Posts from the ‘Book review’ Category

กลยุทธ์ล้มมือหนึ่ง

กลยุทธ์ล้มมือหนึ่ง

ในโลกของการทำธุรกิจ การที่เราจะเริ่มเปิดกิจการที่คล้ายๆกัน เพื่อที่จะไปแข่งขันกับกิจการยักษ์ใหญ่ที่มีอยู่แล้วนั้นเป็นเรื่องยาก สมมุติว่าท่านจะต้องเปิดร้านกาแฟ ขายเครื่องดื่มบรรจุขวด เปิดร้านสะดวกซื้อ หรือพัฒนากิจการดั้งเดิมของครอบครัวให้เติบโตมากขึ้น แต่ต้องประสบปัญหาการแข่งขัน ผูกขาด เบียดบังของผู้เล่นรายใหญ่ ทำให้เรารู้สึกว่าทำไปก็เหนื่อยมาก กำไรน้อย เราจะแก้ปัญหาเหล่านี้ได้อย่างไร

ในโลกของการลงทุน การค้นหาบริษัทที่จะผู้ชนะตลอดไปนั้น มีคุณค่าต่อนักลงทุนระยะยาวมาก เพราะนั่นจะหมายถึงผลการลงทุนในแบบผู้ชนะตลอดไปของนักลงทุนหรือผู้ถือหุ้นเช่นเดียวกัน ดังนั้นถ้าเรากำลังเป็นผู้ถือหุ้นบริษัทที่เป็นผู้ชนะอยู่ สิ่งที่เราควรจะทำก็คือ การวิเคราะห์ว่าบริษัทจะรักษาหรือสูญเสียตำแหน่งนี้ไปได้อย่างไร หรือถ้าเรากำลังถือหุ้นในบริษัทที่เป็นรอง เราคงจะต้องหาว่าบริษัทของเรานั้นจะพลิกกลับมาเอาชนะบริษัทใหญ่นั้นได้อย่างไร

การถือบริษัทยักษ์ใหญ่ที่กำลังจะเสียแชมป์นั้นเป็นเรื่องที่มีผลกระทบอย่างรุนแรงต่อผลนักลงทุนมาก ทั้งนี้เพราะบริษัทยักษ์ใหญ่ผู้ชนะนั้น มักจะมี Market cap ขนาดใหญ่ ซึ่งจะทำให้มีผลกระทบที่กว้างขวางและรุนแรงกว่าบริษัทขนาดเล็กเมื่อบริษัทมี Market cap ที่ลดลง สัดส่วนผู้ถือหุ้นของบริษัทใหญ่ที่มักจะผสมไปทั้งผู้ถือหุ้นใหญ่ สถาบันทั้งในและต่างประเทศ และนักลงทุนรายย่อย ทำให้ความสูญเสียกระจายไปถึงภาคครัวเรือนได้ง่าย การถือหุ้นบริษัทรองที่ไม่ชนะนั้นก็อาจทำให้เราหมดเนื้อหมดตัวไปพร้อมกับเจ้าของได้เช่นเดียวกัน ผมคิดว่าบริษัทรองนั้นล้มหายตายจากไปมากกว่าที่เราคิด ทั้งนี้เพราะว่าเราจำบริษัทรองๆที่มีจำนวนมากนั้นไม่ค่อยจะได้ เราส่วนใหญ่จะรู้จักกันเฉพาะบริษัทอันดับหนึ่ง หรือบริษัทอันดับสองที่เอาชนะจนมาเป็นอันดับหนึ่งได้ อย่างที่เขาว่า ไม่มีใครจำอันดับสองกัน

