อท่านเหล่านั้นล่วงลับไป สูตรทั้งหลายก็ไม่ขาดผู้เป็นมูลราก(อาจารย์)สืบกันไป. ภิกษุทั้งหลาย !

นี่เป็นมูลกรณีที่สามซึ่งทำให้พระสัทธรรมตั้งอยู่ได้ไม่เลอะเลือนจนเสื่อมสูญไป…

(ในที่นี้ยกมาเพียง 2 ข้อ จาก 4 ข้อ ของเหตุเจริญแห่งพระศาสนา)

; จตุกฺก. อํ. ๒๑ /๑๙๘ / ๑๖๐

ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ น. ๓๕๕

ตัวอย่าง พระภิกษุสมัยนี้เมื่อมีญาติโยมเข้าวัดทำบุญ ไม่เคยหยิบยกแม้อริจยสัจ4 หรือธรรมพื้นฐานใดๆในพุทธวจนะมากล่าวสอนเลย เพียงแต่กล่าวสอนแค่หลักทั่วๆไปที่ใครๆก็สอนได้เท่านั้น
๗. ทรงบอกวิธีแก้ไขความผิดเพี้ยนในคำสอน

 หากมีภิกษุในธรรมวินัยนี้กล่าวอย่างนี้ว่า “นี้เป็นธรรม นี้เป็นวินัย นี้เป็นคำสอนของ

พระศาสดา” เธอทั้งหลายยังไม่พึงชื่นชม ยังไม่พึงคัดค้านคำกล่าวของผู้นั้น พึงเรียนบทและพยัญชนะเหล่านั้นให้ดี แล้วพึงสอบสวนลงในพระสูตร เทียบเคียงดูในวินัย

ถ้าบทและพยัญชนะเหล่านั้นสอบลงในสูตรไม่ได้ เทียบเข้าในวินัยก็ไม่ได้ พึงลงสันนิษฐานว่า “นี้มิใช่พระดำรัสของพระผู้มีพระภาคแน่นอน และภิกษุนี้รับมาผิด” เธอทั้งหลายพึงทิ้งคำนั้นเสีย ถ้าบทและพยัญชนะเหล่านั้น สอบลงในสูตรได้ เทียบเข้าในวินัยก็ได้ พึงลงสันนิษฐานว่า “นี้เป็นพระดำรัสของพระผู้มีพระภาคแน่นอน และภิกษุนั้นรับมาด้วยดี” เธอทั้งหลายพึงจำมหาปเทสนี้ไว้

; อุปริ. ม. ๑๔ / ๕๓ / ๔๑

อริยวินัย น. ๓๙๙
๘.ทรงไม่ให้ฟังคำแต่งใหม่ที่เป็นเรื่องนอกแนว

 ภิกษุทั้งหลาย ! #สุตตันตะเหล่าใดที่กวีแต่งขึ้นใหม่ เป็นคำร้อยกรอง ประเภทกาพย์กลอน มีอักษรสละสลวย มีพยัญชนะอันวิจิตร เป็นเรื่องนอกแนว เป็นคำกล่าวของสาวก เมื่อมีผู้นำสุตตันตะเหล่านั้นมากล่าวอยู่ เธอจงไม่ฟังด้วยดี ไม่เงี่ยหูฟัง ไม่ตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และไม่สำคัญว่าเป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน.

 ภิกษุทั้งหลาย ! ส่วนสุตตันตะเหล่าใด #ที่เป็นคำของตถาคต(พระพุทธเจ้า) เป็นข้อความลึก มีความหมายซึ้ง เป็นชั้นโลกุตตระ ว่าเฉพาะด้วยเรื่องสุญญตา เมื่อมีผู้นำสุตตันตะเหล่านั้นมากล่าวอยู่ เธอจงฟังด้วยดี จงเงี่ยหูฟัง จงตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และจงสำคัญว่าเป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน 

; ปฐมธรรม หน้า ๒๔๓

(ภาษาไทย) ทุก. อํ. ๒๐/๖๘/๒๙๒. :
๙.และหากไม่สนใจคำตถาคต…

ภิกษุทั้งหลาย ! เรื่องนี้เคยมีมาแล้ว กลองศึกของกษัตริย์พวกทสารหะ เรียกว่าอานกะมีอยู่ เมื่อกลองอานกะนี้มีแผลแตกหรือปริ พวกกษัตริย์ทสารหะได้หาเนื้อไม้อื่นทำเป็นลิ่ม เสริมลงในรอยแตกของกลองนั้นทุกคราวไป

ภิกษุทั้งหลาย ! เมื่อเชื่อมปะเข้าหลายครั้งหลายคราวเช่นนั้น นานเข้าก็ถึงสมัยหนึ่ง ซึ่งเนื้อไม้เดิมของตัวกลองหมดสิ้นไป เหลืออยู่แต่เนื้อไม้ที่ทำเสริมเข้าใหม่เท่านั้น
ภิกษุทั้งหลาย ! ฉันใดก็ฉันนั้น ในกาลยืดยาวฝ่ายอนาคต จักมีภิกษุทั้งหลาย #สุตตันตะเหล่าใดที่เป็นคำของตถาคต เป็นข้อความลึกมีความหมายซึ่ง เป็นชั้นโลกุตตระ ว่าเฉพาะด้วยเรื่องสุญญตา เมื่อมีผู้นำสุตตันตะเหล่านั้นมากล่าวอยู่ เธอกลับไม่ฟังด้วยดี ไม่เงี่ยหูฟัง ไม่ตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และไม่สำคัญว่าเป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน 
แต่สุตตันตะเหล่าใด ที่นักกวีแต่งขึ้นใหม่ เป็นคำร้อยกรองประเภทกาพย์กลอน มีอักษรสละสรวย มีพยัญชนะอันวิจิตร เป็นเรื่องนอกแนว #เป็นคำกล่าวของสาวก เมื่อมีผู้นำสูตรที่นักกวีแต่งขึ้นใหม่เหล่านั้นมากล่าวอยู่,เธอกลับฟังด้วยดี กลับเงี่ยหูฟัง กลับตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และสำคัญว่าเป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน ภิกษุทั้งหลาย ! #ความอันตรธานของสุตตันตะเหล่านั้นที่เป็นคำของตถาคต เป็นข้อความลึก มีความหมายซึ้ง เป็นชั้นโลกุตตระ ว่าเฉพาะด้วยเรื่องสุญญตา จักมีได้ด้วยอาการอย่างนี้แล.

; ปฐมธรรม หน้า ๒๔๕

(ภาษาไทย) นิทาน. สํ. ๑๖/๒๖๙/๖๗๒-๓

ด้วยเหตุทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมานี้ พุทธศาสนิกชนทั้งหลายพึงตรวจสอบดูว่าสิ่งที่ตนได้กระทำอยู่ทุกวันนี้เป็นสิ่งที่พระองค์ทรงสอนจริงหรือ อาทิการนิมนต์พระมาสวดขึ้นบ้านใหม่ การนำรถไปเจิม การหาสำรับมาถวายพระพุทธรูป การบนบานสิ่งศักดิ์สิทธิ์ การไหว้พญานาค การตั้งศาลพระภูมิ พึงตรวจดูว่าสิ่งที่พระภิกษุรอบตัวพึงกระทำนั้น เป็นสิ่งพระองค์ทรงบัญญัติให้ทำหรือไม่ อาทิเช่น การปลุกเสกพระเครื่อง พรมน้ำมนต์ ดูดวง ดูฤกษ์ เป็นหมอทรงเจ้า ทำพิธีบวงสรวง แก้กรรม สักยันต์กันภัย และรู้หรือไม่ว่าพระองค์ทรงเรียกสิ่งเหล่านั้นว่า ‘เดรัจฉานวิชา’ 
พึงตรวจสอบดูว่าความรู้เกี่ยวกับพุทธศาสนาของตนนั้น เป็นคำแต่งใหม่หรือคำตถาคต อาทิเช่น บัว๔เหล่า(จริงๆท่านจำแนกไว้๓เหล่า) , ใน พศ.๕,๐๐๐ จะมีพระพุทธเจ้าองค์ใหม่มาตรัสรู้ (จริงๆอีกนับล้านปี) , พระพุทธเจ้ามีผม (จริงๆท่านปลงเกศาไม่ต่างจากภิกษุรูปอื่น) และหลักธรรมที่ควรรู้ในพุทธวจนะอย่าง ปฏิจสมุปบาท มรรค๘ ในอริยสัจ๔ เรารู้อย่างถ่องแท้บ้างหรือยัง 
โปรดแชร์เป็นธรรมทาน ดังพุทธพจน์ที่ว่า

 สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ 

 ‎การให้ธรรมทาน ชนะการให้ทั้งปวง

กฏทองการลงทุน 5 ข้อ ของ Michael Lee-Chin ผู้ก่อตั้งกองทุน Portland

กฏทองการลงทุน 5 ข้อ ของ Michael Lee-Chin ผู้ก่อตั้งกองทุน Portland
1. ให้ซื้อหุ้นคุณภาพดีเยี่ยมเพียงไม่กี่ตัว

2. ต้องมั่นใจว่าเราเข้าใจในบริษัทที่ลงทุน

3. ต้องมั่นใจว่าบริษัทอยู่ในอุตสาหกรรมที่เข้มแข็งและมีโอกาสเติบโตในระยะยาว

4. ต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าบริษัทมีการกู้ยืมเงินที่สมเหตุสมผล

5. ให้ถือหุ้นบริษัทเหล่านั้นในระยะยาว

Michael Lee-Chin เกิดในครอบครัวยากจนในจาไมก้า และกำพร้าพ่อตั้งแต่เด็ก ต่อสู้จนได้ทุนการศึกษาวิศวกรโยธา ในแคนาดา หลังจากจบปริญญาโท เริ่มงานในบริษัทบริหารกองทุน จนได้เป็นผู้จัดการสาขา

เมื่ออายุ 32 ปี ได้กู้ยืมเงิน $500,000 เพื่อซื้อหุ้นของบริษัทการเงิน Makenzie หลังจากนั้น 4 ปี ราคาหุ้นขึ้นไปถึง 7 เท่า เค้าใช้กำไรจากการขายหุ้น เข้าซื้อบริษัทบริหารกองทุนเล็กๆชื่อ AIC ซึ่งบริหารกองทุนขนาด $800,000 และภายในระยะ 20 สามารถเพิ่มขนาดกองทุนเป็น $15,000 ล้านเหรียญ ทำให้ปัจจุบัน เขามีสินทรัพย์ $2,000 ล้านเหรียญ และเป็นผู้บริหารกองทุน Portland