คำแนะนำสำหรับผู้เริ่มต้นคือ “เลือกผู้ชนะในปัจจุบัน” ทั้งนี้เพราะผู้ชนะส่วนใหญ่ในปัจจุบันจะยังคงชนะต่อไปในอนาคตอันใกล้ อนาคตของมือรองก็ยังคงเป็นรองหรือล้มหายตายจากไปเป็นส่วนใหญ่ ดังนั้นถ้าเรายังไม่เชี่ยวชาญในการวิเคราะห์ธุรกิจมากนัก เราควรจะลงทุนให้โน้มเอียงไปในทางผู้ชนะอันดับหนึ่งเอาไว้ก่อน สำหรับผู้ที่มีประสบการณ์และความรู้มาพอสมควรแล้ว การค้นหาบริษัทที่จะชนะตลอดไปหรือบริษัทที่จะล้มแชมป์ได้ในอนาคตนั้น มีความจำเป็นและท้าทายอย่างยิ่งต่อความสำเร็จในฐานะนักลงทุน

ผมขอเขียนเกริ่นนำไว้เพียงแค่นี้ก่อนครับ ถ้าใครสนใจในรายละเอียดผมมีหนังสือแนะนำอยู่เล่มหนึ่งชื่อ “กลยุทธ์ Lanchester” ของสำนักพิมพ์ ส.ส.ท. เป็นหนังสือดี อ่านง่าย ราคาถูก ถ้ามีเวลา ผมจะพิมพ์ใจความสำคัญของแนวคิดในหนังสือเล่มนี้ให้อ่านกันในตอนหลัง ถ้าใครเชียร์ลิเวอร์พูล ทรู อิชิตัน ฯลฯ กันอยู่ ผมว่าหนังสือนี้ให้แนวคิดที่น่าสนใจมาก ขอบคุณที่ติดตามอ่านครับ

http://www.naiin.com/product/detail/106823/กลยุทธ์-Lanchester-ยุทธการล้มเบอร์หนึ่งของมือรอง

จากบทความในตอนแรกทุกท่านคงได้เห็นแล้วว่า การที่เราเลือกข้างได้ถูกต้องนั้น มีผลกระทบต่อผลการลงทุนของเราอย่างมาก นักลงทุนผู้ชาญฉลาดจะเลือกลงทุนเฉพาะในฝ่ายที่กำลังได้เปรียบกว่าอยู่เสมอ

การได้เปรียบทางการรบนั้นขึ้นอยู่กับกำลังทหาร x ประสิทธิภาพของกำลังพลที่มี ถ้าใครมีตรงนี้มากกว่าย่อมเป็นฝ่ายชนะ คำพูดนี้เป็นจริงเสมอถ้าเป็นการรบแบบซึ่งหน้าในทุ่งโล่ง กำลังทหารคือแหล่งที่มาของชัยชนะ เมื่อทั้งสองฝ่ายวัดผลการต่อสู้โดยการใช้กำลังทั้งหมดที่มี

ปัญหาของฝ่ายที่มีกำลังมากนั้นคือ จะทำยังไงให้กำลังทหารของตนนั้น ถูกส่งไปถึงสมรภูมิที่จะรบได้ทั้งจำนวนที่มากและเวลาที่ทันการ แม้ฝ่ายที่มีกำลังเป็นรองก็จะต้องถือหัวใจสำคัญประการเดียวที่จะชนะในการรบเสมอคือ “ใครมีกำลังมากกว่าเป็นผู้ชนะ” ฝ่ายที่มีกำลังน้อยกว่าจะกลายมาเป็นฝ่ายที่มีกำลังมากกว่าเพื่อชนะสงครามได้อย่างไร

อย่างแรก การเอาชนะด้วยความเร็ว
แม้มีกำลังน้อยกว่า แต่เคลื่อนพลได้รวดเร็วกว่าและพร้อมเพรียงกว่า ในเวลาที่เท่ากัน ฝ่ายที่มีกำลังรวมน้อยกว่ากลับจะมีกำลังรบในสนามนั้นที่มากกว่าฝ่ายที่เคลื่อนพลได้ช้ากว่า ดังนั้นในสนามรบที่เราเคลื่อนพลได้อย่างรวดเร็วกว่า หรือบริษัทที่มีการบริหารที่คล่องตัวกว่า ก็จะเป็นฝ่ายชนะได้

อย่างที่สอง การเอาชนะด้วยการเลือกสมรภูมิรบ
อย่าทำตัวเป็นแรมโบ้ รบได้ทุกที่แบบซึ่งหน้าตลอดเวลา ฝ่ายที่มีกำลังน้อยควรจะต้องเลือกเวลาและสถานที่ที่เราได้เปรียบสูงสุด เช่นรบในเวลากลางคืน รบในที่ที่เป็นป่ารกทึบ รบในที่ที่ฝ่ายเรามีความชำนาญในภูมิประเทศ ถ้าเราเป็นร้านโชว์ห่วย อย่ากระจายสาขาไปนอกเขตที่เราคุ้นเคย การเปิดร้านในทำเลที่เป็นทำเลรองที่คู่แข่งน้อย เปิดในเวลาที่ลูกค้ามากเฉพาะจุดนั้นๆเช่นโรงเรียนในเวลาหลังเลิกเรียนแต่ไม่เปิด24ชั่วโมง ขายสินค้าที่ไม่มีในร้านค้าเชนสโตร์ แบบนี้ก็มีโอกาสชนะได้มากขึ้นด้วยการกำหนดสนามรบ เวลารบ และรูปแบบการรบได้เอง

อย่างที่สาม รบแบบตัวต่อตัว
ยิ่งเรามีกำลังน้อย เราไม่ควรสู้แบบ 10 รุมหนึ่ง แต่ให้ท้าดวลตัวต่อตัวจะมีโอกาสชนะที่สูงกว่ามาก การดวลตัวต่อตัวในทางธุรกิจคือระบุไปเลยให้ลูกค้าทราบว่าเรากำลังสู้กับใคร เช่นในกรณีอิชิตัน ก็บอกแก่ผู้บริโภคทางอ้อมว่ากำลังสู้กับโออิชิ การทำแบบนี้จะทำให้ผู้บริโภคเกิดการเปรียบเทียบจากการต้องเลือกแค่ 1 ใน 2 ไม่ใช่การเลือกจาก 1 ใน 10 ของชาเขียวทั้งตลาด โอกาสที่จะประสบความสำเร็จก็จะมากขึ้น Google ก็ระบุไปเลยว่าจะสู้กับ Yahoo Samsung ก็ระบุไปเลยว่าจะสู้กับ Apple การต่อสู้แบบระบุศัตรูที่ชัดเจน จะช่วยให้เรามีสมาธิและรวบรวมกำลังกับศัตรูที่มีเพียงคนเดียว เมื่อรวมกับกลยุทธ์การกำหนดสมรภูมิที่จะรบ เราก็สามารถชนะบริษัทใหญ่ได้ไม่ยาก

อย่างที่สี่ รบแบบกลลวง
รบแบบกลลวงคือการดึงกำลังและความสนใจของศัตรูไปยังส่วนที่ไม่มีความสำคัญต่อเป้าหมายที่แท้จริงของเรา แล้วเราทุ่มกำลังของเราไปยังส่วนที่สำคัญกว่า แค่นี้ก็จะทำให้เรามีกำลังมากกว่าในสมรภูมิที่สำคัญกว่า สายการบินราคาประหยัดใช้วิธีนี้ในการต่อสู้กับสายการบินเต็มรูปแบบ คือการลดราคาตั๋วโดยสารบางที่นั่งให้ขาดทุนเพื่อดึงความสนใจของลูกค้าไปยังส่วนที่ไม่สำคัญ แต่เก็บรายได้จากค่าอาหาร ค่าสัมภาระเกิน ค่าเปลี่ยนแปลงวันเวลาเดินทาง ฯลฯ เพื่อที่ทำกำไรจากจุดเหล่านี้แทน ซึ่งหากสายการบินที่บริการเต็มรูปแบบลดราคาค่าโดยสารตาม ก็จะไม่สามารถหารายได้เพิ่มทางอื่นเช่นสายการบินราคาประหยัดได้ การลดราคาสู้จึงทำให้ยิ่งติดกับดักในเกมที่แข่งขันได้ลำบาก แม้สายการบินใหญ่ก็ต้องแพ้ไป