มีหลักในการเลือกบริษัทที่จะเข้าลงทุนดังนี้

1. มีผลตอบแทนจากเงินลงทุนสูง (ROE สูง)

2. อยู่ในอุตสาหกรรมที่มีการเติบโตสูง

3. ผู้บริหารมีความสามารถในการสร้างธุรกิจและทุ่มเททำงาน

4. มีโอกาศในการเป็นบริษัทระดับโลก

5. มีความได้เปรียบทางการแข่งขัน

6. มีสินทรัพย์ที่มีคุณภาพดี

สรุปสัมมนา Money Talk@SET 11/11/60

ช่วงที่ 2 “ยุทธศาสตร์สู้วิกฤต” ผ่านประสบการณ์ชีวิต 

1) คุณ ศิริวัฒน์ วรเวทวุฒิคุณ / ศิริวัฒน์แซนวิช

2) คุณ ณิชชารีย์ เป็นเอกชนะศักดิ์ / นักเรียนไทยที่เสีย2ขาในสิงคโปร์ (น้องธันย์) 

3) คุณ ชิน กิตติภานุวัฒน์ / เซียนหุ้นฉายา ผู้ชนะสิบทิศ 

4) คุณ ธานินทร์ งามวิทยาพงศ์ / คลายเครียด หรือ เอ็นโดฟิน แห่งพันทิพย์

5) ดร.นิเวศน์ เหมวชิรวรากร / เซียนผู้ผันชีวิตจากตกงานสู่กูรู

ผู้ดำเนินรายการ ดร.ไพบูลย์ เสรีวิวัฒนา และ อ.เสน่ห์ ศรีสุวรรณ 
ในตอนที่ประสบวิกฤติรู้สึกอย่างไร และทำใจปรับตัวรับผลกระทบที่ตามมาอย่างไร?
น้องธันย์ ณิชชารีย์

ก่อนเกิดอุบัติเหตุ เป็นคนที่เคยคิดมาตลอดว่าจะทำอย่างไรให้ชีวิตตัวเองเดินไปข้างหน้า โดยไม่ถอยหลัง

พอตอนที่เกิดวิกฤติเกิดขึ้นกับเรา ก็คิดแบบเดียวกันว่า ทำไมเราไม่มองข้อดีของวิกฤตินั้นเพื่อให้เดินต่อไปข้างหน้าได้ 

เหมือนตอนเรียนคณิตศาสตร์ อาจารย์สอนเรื่องขาดทุนกำไร ชีวิตเราก็เป็นแบบนั้น

ถ้าไม่อยากขาดทุนก็ต้องทำให้บวก ต้องพยายามหาข้อดีของวิกฤตินั้น เพื่อเป็นกำไรไปตั้งต้นทุนใหม่

และสร้างกำไรเพิ่มขึ้น หรือกระจายความเสี่ยงให้ติดลบน้อยที่สุด

ช่วงที่ตกลงไปที่รางรถไฟฟ้าจากการโดนเบียด ความรู้สึกมันเกิดชั่ววูบเหมือนปิดไฟไปแล้วเปิดใหม่ 

ตอนที่ตกลงไปอยู่หน้ารถ ขาจะพาดกับรางก่อนที่รถจะลากผ่านไป 

(รถมีการเบรก แต่ไม่สามารถหยุดได้ทันที จะมีการไหลต่อไป)

พอมีสติอีกทีเราก็อยู่ใต้ท้องรถแล้ว ซึ่งรู้ตัวแล้วว่าเสียอวัยวะ เพราะ พยายามขยับนิ้วเท้าแต่ขยับไม่ได้ 

ไม่มีความรู้สึก ขามันหักแล้วแต่ยังไม่หลุดจากร่างเรา 
ใช้เวลารักษาตัวจนเดินได้อีกครั้ง 5 เดือน นอนที่สิงคโปร์ 2 เดือน 

กลับมากายภาพ ฟื้นฟูที่ไทย ใส่ขาเทียม 3 เดือน กลับมาก็เข้าโรงเรียนต่อเลย 
สิ่งที่คิดเมื่อตอนประสบอุบัติเหตุ ตอนนั้นมี 2 อย่าง

อย่างที่ 1 คือ จะบอก พ่อแม่อย่างไร เพราะเคยสัญญาไว้ว่าจะดูแลตัวเองดีๆ

อย่างที่ 2 คือ แล้วจะไปโรงเรียนอย่างไร จะช่วยเหลือตัวเองอย่างไร เพราะที่ผ่านมาต้องเดินเรียน ขึ้นรถ กลับบ้านเอง 

ค่าใช้จ่ายในการรักษาทั้งหมด รัฐบาลสิงคโปร์ไม่ได้จ่ายให้ แต่ได้รับเงินช่วยเหลือจากนักธุรกิจชาวฮ่องกง 

ที่ทราบข่าวแล้วอยากช่วยรับผิดชอบค่าใช้จ่าย ซึ่งไม่สามารถตามหาตัวได้เพราะท่านไม่ได้เปิดเผยชื่อ
โดยรวมแล้ว ผลลัพธ์ที่เกิดในชีวิตตอนนี้ คิดว่าไม่ได้เป็นการถอยหลัง เป็นการเดินหน้า และเดินหน้าไปมากกว่าที่ตั้งไว้ 

ไม่ใช่แค่กลับเพียงไปใช้ชีวิตในสังคมปกติ กลายเป็นโอกาสให้ได้รู้จักตัวเองมากขึ้น ได้เรียนรู้โอกาสที่เร็วกว่าเพื่อนรุ่นเดียวกัน 
การได้รับพระราชทานขาเทียม ก็ถือเป็นจังหวะชีวิต จากการที่มีข่าวหนังสือพิมพ์ออกเป็นเวลานาน 

ซึ่งสมเด็จพระเทพฯ ทรงเห็นข่าวเราจากหน้า นสพ.เป็นภาพยิ้มชูสองนิ้ว

พระองค์ทรงเคยครัสไว้ว่า งานคนพิการคืองานของท่าน ดังนั้นคนไทยอยู่ที่ไหน ถ้ากำลังลำบากก็ต้องช่วยเหลือ 

ท่านทรงมีการส่งคณะแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเรื่องขา และเลขาฯท่านผู้หญิงอารยา ไปเยี่ยมเยียนที่โรงพยายาลและถามไถ่อาการ 

เป็นพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้น
น้องธันย์เคยพูดสัมภาษณ์สื่อว่า ไม่มีขาก็ไม่เป็นภาระกับขาอีก ปกติเวลาพ่อขับรถพาไปเที่ยว 

จะชอบนอนขดขาอยู่ในรถ เป็นเหน็บ ตอนนี้ก็นอนได้ไม่เป็นภาระ เตียงก็ยาวกว่าตัว 

อ.เสน่ห์ ชื่นชมว่าแนวคิดว่าไม่คร่ำครวญถึงอดีตและเป็นรุ่นใหม่ที่เล่าเรื่องแล้วฟังรู้เรื่อง
คุณธานินทร์ (เฮียคลาดเครียด)

ถ้ามีเราสติก็จะมีสตางค์ เคยเกิดวิกฤติหนักๆ ช่วงราชาเงินทุน 

ตอนนั้นไม่ค่อยรู้สึกอะไรมาก เพราะทุกคนเจ๊งกันหมด

อาชีพค้าขายผ้าที่บ้านอยู่กับพ่อ ก็มีต้นทุนเงินจากพ่อ คนเครียดเลยกลายเป็นพ่อไม่ใช่เรา

ที่บ้านไม่มีคนมองหุ้นในแง่ไม่ดี ไม่ได้เห็นเป็นการพนัน
ปัญหาที่เสียท่าคือเล่น margin ขาดทุนแค่ 30% แต่กู้เงินมา 70% 

กับวิกฤติอีกครั้ง ปี 40 ตอนฟองสบู่แตก เข็ดจากเล่นมาร์จิ้นแล้ว ก็เป็นเงินสด 

พอร์ต 60% เหลือ 40% เป็นเงินสด แต่เจ๊ง 60% หนักกว่าตอนที่เจ๊งเล่น มาร์จิ้น

ตอนหลังก็สามารถคืนเงินกับไปให้น้องๆให้พ่อได้แล้ว 

ปัญหาตลาดตอนนั้น คือ ไม่ได้มีข้อมูลอะไรมาก รู้แค่ราคาขึ้นราคาลง ไม่เทียบพาร์,ไม่เทียบ PE 
ฉายา คลาดเครียด มาจากแม่เคยซื้อเงินแท่ง พอมีกำไรก็ขายออกไปส่วนหนึ่ง เก็บทุนไว้ก่อน จึงได้แนวคิดนั้นมา 

(อ.ไพบูลย์ เสริมว่ามีนักลงทุนท่านหนึ่งที่มีแนวคิดเดียวกัน แต่ท่านเสียชีวิตแล้ว คือ คุณโกศล ไกรฤกษ์)

หุ้นบางตัวถือมาเป็นสิบปี แต่ก็ดูอยู่ทุกวัน เรียกเป็นเงินมายา ถ้าขายออกมาถึงเป็นจริง

ขอพูดเสริมถึงน้องธันย์ นึกถึงคำพูดที่เจอท้ายรถ ต่อให้ชะตาฟ้าลิขิต ชีวิตเราก็ยังกำหนดเอง 

บางคนปล่อยไปตามยถากรรม แต่ถ้าแบบน้องธันย์คือลิขิตเอง 

ยุทธศาสตร์กับยุทธวิธีไม่เหมือนกัน ขึ้นกับความเชื่อของเรา

อย่างพอร์ตทุกวันนั้นไม่ได้รวยแบบคนเป็นพันล้านร้อยล้าน แต่ก็มีความสุขได้ เราลิขิตเองว่าเราพอใจเท่านี้
คุณศิริวัฒน์ แซนด์วิช

ให้กำลังใจและชื่นชมน้องธันย์ ชีวิตพวกเราที่อยู่เวทีวันนี้ที่บอกวิกฤติ ไม่ได้ 1 ส่วน 10 ของน้องธันย์

ยุคสมัยที่เกิดในวิกฤติบนเวทีไม่มีใครรวยกว่า แต่สมัยนี้จนสุด แต่ก็ภูมิใจที่สุดที่วันนี้ยังมีชีวิตอยู่
จากวันนั้นจนมาถึงวันนี้ก็ได้สัจธรรม ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นสิ่งสมมติ อย่าไปยึดติดกับมัน เป็นทุกข์

ฟ้าลิขิต หรือจะสู้มานะตน คนเราทุกคนอยากประสบความสำเร็จ มีโอกาสเกิดเป็นคนมีบุญมหาศาล 

ก็ต้องยอมรับว่าความไม่แน่นอน คือสิ่งที่แน่นอนที่สุด สิ่งที่แน่นอนที่สุดคือ ความไม่แน่นอน
สมัยที่รุ่งเรืองมีเงินมาก แต่พอวิกฤติไม่เหลืออะไรเลย คอนโดต้องอาศัยเพื่อนอยู่ 

บ้านแม่ติดจำนองก็ต้องไปประมูลกรมบังคับคดี (ซึ่งก็ได้รับการช่วยเหลือจาก ดร.ไพบูลย์)

ชีวิตวันนี้กล้าพูดได้ว่ายืนกลับมาได้ด้วยลำแข้งตัวเอง 

คนเราอย่าไปหวังอะไรมากมาย มันคือตัวเลข 

เรื่องหุ้น ซื้อไปตก กลุ้มใจ ขายเสร็จคัทลอส หุ้นขึ้น
ช่วงที่เกิดวิกฤติ อยู่ในวงการหุ้น เป็นโบรกเกอร์ เป็นแมงเม่าตัวใหญ่ 

สมัยวิกฤติราชาเงินทุนยังไม่มี กลต. ยังไม่มี force sell

ปี 40 มีกลต.แล้ว ไปเล่นมาร์จิ้น โดน force sell เลยหมดเนื้อหมดตัว

หุ้นที่ถูก force sell โบรกเกอร์ก็ส่งข่าวถึงกันว่าอย่าไปซื้อ ลงไป 6 floor จนหุ้นหมด 

เหลือแต่หนี้ดอกเบี้ย 17% และมีสร้างคอนโดที่เขาใหญ่ 20 ปีก่อนขาย ตรม.ละ 5 หมื่นบาท ขณะที่ กทม. ขายตรม.ละ 3 หมื่นบาท

โดนไป 2 ดอกใหญ่เลยร่วง 
มาตั้งสติว่าเราทำอะไรผิดหรือไป เราต้องอยู่ต่อไป ช่วงวิกฤติ 40 ก็มีคนฆ่าตัวตายเยอะ 

ตอนไปออก TV ก็มีหมอสุขภาพจิตถาม ว่าเคยคิดฆ่าตัวตายไหม ก็ตอบว่าไม่เคยคิด 

เป็นหนี้เกือบพันล้าน ลูกยังเล็ก มีพนักงาน กว่าจะได้เกิดเป็นคนก็มีบุญแล้ว ไม่ได้โกงใคร กู้เงินไปลงทุน ก็เลยสู้ต่อ

แต่ไม่มีเครดิตแล้ว ขอยืมเงินญาติ 2 แสน ญาติก็ไม่ให้ยืม 

จ่ายดอกเบี้ยเดือนละ 8 ล้าน จ่ายได้ 2 เดือนก็ปิด finance ชั่วครา 56 แห่ง 

หลังจากนั้น IMF ก็สั่งปิดทุกแห่ง จึงต้องไปขายแซนวิชข้างถนนกับลูกน้อง
จากการคิดบวก ชีวิตต้องอยู่ต่อไป อดีตแก้ไชไม่ได้ แต่เราเปลี่ยนแปลงอนาคตอได้อยู่ที่ตัวเรา 

ถ้าไปจมปลักกับสิ่งที่ผ่านมาก็จะไม่มีความหวัง ไม่มีกำลังใจ 
อยากฝากพวกเราที่เป็นนักลงทุนรายใหม่ๆ ว่ายังไม่เจอขนาดนั้น และอาจจะไม่เจอขนาดนั้น 

เพราะไม่ได้เล่นมาร์จิ้น และกลต.ก็มีระบบดีขึ้น จึงช่วยปกป้องนักลงทุนด้วย

การเล่นหุ้น ทุกคนโลภเหมือนกัน เวลาอยากได้เงินก็อยากได้เพิ่ม แต่เวลาเสียมันเร็วกว่าได้ 

เวลาได้กำไร 5 ล้าน ทำไมน้อย แต่ขาดทุน 1 ล้านรู้สึกว่ามันเยอะ เพราะเราเจ็บใจ
ทุกวันนี้ยังดูตลาดหลักทรัพย์แต่ลดพอร์ต ไม่ได้เพิ่ม ก็ตกรถไฟ 

ในการลงทุนไม่มีใครเก่งกว่าใคร ใครที่พูดอะไรให้ฟังหูไว้หู 

ทุกคนคิดและรู้สึกเหมือนกันหมด เพราะเป็นปุถุชน 

ไม่ต้องอิจฉาคนนั้นคนนี้ แต่ละคนถูกกำหนดแล้ว

คนเราจะมีความสุขที่สุดถ้าเรามีความพอใจ และพอเพียง 
ขอกล่าวถึงในหลวงรัชกาลที่ 9 ผมฟื้นขึ้นได้เพราปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง 

ทำพอประมาณ พึ่งตัวเอง ไม่พึ่งคนอื่น สร้างภูมิคุ้มกันในตัวที่ดี ทำอย่างมีเหตุมีผล เดินทางสายการ

ในปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง มีธรรมะอยู่ในนั้น 

มีหนี้เกือบพันล้าน ขายแซนวิชชิ้นละ 30 บาท ไม่ได้คิดว่าจะฟื้นคืนหนี้ได้หมด แต่ทำไปเรื่อยๆ 

แต่มีความสุขมากกว่าในอดีตเพราะทำอย่างพอเพียง

สมัยก่อนกำไร 10 ล้าน ขาดทุน 10 ล้าน เพราะไม่พอเพียง

พอผ่านจุดสูงสุดต่ำสุดก็เลยเห็นหมด เลยอยากฝากพวกเรา 

ให้ทำอย่างสมควรแก่เหตุ จะได้เล่นหุ้นอย่างมีความสุข รวยอย่างมีความสุข
คุณชิณณ์

เคยออก Money talk 2 ครั้ง อาจจะทำให้คนเข้าใจแนวทางการลงทุนเราผิด

เริ่มต้นชีวิตค่อนข้างจน รู้สึกว่าความลำบากเป็นเรื่องปกติ 

คุณพ่อล้มละลาย 3 ครั้ง แต่ย้ายบ้านไปเรื่อย ไม่ได้หนีหนี้ มีเงินก็เคลียร์หนี้

นอนบนเสื่อมาตลอดเวลาเพราะไม่มีเงินซื้อเตียง จนมีแฟนคนหนึ่งที่เคยมาเห็นแล้วควักเงินซื้อฟูกให้

รู้สึกว่าชีวิตเรามาฐานต่ำมาก ไม่ได้มีความลำบากจริงๆจังๆ 

ช่วงเด็กๆมักคลุกคลีกับ รปภ. ความต้องการรวยของเราก็ต้องการแค่พ้นจากเส้นความลำบาก

ตั้งเป้าเกษียณลงทุนเดือนละ 5 พันบาทก็มีอิสรภาพทางการเงินได้
วิกฤติครั้งแรก ช่วงที่เป็นวัยรุ่นก็ขอเงินพ่อมาลงทุน 5 แสนบาท ก็เอาเงินไปซื้อ warrantแล้วพัง เหลือแค่ 2 แสนบาท

ได้รับบทเรียนคือต้องถอยทันทีเมื่อเกิดปัญหา ต้องเหลือเงินต้นเพื่อให้สู้ต่อได้

จึง Cut loss และศึกษาอย่างหนัก ใช้เวลาหกโมงเช้าถึงเที่ยงคืนทุกวันเพื่อให้มีความรู้จริงๆจัง
วิกฤติครั้งที่ 2 คล้ายๆกัน มีหนี้ 4 ล้านบาท ในความรู้สึกเราคือแค่กู้ซื้อไปก่อนแล้วพยายามหาเงินมาจ่ายหนี้ตรงนี้

ไม่ได้คิดว่าเป็นการเก็งกำไรเพียวๆ แต่ก็ทำให้เกิดวิกฤติ
วิกฤติครั้งล่าสุด ที่จริงพบว่าเป็นวิกฤติทางใจก่อน ตอนไปออก Money talk 

ก็ได้รับฉายาผู้ชนะสิบทิศ ซึ่งไม่ใช่เรา ไม่ได้บู๊ล้างผลาญขนาดนั้น

มองตัวเองไม่ได้เก่งเรื่องการลงทุน แต่รู้จักทำ financial plan ให้กับชีวิตตัวเองได้ดีพอสมควร 

แต่หลังจากนั้นรู้สึกหลงตัวเอง รู้สึกฟู ขาดสติ 
เราเขียนเป้าหมายชีวิตมาตลอด เริ่มต้นจากเงินน้อย มีร้อยล้านอยากช่วยศาสนา ช่วยสังคม 

พอพอร์ตใหญ่ขึ้นก็ขยับไปเป้าหมายเป็นพันล้าน ทำบุญให้ได้เท่านั้นเท่านี้

ตอนนั้นที่เกิดวิกฤติถ้าเราค่อยๆทำก็ไปถึงเป้าหมายได้ แต่ด้วยความเร่งรีบ 

ใช้มาร์จิ้นในระดับที่ไม่เคยใช้มากก่อน หนี้ระดับ 1.2 พันล้านบาท (กู้ต่างประเทศเงินเยน)

ตอนนั้นก็รู้สึกภูมิใจ ช่วงอายุ 32-33 ปี สามารถมีหนี้เป็นพันล้านได้

แต่พอทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่คาดหุ้นลงเร็วมาก อัตราแลกเปลี่ยนลงเร็วมาก 

กลายเป็นขาดทุนราว 5 ร้อยล้านบาทในช่วงเวลาสั้นๆ

พอเกิดวิกฤติ ตอนนั้นก็รู้สึกว่าท้อใจน้อยใจว่าทำไมไม่เกิดมารวย ถึงต้องพยายามขนาดนี้

และอีกอย่างก็รู้สึกว่าทำไมเราต้องแบกภาระเยอะขนาดนี้ เงินส่วนใหญ่ก็ใช้กับสังคม

พอไปเจอคุณพ่อก็ถูกถามให้มีสติว่าเธอทำเพื่อใคร ดูให้ดี ว่าทำเพื่อคนอื่นหรือ

ที่จริงแล้วเห็นแก่ตัวที่สุด เรากำลังเอาทั้งบ้านไปสู่หายนะได้ เพื่อต้องการความมั่งคั่ง เพื่อต้องการชื่อเสียง
สิ่งที่ทำต่อ คือ ปิดสถานะของทุกอย่าง เหลือเงินเท่าไรก็มาเริ่มต้นใหม่

ถัดมาเรื่องของใจ เป็นปุถุชนมียินดี มีเสียใจเวลาเสียทรัพย์ ก็ปรับความรู้สึกตัวเองก่อน 

ก็ยกมืออธิษฐานว่าเงินที่เสียไปนี้ ขอถวายเป็นพุทธบูชา ธรรมะบูชา สังฆะบูชา 

หัวใจสำคัญของพุทธศาสนา พระพุทธเจ้าท่านไม่ได้ต้องการปัจจัยเหล่านี้ ท่านต้องการแก้ทุกข์ของคน

ถ้าเราเอาทุกข์ออกจากใจได้ ถือเป็นการปฏิบัติที่ยิ่งยอด 

ก่อนนอนทุกคืนจะทำสมาธิ และพิจารณาว่าถ้าคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายของเรา คือเรื่องจบแล้ว

การตายเป็นการหมดหน้าที่ หมดภาระที่ต้องแบก ถ้าพรุ่งนี้ตื่นมาแล้วเหมือนเกิดใหม่

จุดเริ่มต้นเรามีอะไรติดตัวมาบ้าง เราจะบริหารสิ่งที่มีเพื่อเกิดประโยชน์เกิดคุณค่ากับคนรอบตัว กับสังคมได้อย่างไร
อีกเรื่องคือความสุข ช่วงเวลาที่มีทรัพย์มากมีความรู้สึกจะทำอย่างไรจึงมีความสุขแบบคนรวย 

เที่ยวหรูๆ นอนโรงแรมดีๆ กินอาหารอย่างดี มันเต็มไปด้วยความอยากที่จะมีความสุข 

แต่สิ่งที่ได้มาคือมีความทุกข์กว่าเดิม

เพราะมันเต็มไปด้วยตัณหาท่วมนหัวใจ อยากได้ความสุขอยากจะเก็บความสุขไว้ให้ได้ 

แต่เอาแค่เสียงเสี้ยววินาทีหนึ่ง พอเกิดแล้วก็ดับ มีใครเก็บเสียงนี้ไว้ได้บ้าง เอามาคืนได้บ้าง

ความสุขก็เช่นเดียวกัน และความทุกข์ก็เช่นเดียวกัน เป็นแค่เสี้ยวแว่บหนึ่ง

แต่ถ้าเราเผลอสติไป มันก็ต่อเนื่องไปเรื่อยๆ

หลังจากนั้นพอเราเข้าใจว่าการตามหาความสุขคือบ่อเกิดความทุกข์ที่แท้จริง

ถ้าเราหยุดการตามหา ชีวิตก็จะสงบราบเรียบตามที่ควรเป็น

พอเราเกิดความทุกข์ เราก็กำหนดรู้ว่าคิดหนอ แล้วความคิดก็ดับ 

แล้วก็กลับมาอยู่กับโลกปัจจุบันแล้วคิดว่าจะทำอะไรต่อไป ปัญหามันก็หมด

ตอนที่เกิดเรื่องรู้สึกว่าครูบาอาจารย์มาสอนธรรมะ เป็นโอกาสที่ดีมาก 

ตัวเองและภรรยา เคยหลงไปกับทรัพย์สินว่าจะต้องทำอะไรให้มีความสุข

เรากลับมาดูว่าต้องใช้เงินเท่าไร ทุกวันนี้ใช้จ่ายส่วนตัวเดือน ละ 2-3 หมื่นบาท 

ไม่ได้แตกต่างจากคนทั่วไป พอเห็นแบบนี้แล้วเราเห็นทางเดินต่อไป

เห็นว่าเรารวยมาก รวยกว่าตอนที่เรามีเงินเยอะกว่านี้ ตอนนั้นค่าใช้จ่ายเยอะมากจนปันผลมาชดเชยไม่พอ

เคยซื้อคอนโด 7 ห้อง ผ่อนเดือนละ 5 แสน ให้พ่อแม่แฟน ครอบครัวแฟน เดือนละ 2-3 แสน 

ใช้ส่วนตัวกับแฟนเดือนละ 2 แสน รวมแล้วเดือนละเกือบล้านบาท

พอเกิดวิกฤติเราก็บอกให้ทุกคนต้องลดลง อยู่ให้ได้ 

อย่างพ่อแม่แฟนเคยให้เดือนละ 3 หมื่น ก็เหลือ 1.5 หมื่น
ถ้ามองในแง่ดีคือเราได้บทเรียนสำคัญในการดำรงชีวิตต่อ 

ถ้าคุณเจอวิกฤติอยู่จะทำอย่างไร ? 

อย่างแรกปรับที่ใจ ทำใจให้ออกจากกองทุกข์ให้ได้ก่อน พอมีสติแล้ว ค่อยๆมาดูว่า position ที่อยู่ตรงนี้ 

สามารถปรับแก้อะไรได้บ้าง คนที่มาปรึกษาเรื่องวิกฤติเงินเพราะไม่ได้ตั้งสติให้ดี 

ค่อยๆทำไปเรื่อยๆโดยหวังว่าปัญหาจะคลี่คลายเอง พอเราแก้ที่จิตใจได้แล้วค่อยกลับมาที่การเงิน

เราอยากจะรวยเหมือนเดิมไหม? 

ตอนที่มีเงินมากกว่านี้เรากลับไม่พอ ตี 4 ต้องดูอัตราแลกเปลี่ยน ความอยากได้อยากมีอยากเป็นน่าจะมากกว่าใครๆ 

ตอนนี้ที่มีทั้งหมดน่าจะพอเลี้ยงตัวแล้ว แบ่งเงินเป็น 3 กอง กองที่เป็น asset, passive income และกองที่เป็นการลงทุนหุ้น 

เราก็ไม่ได้ต้องไปคาดหวังสูงๆในหุ้นแล้ว เพราะที่มีอยู่ก็มากพอแล้ว

เงินไม่ใช่ปัจจัยว่าจะมีความสุข ขึ้นกับเข้าใจธรรมชาติของชีวิตเหลือเปล่า

ทุกคนพร้อมจะมีความสุขได้ตลอดเวลา เพียงเข้าใจว่าเหตุอะไรทำให้เกิดความทุกข์และระงับเหตุนั้น
ตอนที่รำพึงรำพันว่าทำไมไม่เกิดมารวยเป็นไอเดียให้เห็นภาพว่า

ถ้าเราไม่มีสติ การรำพึงรำพัน มันเกิดขึ้นได้ตลอด ถ้าเรามีสติ ความคิดนี้มันดับไป เราเดินหน้าต่อไป เราเห็นทางสว่าง
ดร.นิเวศน์

ตอนที่เข้าไปทำงานไม่กี่วันก็นิ้วขาด ยู่ต่างจังหวัดโรงพยาบาลก็ล้าสมัยแค่เย็บให้ติดกัน ข้างในไม่ได้ต่อ

แต่ตอนนั้นนอนน้ำตาไหลเป็นเดือน รู้สึกเหมือนพิการ นอนคนเดียวอยู่ต่างจังหวัดเหงา 

ตลอดชีวิตก็เจอวิกฤติเล็กๆน้อยๆมาตลอด รู้สึกว่าตัวเราเองก็เก่งนะ เจอวิกฤติทีไรเราก็ไปที่อื่นต่อ 

เป็นคนระวังตัว อาจเพราะสมัยก่อนเกิดมายากจน ก็ทำให้รู้วิธีเอาตัวรอดอย่างไร 
สุดท้ายมาสรุปว่าตัวเองเป็นเหมือนเต่า แต่เป็นเต่าที่ฉลาดหน่อย 

คือไปเรื่อยๆ ช้าๆ วิ่งก็ช้าๆแต่วิ่งนาน ว่ายน้ำก็ว่ายไปเรื่อยๆ 

แล้วก็ไม่ได้ทำอะไรเสี่ยงมาก แต่รู้สึกตัวเองว่าชีวิตดีขึ้นทุกปี ทีละเล็กละน้อย 
ชีวิตตอนเด็กเกิดมานอนกับพื้นดิน พ่อแม่เดินทางจากเมืองจีน เป็นช่างก่อสร้าง 

แต่มันพัฒนามาตลอด จากหลังคาจาก ไปสังกะสี และดีขึ้นเรื่อยๆ

ไม่ได้เคยคิดว่าจะรวย มันไกลเกินเอื้อม หวังแค่ปีหน้าจะดีขึ้นยังไง 

มีอยู่แค่ไม่กี่ปีที่รู้สึกว่าเราแย่ลง ก็ประคองตัวไป 
การมีวิกฤติเป็นเรื่องปกติ พอไม่มีวิกฤติชีวิตจะเดินช้าไป

คนส่วนใหญ่ไม่มีวิกฤติ ถ้าไม่ challenge(ท้าทาย,เสี่ยง) ไม่มีวิกฤติหรอก คนทำงานกินเงินเดือนไปเรื่อยๆ 

คนที่ร่ำรวยจริงๆคือ challenge กล้าเจอวิกฤติ แต่ถ้ามากไปก็อาจจะไม่รอด

ที่เกิดวิกฤติทนๆไปได้ก็จะดีขึ้น แต่อย่าให้ตายไป

ก่อนทำอะไรต้องคิดว่าถ้ามันแย่มากๆจะทำอย่างไรให้รอดได้

แม้บริษัทที่ทำจะเจ๊งแต่ตัวเราต้องรอดให้ได้
อย่าง สตีฟ จ็อป challenge ตัวเองมาตลอดชีวิต แต่สุดท้ายตาย

สุขภาพสำคัญสุดแล้ว อย่าให้ทรุดโทรม รักษาสุขภาพเป็นอันดับหนึ่ง

อันดับสองคือทำอะไรแล้วจะรอดได้ 

เอาตัวรอด รักษาตัวเองให้ได้ ทำอะไรช้าๆไม่เสี่ยง 

ในวันที่เราตายสิ่งที่ทำไว้ก็ยังรอดอยู่ได้ เช่น ชื่อเสียง เงินทอง ครอบครัว

(อ.ไพบูลย์ เสริมว่านั่นคือในทางโลก ในด้านทางธรรม วันตายก็ต้องเตรียมพร้อม)

คนที่คิดว่ามีเงินแล้วจะเอาเงินไปใช้จ่ายแล้วมีความสุข ไม่ใช่ แค่มีเงินก็มีความสุขแล้ว อดๆอยากๆก็ไม่เป็นไร 

แต่มีเงินเพิ่มขึ้นเรื่อยๆได้ ใช้แล้วเงินหายไปเรื่อยจะไม่มีความสุข

อยากให้ฝากข้อคิด เตือนใจ

น้องธันย์ 

ทุกคนมีความคิดเป็นของตัวเอง มีพรสวรรค์ของแต่ละคน มีวิธีเอาตัวรอดเหมือนกัน

ทีทุกคนได้แชร์เรื่องราวตัวเองมีหลากหลายแง่มุม สามารถเอาไปปรับช้ให้เหมาะกับชีวิตเรา

อยากฝากเมื่อเกิดวิกฤติสิ่งแรกที่จะทำให้ก้าวข้ามได้คือตัวเราเอง ก้าวข้ามให้ได้ด้วยตัวเราก่อน 

แล้วสิ่งต่างๆจะมี มาสนับสนุนเรา ทำอย่างไรก็ได้ให้เอาตัวรอดได้ และพร้อมที่จะไปปรับเปลี่ยนกับสิ่งที่ผ่านมา

เอาบทเรียนแล้วนำมาแก้ไข เราสูญเสียไปในราคาแพง อย่าเอาไปใช้ในราคาที่ถูก จึงมีคำกล่าวที่ว่า “บทเรียนราคาแพง”
คุณธานินทร์

คนคำนวณหรือจะสู้ฟ้าลิขิต แต่คนต้องคำนวณมาก่อนฟ้าลิชิต

เหมือนคนถูกล็อตเตอรี่ จะถูกได้ก็ต้องซื้อล็อตเตอรี่ก่อน

การลงทุนมีความเสี่ยง นักลงทุนควรศึกษาเจ้ามือก่อนการแทง
คุณศิริวัฒน์

อตตาหิ อตตโน นาโถ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน
คุณชิณณ์

คนเราควรวางแผนชิวิต ชีวิตที่แท้จริงมี 2 ลักษณะ 

ชีวิตในโลกิยะ เป็นเวลาสั้นมากไม่เกิน 100 ปี

กับชีวิตที่พ้นโลกนี้ไปแล้ว หรือหลังความาย อาจจะยาวนานกว่า 

ถ้าพิจารณาดูว่า จักรวาล 4 หมื่นพันล้านปี ถ้านับ 4 หมื่นพันล้านปีเท่ากับ 1 ปี 

พระพุทธเจ้าตรัสรู้เมื่อ 15 วินาทีที่ผ่านมา เป็นแค่แสงแฟลช

ไม่ว่าเราเจอวิกฤติใดในชีวิต เป็นแค่ช่วงสั้นๆ ให้วางแผนชีวิตหลังความตายว่าเราจะไปไหน 

เมื่อวานวางแผนไว้ ในระดับโลกิยะคิดว่าสุดท้ายแล้วเราจะต้องตาย 

ก่อนจะตายเป็นอย่างไร มีอาชีพอะไร ดูแลครอบครัวอย่างไร ดูแลสังคมอย่างไร

เช่นเดียวกันในระดับโลกุตระ เราควรมีความคาดหวัง ถ้าไม่หวังนิพพาน อย่างน้อยควรอยู่บนสวรรค์ 

ถ้าเรามีลมหายใจอยู่ แม้เพียงแวบเดียวจะใช้ให้มีคุณค่าสูงสุดในสังสารวัฏนี้อย่างไร
ดร.นิเวศน์

ทุกวันนี้ก็คิดว่าเมื่อไรเราถึงจะชีวิตไม่ดีขึ้น คนทำงานเมื่อถึงวันเกษียณจะมีปัญหาใหญ่ 

เพราะอนาคตนับถอยหลัง ทุกวันนี้ก็พยายามทำว่า 60 กว่าปีที่ผ่านมาเราดีขึ้นทุกปี 

ปีหน้าจะดีขึ้น มีความสุขกว่าทุกวันนี้ได้หรอเปล่า และเราก็หากลยุทธ์ให้ได้อย่างนั้น

พยายามปรับตัว สุขภาพสำคัญขึ้นเรื่อยๆ ทำอะไรที่เครียดน้อยลง 

การลงทุนการเงินก็เป็นเรื่องรอง เพราะมันยากขึ้นเรื่อยๆ พยายามใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ 

การจะรวยไม่จำเป็นต้องได้ผลตอบแทนสูง แต่มีอายุยืนขึ้นเรื่อยๆก็รวยได้ 

ถ้าตายช้ากว่าคนอื่น 20 ปี ยังไงก็รวยกว่าเขา
อ.ไพบูลย์ 

ฝากเรื่องความตาย ต้องเตรียมพร้อมความตายไม่รู้วันไหน เมื่อมาถึงวันนั้นเราจะตายอย่างไร

ถ้าเตรียมพร้อมที่จะตาย อย่างอื่นจะตามมาเป็นแถว (รู้ว่าต้องเตรียมอะไร)
อ.เสน่ห์ สรุปยุทธศาสตร์เป็นกลอนปิดท้าย

คือบทเรียนสู้วิกฤติต้องคิดบวก ทำหูหนวกเป็นใบ้ไม่ได้ผล

หากอ่อนแอแพ้ยับทำอับจน อย่าทุกข์ทนรับกรรมสุดช้ำใจ

ชีวิตนี้ต้องเดินหน้าแม้ขาขาด ต้ององอาจก้าวต่อขอสู้ไหว

ฟ้าลิขิตหรือจะสู้มานะชัย โปรดรู้ไว้สติยังสตางค์มี

ความแน่นอนนั้นหรือคือไม่แน่ อย่ายอมแพ้หาโอกาสไม่พลาดหนี

ต้องยืนหยัดด้วยลำแข้งแกร่งทวี ช่างโชคดีเกิดเป็นคนสุขล้นทรวง

อยากมีสุขกลับทุกข์กว่าเดิมอีก รู้หลบหลีกสงบใจให้หมดห่วง

เจอวิกฤติอย่าให้ตายคลายโลกลวง ต้องตักตวงสุขภาพตราบชีวัน

คือหลักคิดที่เรียนรู้สู้วิกฤติ ให้มิ่งมิตรหาญกล้าอย่าหวาดหวั่น

ยุทธศาสตร์จากประสบที่ครบครัน จงตั้งมั่นทำมันจนวันตาย
ช่วงที่ 1 ทางผมติดธุระเข้าร่วมไม่ทัน ทางพี่อมร จะเป็นผู้โพสต์สรุปให้นะครับ ขอบคุณพี่อมรด้วยคร้าบ   
ขอขอบพระคุณอ.ไพบูลย์ อ.เสน่ห์ อ.นิเวศน์ หมอเค และทีมงาน money talk ที่ร่วมจัดงานและดำเนินรายการดีๆครับ

ขอบคุณผู้บริหาร 3 บริษัทที่ให้ข้อมูลประกอบการตัดสินใจลงทุน 

และขอบคุณแขกรับเชิญคุณศิริวัฒน์ เฮียคลาดเครียด พี่ชิณณ์และน้องธันย์ที่มาแบ่งปันประสบการณ์สู้วิกฤติครับ
ข้อมูลที่แชร์หากผิดพลาด ตกหล่นอย่างไรขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย

ติดตาม VDO ฉบับเต็มได้ทาง fb live, youtube และช่อง TV ครับ
_________________

Go against and stay alive. 
Top     
theenuch 

 Post subject: Re: MoneyTalk@SET11/11/60หุ้นเด่นโค้งสุดท้าย&ยุทธศาสตร์สู้วิPosted: Sat Nov 11, 2017 10:49 pm 

สมาชิกสมาคมนักลงทุนเน้นคุณค่า
Joined: Thu Jul 22, 2010 6:35 am

Posts: 1670
0

UpvoteDownvote

ขอบคุณน้องบิ๊ก มากค่ะ ^^

Top     
amornkowa 

 Post subject: Re: MoneyTalk@SET11/11/60หุ้นเด่นโค้งสุดท้าย&ยุทธศาสตร์สู้วิPosted: Sun Nov 12, 2017 1:21 am 

สมาชิกสมาคมนักลงทุนเน้นคุณค่า
Joined: Fri Jun 24, 2011 10:46 pm

Posts: 1191
+3

UpvoteDownvote

Money Talk @ SET 11 November 2017

ช่วงที่1 หุ้นเด่นโค้งสุดท้าย
คุณบวร วงศ์สินอุดม ประธานกรรมการ PRM

คุณสุพัฒนพงษ์ พันธ์มีเชาว์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร PTTGC

คุณนที พานิชชีวะ ประธานกรรมการ UNIQ
เกริ่นนำ
PRMเป็นบริษัทขนส่งน้ำมันทางเรือรายใหญ่ที่สุดในไทย มีอัตรากำไรสูงสุดในอุตสาหกรรม มีแผนการเติบโตที่สูงมากๆ เห็นบอกจะขยายกองเรืออีกเกินเท่าตัวในสามปี แต่โตได้ต่อเนื่องไหม ต้องมาคุยกันครับ

ดร ไพบูลย์ถามว่าขนาดเรือประมาณเท่าใด คุณบวรตอบว่าขนาดเรือขนาดเท่ากับสี่สนามฟุตบอลขนาดใหญ่
PTTGC เป็นบริษัทผู้ผลิตปิโตรเคมีรายใหญ๋ที่สุดในอาเซียน ปีนี้เป็นเหมือนปีทองของปิโตรเคมี แผนเติบโตน่าสนใจ

หลายอย่างตั้งแต่ต้นน้ำไปถึงปลายน้ำ และยังขยายไปธุรกิจใหม่อีก
UNIQ เคยให้สัมภาษณ์ที่รายการMoney Talkว่าชื่อ Uniq มาจากความไม่เหมือนใคร หมายถึงรับงานรับเหมาที่ไม่เหมือนใคร ทำให้ได้GPสูงสุดในบริษัทที่ทำรับเหมา ช่วงแค่3ปีกลายเป็น TOP4 
คำถามที่1 ประวัติความเป็นมาของแต่ละบริษัท
เริ่มที่บริษัทPRM หมอเคถามคุณบวรว่าธุรกิจเรือขนส่งน้ำมันดีอย่างไร ทำไมมาทำธุรกิจในอุตสาหกรรมนี้
คุณบวรตอบว่า ธุรกิจเรือขนส่งน้ำมัน เวลาดีก็ดีใจหาย เวลาไม่ดี แย่สนิทเลย ต้องระวัง

ทำอย่างไรให้กำไรไม่แกว่งมาก บริษัทมีแผนการธุรกิจที่ทำมา 30 ปีค่อยๆเติบโตมาเรื่อยๆ

พยายามbalanceรายได้ไม่ให้แกว่งตัว

รายได้ที่แกว่งตัวเยอะๆตอนนี้มีสัดส่วน 10% แต่ก็มีผลทำให้กำไรแกว่งตัวมาก

ส่วนอีก 90%รายได้ไม่ค่อนแกว่งตัว เรามีธุรกิจที่แตกต่างกันออกไป โดยใช้เรือที่มีวัตถุประสงค์ต่างกัน

บางบริษัทที่เจ็งไปเพราะไปrely on ธุรกิจที่รายได้แกว่งตัวเยอะๆ
ธุรกิจแรกของบริษัท รับจ้างเอาเรือมาขนน้ำมันต่างที่กันมาผสมเพื่อให้ได้สัดส่วน

ตามที่ลูกค้าต้องการ ถือเป็นรายได้จากค่าต๋ง

เราก็ตกลงกับแต่ละบริษัทเช่าเป็นรายปี ถือว่ารายได้นี้เป็นแบบproject base จะเป็นรายได้ที่แน่นอน
ธุรกิจที่2 น้ำมันที่ขุดขึ้นมาเช่นที่บริษัท PTTEP มีแท่นขุดเจาะน้ำมันกลางทะเล หลังจากได้น้ำมัน ผมก็นำเรือมาใส่น้ำมัน พอได้น้ำมันพอ ก็มาแบ่งใส่เรือเล็ก และมาส่งให้ลูกค้าอีกที 
ธุรกิจที่3 เรามีเรือลอยน้ำเอาไว้ให้เป็นที่นอนสำหรับพนักงานที่ทำงานบนแท่นขุดเจาะ ลูกค้าได้แก่ PTTEP , เชฟรอน ถือเป็นอีกธุรกิจหนึ่ง แต่รายได้ค่อนข้างแกว่งตัว เพราะเจอมรสุม เราก็ถอยออก รับลูกค้าไม่ได้ ทำให้พนักงานอาจนอนที่แท่นขุดเจาะแทน

สัมปทานปิโตรเลียมรอบที่ 21เริ่ม เราก็ตื่นเต้น ธุรกิจก็จะดีขึ้นเยอะ ทำให้ธุรกิจเดินเรือเติบโตมาก เรามีเรือหลายอย่าง 
ผมมีธุรกิจที่สี่ ฝึกพนักงานใหม่สำหรับทำงานบนเรือแต่ละแบบเพื่อสามารถทำงานให้ได้มาตรฐานที่กำหนด
นี่คือภาพที่เราได้จากธุรกิจ4อย่าง เป็นธุรกิจแบบ Cost plus เช่นเรื่องmanagement 

ทำให้ที่ผ่านมามีกำไร20-30%มาตลอด 

คู่แข่ง ทำคนละแบบกับเรา แต่ละคนจะมีธุรกิจเฉพาะ เช่น ธุรกิจให้นอน เท่านั้น แต่ธุรกิจเรือผสมน้ำมันยังไม่มีใครทำได้

อุตสาหกรรมผสมน้ำมันนี้มีเรือที่มีหน้าที่แบบนี้อยู่ทั้งหมด 18 ลำ จอดอยู่แถวมาเลเซีย สิงคโปร์

เรามีเรือแบบนี้อยู่ 6 ลำ ถือเป็นหนึ่งในสามของเรือทั้งหมด
หมอเคสรุปบริษัทมีเรืออยู่ 4แบบ ได้แก่
1.เรือขนส่งน้ำมัน

2.เรือที่จอด เพื่อปรับสัดส่วนน้ำมัน บางที่มีค่าออกเทนต่ำ บางที่ค่าออกเทนสูง ต้องมาผสมตามที่ลูกค้าต้องการเพื่อเอาไปขายเช่น ที่สิงคโปร์

3.เรือให้เช่านอน

4. เรือสำหรับฝึกอบรม

ธุรกิจนี้ไม่ง่าย 
หมอเคถามว่า สำหรับเรือ ต้องซื้อตอนไหน 
คุณบวรตอบเองว่า ต้องซื้อตอนเหล็กถูกและในช่วงที่เศรษฐกิจไม่บูม

บางครั้งราคาเหล็กสูง เราก็ขายเรือเก่าเป็นเศษเหล็กเพื่อเอากำไรได้

บางครั้งราคาเหล็กลง เราก็ซื้อเรือใหม่

กองเรือมีทั้งหมด 26 ลำ อายุเฉลี่ย 19 ปี ถือว่าเยอะ ตอนนี้เริ่มต่อเรือใหม่ที่จีน 

เพื่อลดอายุกองเรือให้น้อยลง ซึ่งอายุของกองเรือมีผลต่อการคิดเบี้ยประกันภัย

ถ้าราคาเหล็กดีหมายถึงราคาถูกลง เราอาจซื้อเรือใหม่เข้ามาด้วย 

Opportunityอาจไม่ใช่ซื้อเรือ แต่อาจร่วมกับบริษัทอื่นทำเกี่ยวกับธุรกิจปิโตรเคมี

ที่มี 3,000-4,000 ล้านลิตรที่เหลือใช้จากการผลิต ต้องจ้างต่างชาติมาขนแทน

เพราะเรามีเรือจำกัดคิดเป็นสัดส่วนแค่ 10%เอง

การบรรทุกสารเคมีกับน้ำมันมีความแตกต่างกัน ต้องมีการอบรมพนักงานก่อนทำงานจริง
หมอเคถามว่า Project base สัญญากี่ปี
คุณบวรตอบว่า มีหลายแบบ ขึ้นกับการแบ่งตามตลาด หรือ ขึ้นกับการตกลง

ลูกค้าเรามีแต่รายใหญ่ มาตรฐานสูง การหาเรือกว่าจะได้ค่อนข้างยาก ดังนั้นจะเน้นคุณภาพมากกว่าราคา
PTTGC หมอเคเกริ่นว่าบริษัทอยู่ในช่วงปีทอง เน้นธุรกิจปลายน้ำมากขึ้น
คุณสุพัฒนพงษ์ พูดเกริ่นนำสำหรับ PTTGC ว่า เป็นบริษัทปิโตรเคมีครบวงจร 

ทั้งต้นน้ำ กลางน้ำ ปลายน้ำ ใหญ่ที่สุดของอาเซียน มีอายุแค่ 6 ปี เพราะเกิดจากการรวมตัวของ 4 บริษัทเป็นแนวคิดของปตท เมื่อรวมกันแล้ว เรามีครบวงจร เรามีโรงกลั่น ที่มีกำลังการผลิต 2แสนบาร์เรลต่อวัน ปิโตรเคมีเกือบ9ล้านตัน , asset 3แสนล้านบาท และมีสิ่งที่ดีจากการควบรวม4บริษัท
Value chainทอดยาว สำหรับช่วยทำให้ผ่อนแรงกระทบจากความผันผวน

ปี2014 ราคาน้ำมัน 120 $ต่อบาร์เรล ซึ่งเป็นช่วงส่งมอบงานจากคุณบวร หลังจากนั้นราคาน้ำมันลงเหลือ 40$ ด้วยการเปลี่ยนแปลงขนาดนี้ กำไรตอนนั้นยังมีเท่ากับ 15,000 ลบ สามารถหล่อเลี้ยงบริษัทได้ ซึ่งช่วงนั้นบริษัทน้ำมันขนาดใหญ่ของโลกขาดทุนกันหมด เป็นการพิสูจน์ของภูมิคุ้มกันที่มีครบวงจร
หลังจากนั้นก็ค่อยๆเจริญเติบโต ปีนี้เป็นปีประวัติการณ์ แค่ช่วงระยะเวลา 9เดือน

รายได้ 29,000 ลบ เติบโต88% เฉพาะ Q3 1x,xxx ลบ
ปีนี้เป็นปีที่เราทำได้ดี อุตสาหกรรมปิโตรเคมีเริ่มเติบโตขึ้นมา ปีนี้ธุรกิจทุกส่วนดีทุกตัว Aromatic , ปิโตรเคมี ค่าการกลั่น ราคาน้ำมัน ดีขึ้นหมด

โรงกลั่นตอนนี้สร้างกันน้อย สาเหตุมาจากการขาดทุนของโรงกลั่นในปี2014เยอะ ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อเราในปีหน้า

ปีโตรเคมี มาจากบริษัทในUSที่ขยายตัว บริษัทที่นั่นมีการขยายกำลังการผลิต แต่ก็ยังมีเหลือ 2ล้านตัน ส่วนหนึ่งจะส่งมาย่านเอเชียคือจีน และ South America กระทบเราไม่เยอะ เพราะเราหาแหล่งใหม่สำรองแล้ว เราไปขยายการเติบโตการใช้เม็ดพลาสติกใน CLMV เขมร เวียดนาม ลาว และ พม่า การเติบโตของประเทศในCLMV โตมากกว่าประเทศเราเยอะ GDP Growthจนถึง double digit 9-12%

เมื่อก่อนยอดขายให้ประเทศในCLMV 30,000-40,000 ตันต่อปี ตอนนี้ขายได้มากกว่า 300,000 ตันต่อปี

กำไรที่ขึ้นมา80%ในช่วง9เดือนไม่ได้จากการเพิ่มของราคาอย่างเดียว แต่เกิดจากการพัฒนาของเรา โดยเพิ่มรายได้และลดค่าใช้จ่ายที่ทำกันมานาน เริ่มส่งผลต่อกำไรในปีนี้ เกือบ50% เป็นเรื่องน่าสนใจ ต้องขอชมคุณบวรที่ทำได้ดีมาก่อน และผมมาสานต่อ
หมอเคถามว่านักลงทุนจะประเมินการเติบโตของแต่ละธุรกิจของPTTGCได้อย่างไร
คุณสุพัฒนพงษ์ อธิบายถึงวิธีการดูว่าธุรกิจเติบโตดูจาก

1 ค่าการกลั่น 

2. ส่วนต่างของ Arometic หรือดูอ้อมจาก Thai oil ก็ได้

3. ราคาเม็ดพลาติก ถ้าดีขึ้นกว่าปีที่แล้วน่าจะดีขึ้น 

ปกติจะดีสลับกับไม่ดีในแต่ละปี

แต่ถ้าดูอย่างหยาบ คือ ราคาน้ำมันดีขึ้น ส่วนใหญ่ราคาเม็ดพลาสติกจะดี
หมอเคถามว่า ความสามารถในการแข่งขันในธุรกิจปิโตรเคมีแข่งกันที่อะไร ข้อได้เปรียบของเราเทียบกับคู่แข่งในเรื่องการทำกำไรมีอะไรบ้าง
คุณสุพัฒนพงษ์ตอบว่า 

1.เรามีโรงงานขนาดใหญ๋ 20 โรง ที่มาบตาพุด

และกระจายโรงงานไปอีกใน 7 ประเทศ การขยายธุรกิจโดยมีต้นทุนที่ไม่แพง

คนอื่นมาทำ ไม่เคยทำ ก็จะยากที่จะเข้ามาสู่ธุรกิจได้

2 เรามีวัตถุดิบผสม โดยมีก๊าซธรรมชาติเป็นสัดส่วนที่เยอะซึ่งราคาจะนิ่งกว่า กับ อีกส่วนคือน้ำมัน 

3 ตลาด เรามีลูกค้าอยู่ในมือ คู่แข่งมาเจาะลูกค้ายาก เพราะความคุ้นเคย ความใกล้ชิด

ทางตะวันออกกลางเข้ามาเจาะตลาดเรายากเพราะเรื่องความคุ้นเคย
บริษัทที่3 UNIQ เป็นบริษัทเติบโตเยอะ ราคาหุ้นโตมา4เท่าใน4ปี
คุณนทีเริ่มด้วยการพูดว่า ฟังทั้งสองบริษัทพี่บวรและพี่พงษ์พูดแล้วอยากไปซื้อหุ้นทั้งสองบริษัท เราเป็นบริษัทชั้นนำด้าน Infrastructure แต่เทียบกับอีกสองบริษัทก็ถือว่ายังเล็ก

บริษัท สัดส่วน 100%ทำสาธารณูโภค ทางบก อากาศ น้ำ
สาธารณูปโภคบนบก infrastructure เช่น สะพาน รถไฟรางคู่ รถไฟความเร็วสูง สนามบิน การบริหารจัดการน้ำ

เราเน้นงานรัฐอย่างเดียว มีงานต่อเนื่องเสมอ มีมากขึ้นเรื่อยๆ เดิมคิดว่า Projectมูลค่าแค่ 2ล้านล้านบาท

แต่พบว่า ตอนนี้มูลค่าโครงการขึ้นไปถึง 3 ล้านล้านบาทแล้ว 

มีงานเจาะอุโมงค์ให้แม่น้ำทั้งสองสายเชื่อมกัน

เราโต20% ในกรุงเทพก็ทำกับรถไฟฟ้าสายสีต่างๆ เช่น จตุจักร ก็เป็นชุมทางที่ใหญ่ที่สุดของรถไฟ ซึ่งเป็นMass transit รวมถึงรถไฟความเร็วสูงด้วย ท่าเรือก็มีที่ปากบารา

เรามุ่งเน้น infrastructure อย่างเดียวทำให้เติบโตสูงกว่าคู่แข่งที่จะรับงานหลายอย่าง

บริษัทอื่นจะมาแข่งก็ต้องดูผลงาน และ คุณภาพด้วย 

เราถนัดงานเกี่ยวกับเหล็ก 
หมอเคถามถึงBacklog ใช้เวลากว่ารับรู้รายได้กี่ปี 
คุณนทีตอบว่า Backlogใช้เวลากว่ารับรู้รายได้ 3-4 ปี ซึ่งอนาคตจะมีBacklogเพิ่มขึ้นตามแผนงานของรัฐบาล

ส่วนสนามบินอู่ตะเภาถ้ามีการประมูล เราก็ต้องการประมูลในส่วนสนามบินด้วย

เราได้GPสูง อยู่ที่การควบคุมต้นทุน เช่น ตอนเหล็กที่แนวโน้มลง เราก็ซื้อเหล็กตุนไว้ก่อน

อีกfactorคือ การบริหารเรื่องความเร็วในการดำเนินงาน ก็จะช่วยลดต้นทุนได้ด้วย

ส่วนการรับงานมา เรามีsubcontractในการทำบางเรื่อง แต่งานส่วนใหญ๋เราทำเอง ทำให้เราได้กำไรเยอะ

ถ้าราคาเหล็กมีแนวโน้มจะลง เราจะพยายามmatchปริมาณการใช้เหล็กเข้ากับงานเพื่อป้องกันความผันผวนของราคาเหล็ก
คำถามช่วงที่2 ผลประกอบการที่ผ่านมา และ อนาคตเป็นอย่างไร
1.PRM หมอเคยิงคำถามทันทีว่า ปีนี้ที่คุณชาญวิทย์ CEO บอกว่า 1H17 โตลดลง แต่2H17ก็จะโตเยอะ อยากให้คุณบวรช่วยอธิบายด้วยครับ
คุณบวร บอกว่ารายได้ของเราโตต่อเนื่องจากปี2558 =3,800, ปี2559 =4,200 ดังนั้นปีนี้น่าจะโตต่อเนื่อง แต่กำไรไม่แน่ใจว่าจะโตต่อเนื่อง เพราะมีโครงการใหม่ๆที่กำไรอาจยังไม่มา

แต่งานที่ขยายต่อในอนาคต เราเอาเงินจากการทำIPO จำนวน 5,000กว่าล้านบาท ไปลงทุนเพิ่มเรือปีละ10ลำ ซึ่งเงินที่เหลือที่จะลงทุนในปีต่อไป หมายถึง เงินIPOที่จะไปซื้อเรือในปีที่สองและปีที่สาม
ตอนนี้ต้องคิดว่าจะเอาเงินที่เหลือจากIPOไปทำอะไรเพื่อสร้างผลตอบแทนเพิ่มขึ้น

ปริมาณการขนส่งจะเพิ่มขึ้นมากกว่าปริมาณเรือที่เราเพิ่มขึ้น ส่วนที่เกินเราส่งต่อให้กับPartnerทำ

PRM marine ดูแลpartnerว่าถ้ามีแต่เรือ เราหางานให้ หรือมีวัตถุดิบ 

เราหาเรือให้ แล้วเก็บค่าต๋ง

Asia pacific มีการใช้น้ำมันขยายปีละ 3% ตัวเลขดูเหมือนโตน้อยแต่ถ้าคิดเป็นมูลค่าเท่ากับ 3,000-4,000 ล้านลิตรต่อปี แต่ถือเป็นจำนวนมากเมื่อเทียบกับที่ไทยทำได้

นี่คือโอกาสที่เติบโตอีกมากในอนาคต บริษัทพยายามทำกำไรให้กับผู้ถือหุ้น

เงินที่ต้องใช้ในปีที่3 คุณบวรคิดว่าอาจเอาเรือเข้า Infrastructure fund เพื่อได้เงินมาซื้อเรือ

แต่ละstepที่เราจะเดิน เรามีสัญญาถือไว้ บางสัญญายาวมาก แต่ก็อาจมีความเสี่ยงถ้าเศรษฐกิจไม่ดี 

partnerอาจยกเลิกหรือเปลี่ยนแปลงสัญญาได้

เรือลอยน้ำที่ผสมน้ำมัน ทำกำไรสูงสุด พยายามขยายในส่วนนี้ แต่ก็พยายามหาธุรกิจใหม่เพื่อกระจายความเสี่ยง

ถึงแม้PTTจะแข็งแกร่ง เราก็อยากเพิ่มทางเลือกของบริษัทให้มากขึ้น เราจะdiversifyในประเทศซึ่งมีอยู่25%หรือต่างประเทศเพิ่มขึ้น
หมอเคถามต่อว่า ถ้าแยกตามประเภทของเรือ ปัจจัยที่ทำให้เกิดการเติบโต คืออะไร
คุณบวรตอบว่า เรือขนส่ง กับ เรือผสมน้ำมันที่เติบโตเร็วให้กำไรเยอะ เราเกาะแน่นเลย และมีแผนสำหรับเรือ2ประเภทนี้ที่ต้องตามตลาดไป
หลังปี2020 ให้ลดลงจำนวน%ของกำมะถันในน้ำมันเตาจาก2%เหลือ 0.5% ซึ่งทำได้ยากมาก โรงกลั่นต้องลงทุนเยอะ

คำถามคือ ที่ไหนที่ทำง่าย คำตอบก็คือ ทำบนเรือ และ ทำที่ไหน คือ สิงคโปร์ ถือเป็นโอกาสของเราที่เข้ามาบริการส่วนนี้

อีกเรื่อง ตอนนี้มีพรบเดินเรือพาณิชย์ไทย การเดินเรือจะเปลี่ยนแปลง ต่อไปให้เรือชักธงไทยทุกลำต้องregisterเรือในไทย ถึงจะใช้เรือไทยได้ในการบรรทุกน้ำมันในอ่าวไทย ทำให้ต่างชาติเข้าไม่ได้ เป็นโอกาสของเรา

ผมทำงานในบริษัทคนไทยตลอด ตั้งแต่ Thaioil , PTTGC, PRM 

คนไทยมาช่วยบริษัทสร้างกองเรือไทย ช่วยsupportประเทศไทย ผมรู้สึกภูมิใจในชีวิตครับ
หมอเคถามถึงปัจจัยเสี่ยงของบริษัท มีอะไรบ้างที่นักลงทุนต้องกังวล
คุณบวร ตอบว่า ทุกธุรกิจก็มีปัจจัยเสี่ยง สำหรับเรื่องของเรื่องก็มีปัจจัยเสี่ยงได้แก่
1. Rateแกว่งตัวมาจาก demand,supplyของเรือ และ ราคาเหล็กผันผวน

เรื่องกฎหมาย และ พรบเปลี่ยน หรือ %ของกรดกำมะถันเปลี่ยนแปลง ก็มีผลกระทบต่อธุรกิจ บางครั้งผลเหมือนกับเป็นลบต่อธุรกิจ แต่เราก็พยายามทำให้เป็นโอกาสมาผสมให้กับคนอื่น

2. ลูกค้าอาจไม่จ้างเรา หรือ อากาศไม่ดี ไม่มีการเดินเรือ หรือแวะจอด

แต่เราอาศัยประสบการณ์เพื่อช่วยผ่อนหนักเป็นเบา การตั้งโรงเรียนสอนก็เอาประสบการณ์มาแชร์ได้

3. ราคาน้ำมันหรือบังเกอร์ถ้าแพงขึ้น เป็นต้นทุน40% และ ได้รับค่าเช่าเท่าเดิม ก็จะแย่ ต้องพยายามทำสัญญาราคาค่าขนส่งแปรผันกับราคาน้ำมัน เช่น PTTGC ก็ทำสัญญาให้ปรับเพิ่มตามราคาน้ำมันได้

2. PTTGC หมอเคถามว่า บริษัทจะดีต่อไปในอีกสามปีข้างหน้าไหม
คุณสุพัฒนพงษ์ ตอบว่า
1.เรามีบริหารความเสี่ยง และมีvalue chain ที่ยาวเพื่อลดความผันผวน เรามีแผนสำหรับการเติบโต

แนวโน้มองค์ประกอบการใน3sector คือ โรงกลั่น, aromatic ,ปิโตรเคมี ปีนี้ดีพร้อมกัน

ปีหน้ายังดี อาจมีอ่อนตัวในส่วนของปิโตรเคมี แต่เราปกป้องความเสี่ยงโดยหาตลาดสำรองไว้

2. ต้นปีหน้า เราขยายกำลังการผลิต โดยโรงงานใหม่ที่สร้างมาสองปีเปิดแล้ว เริ่มดำเนินการเม็ดพลาสติก(โพลีเอสเทอรีน)400,000ตันออกขายได้ ทำให้มีรายได้เกิดขึ้น

3. ช่วงปีที่ผ่านมา มีการซ่อมโรงงานใหญ่ เพื่อให้กลับมาทำใหม่อีกหลายปี ปีนี้มีซ่อมใหญ่หลายโรง แต่ปีหน้าไม่มีการซ่อมใหญ่

4.เราตัดสินใจลงทุน 7 หมื่นกว่าล้านบาทด้านต้นน้ำทางปิโตรเคมี และ ปลายน้ำเพื่อต่อยอด 

เอาproductกลางน้ำไปทำเป็นproduct ปลายน้ำ
ระยะยาวอีก 3 ปี เป็นประโยชน์ต่อบริษัทและไทย ผลิตภัณฑ์พลาสติกเป็นเบอร์หนึ่งในอาเซียน

เราต้องการเป็นพลาสติกเชิงวิศวกรรม (Super engineering) ตอนรัฐบาลเปิด EEC

เราทำroad show เชิญชวนเจ้าของเทคโนโลยี เรามีที่ดิน วัตถุดิบ วิศวกรที่ดี มาร่วมมือกัน

เราทำไป 17 บริษัท เซ็นต์MOU=1ราย น่าจะร่วมทุนกันได้ต้นปีหน้า โดยเราลงทุน30%

เราขายที่ดิน น้ำประปา ไฟฟ้าให้เขาได้ และยังมีคุยกันอีก 2-3 ราย

แผนการซื้อกิจการ หรือ M&A เราเล็งหาโอกาสตลอดเวลา เรามีอุตสาหกรรมเป้าหมายที่มีเทคโนโลยีมาช่วยเรา ทำให้เรามีภูมิคุ้มกัน ตอนนี้กำลังหาอยู่

โครงการ MAX ทำให้รายได้เพิ่มขึ้นปีละ 3,000 ลบ ปีที่สองเป็น 6,000 ลบ 

ปีที่สามจะเป็น 9,000 ลบ
บริษัท Global Clean chemical (GCC) เป็นบริษัทลูกซึ่งเป็น1 บริษัทที่ทยอยเข้าตลาด

วัตถุดิบของเราเส่วนใหญ่ ป็นGas ซึ่งจะทยอยหมดไป แต่ศักยภาพของเราใช้แค่60% 

ถึงแม้หายไป40%ก็ยังเพียงพอ แต่แผนระยะยาว20ปีต้องหาsolutionอื่น

เราใช้เงินลงทุน 50%ของ 70,000 ลบ โดยสร้างโรงงานใหม่ให้ใช้Gasน้อยลง และใช้น้ำมันมากขึ้น สัมปทานปิโตรเลียมฉบับที่ 21 ทำให้เรามีงานมากขึ้น แต่ถ้าGasยังมีให้ใช้ต่ออีก 

เราก็ลงทุนปลายน้ำมากขึ้น

Plastic engineering ราคา 8พัน$ต่อตัน แต่ตอนนี้เราขายได้แค่ 1400$ต่อตัน ดังนั้นการสร้างมูลค่าเพิ่ม จะมีประโยชน์มากขึ้นในอนาคต
3.UNIQ ปีนี้โตน้อยกว่า3-4ปีที่แล้ว เพราะหลายโครงการของรัฐdelayออกไป โดยเฉพาะรถไฟรางคู่ที่จะประมูลเมื่อ

ต้นปี17 แต่มีการเลื่อนออกไป ดูแล้วบริษัทจะมีกำไรใกล้เคียงเดิม
สัญญาณที่โครงการเลื่อน สมัยก่อน มีเหตุผลมาจากเปลี่ยนรัฐบาล 

แต่คราวนี้มาจากการทบทวนให้ละเอียดจากรัฐบาล เช่น Project EEC 

มีโครงการที่เกี่ยวข้องกับ EECมีมากขึ้น ทำให้มูลค่าของโครงการเพิ่มเป็น 3 ล้านล้านบาท 

ประเมินจากสิ่งที่เคยทำและได้งานในอดีต เราน่าจะได้สัก 10% หรือ 300,000 ลบ 
ตอนนี้มีBacklog 30,000 ลบ ทยอยรับรู้รายได้ พอๆกับปีที่แล้ว
ตอนนี้รถไฟรางคู่มีการประมูลที่น่าจะได้ ปัญหาการรับงาน เราสามารถบริหารจัดการได้ ค่อนข้างมั่นใจบริหารจัดการได้ ส่วนเรื่องกฎหมายแรงงาน เราต้องจ้างแรงงานมากขึ้น แรงงานพม่าต้องมีการทำสัญญา มีคนที่จัดการแรงงานพม่าอยู่ ไม่มีปัญหา
เวลาเข้าประมูล บริษัทที่ประมูลมาจากCreditจากธนาคาร เรามีประวัติและประสบการณ์ ที่ได้รับBid bondเป็นโครงการที่ไม่ต้องใช้เงินสด
DE หรือหนี้สินต่อทุน อยู่ประมาณ 2.5 เท่า แต่เป็นธรรมชาติของธุรกิจ 

แต่ถ้าเป็นเงินกู้จริงที่ต้องจ่ายดอกเบี้ยคิดเป็น1เท่าเอง
ความเสี่ยงของธุรกิจมีสองส่วน
1 ความเสี่ยงที่controlได้ ไม่มีปัญหา

2 ความเสี่ยงที่controlไม่ได้ คือ project delay หรือเลื่อนการประมูลออกไป หรือ ประมูลProjectไม่ได้
เราประมูลโครงการรถไฟรางคู่ 18,000 ลบ ได้ แต่ยังไม่เซ็นต์สัญญา ยังถือเป็นBacklogไม่ได้

เรามีการทำPRECAST ทำให้ควบคุมต้นทุนและประหยัดเวลา เราควบคุมต้นทุน ดังนั้นสามารถแข่งขันราคากับคู่แข่งได้
สุดท้ายขอขอบคุณวิทยากรทุกท่านรวมถึงทีมงาน Money Talkมา ณ โอกาสนี้ครับ

เข้าหุ้นยังไง เข้าแล้วราคาหุ้นขึ้นไปเลย”

วันนี้เราจะมาคุยกัน “ว่าเข้าหุ้นยังไง เข้าแล้วราคาหุ้นขึ้นไปเลย” เราควรเลือกหุ้นยังไง ดีเปล่าครับ ขอกำลังใจหน่อยครับ
1.การที่หุ้นจะไปได้หรือราคาบวกขึ้นไปได้ ต้องใช้วอลุ่มและวอลุ่มนั้นต้องเป็น วอลุ่มซื้อ ต้องมากกว่าขาย ถึงจะบวกขึ้นไปได้ การเปิดตลาดตอนเช้า 30 นาทีแรก หรือ 1 ช.ม.แรก วอลุ่มต้องมากกว่า 1 ใน 3 ขอวอลุ่มที่เคยทำพีทใว้ครับยิ่งมากยิ่งดีครับหรือเราเรียกวอลุ่มเข้า

2.หุ้นตัวนั้นๆต้องมีความแข็งแรงคือไม่ไซเว ไม่ดาวเทรน ทุก TF ต้องสวย 60 สวยแข็งแรง เด,วีค ต้องสวยพร้อมๆกัน สวยคือยังไง “หุ้นสวย”คือ macd เป็นบวกและอยู่เหนือน้ำ เส้น ema5 ตัด ema 20 ขึ้น (นี้คือการบอกเราว่าหยุดไซเว) ราคาต้องเบรค จุดตัดตรงนี้

3.แท่งเทียนต้องยกโล ยกไฮ และไม่หลุดแนวรับ “ครึ่งหนึ่งของแท่งเทียนเต็มๆใหญ่ๆยาวๆ ใน tf60 “ก่อนหน้า

4.มองอดีต หุ้นที่มีสเปรดกว้างๆก็จะทำตัวแบบเดิม ถ้าหุ้นไม่มีสเปรดกว้างๆก็ไม่ต้องไปมองครับ มองหุ้นที่เคยลิ่ง หุ้นที่เคยทำสเปรดกว้างๆใว้คับ เคยทำตัวยังไง ก็จะทำตัวแบบเดิมๆครับ ตามนิสัยของหุ้นแต่ละตัว

5.มอง bid-offer วอลุ่มเข้าแล้ว offer ต้องหนาๆสวยๆเรียงกันเป็นระเบียบ ไม่ฟันหลอ หนาๆสวยๆ offer จะตั้งหนากว่า bid

6.หุ้นที่เปิดมาแล้วจะไป มักราคาที่ย่อมา จะไม่ต่ำกว่าราคา ค่าเฉลีย ในขณะนั้นๆ

7.ความแรงจะมากจะน้อย ขึ้นอยู่กับหุ้นตัวนั้นเป็นที่น่าจับตามากน้อย เลือกเล่นหุ้นมวลชน หุ้นที่มีวอลุ่มครับ ซื้อก็ง่าย ขายก็คล่อง