อย่างที่ห้า รบด้วยการเลียนแบบ
การเป็นผู้นำหมายความว่าจำเป็นที่จะต้องคิดริเริ่มอะไรทั้งหมดขึ้นมาเองด้วย เนื่องจากการเป็นผู้นำตลาดจำเป็นต้องแสดงสิ่งนี้ให้ลูกค้าเห็น การคิดและริเริ่มของผู้นำมักจะตามมาด้วยงบการวิจัยและพัฒนาอย่างมหาศาล การเลียนแบบจึงเป็นกลยุทธ์ที่ลดระยะการทิ้งห่างระหว่างมือหนึ่งและมือรอง ไม่ต้องเสียค่าวิจัยและพัฒนา และมีโอกาสประสบความสำเร็จที่สูงกว่าการทำสิ่งใหม่ๆทั้งหมดด้วยตนเอง ถ้าบริษัทยังเป็นมือรอง

ยังมีรายละเอียดดีๆอีกเยอะจากหนังสือเล่มนี้ครับ ผมขอไม่เขียนจนหมด เพราะยังไงก็คงไม่ดีไปกว่าการอ่านโดยตรงจากผู้เขียนเอง แค่อยากให้ท่านพิจารณานำไปประยุกต์ใช้ดูว่า บริษัทนั้นๆจะสามารถพลิกสถานะการณ์ที่เป็นรองให้กลับมาได้เปรียบได้อย่างไร…

ข้อคิดจากหนังสือ “เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด”

หลายเดือนก่อนผมได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อว่า “เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด” หนังสือเล่มนี้ผู้เขียนถ่ายทอดแง่คิด ประสบการณ์ในช่วงวัยรุ่นและชีวิตของผู้เขียนให้กับผู้อ่าน หนังสือเล่มนี้ให้ข้อคิดอะไรหลายอย่าง มีทั้งที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วย หลังจากอ่านจบแล้วเลยอยากสรุปข้อคิดหลายๆอย่างจากหนังสือเล่มนี้แบ่งปันให้ คนอื่นบ้าง เผื่อได้ข้อคิดอะไรและไปปรับใช้กับชีวิตตัวเองดูบ้างครับ
ในชีวิตหนึ่ง ไม่มีช่วงอายุใดที่เร็วเกินไปหรือสายเกินแก้
ความปรารถนาของใครคนหนึ่งอาจไม่ใช่บรรทัดฐานของโลก แต่เป็นสิ่งที่สร้างคุณค่าความภูมิใจ และความท้าทายให้ชีวิตตนเองอยู่ได้
คนที่ตัดสินใจอย่างโง่เขลาที่จะเป็นและทำในสิ่งที่ยากลำบากในวันนี้ ไม่แน่ว่าวันหนึ่งเขาอาจประสบความสำเร็จเหนือใครๆ
เราต้องมีชีวิตอยู่เพื่ออนาคต ความฝัน และความปรารถนา
ดอกไม้ แต่ละชนิดผลิบานในฤดูกาลของมันเอง ตอนนี้อาจยังไม่ถึงเวลาของคุณ อาจสายไปหน่อยเมื่อเทียบกับคนอื่น แต่ถ้าฤดูนั้นมาถึง คุณจะงดงามไม่แพ้ดอกไม้ชนิดอื่น ในช่วงเวลาที่ต้องรอคอย จงเตรียมตัวให้พร้อม
สิ่งที่สำคัญไม่ใช่การประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว แต่ต้องทำความฝันให้เป็นจริงได้ในที่สุดด้วย
จงเชื่อมั่นในพลังของตัวคุณ แต่อย่าตั้งเป้าหมายที่ตายตัวมากเกินไป
อย่าวางแผนการรัดกุมตายตัวมากเกินไป จงแง้มประตูหัวใจไว้เล็กน้อย สำหรับการเปลี่ยนแปลงที่อาจเกิดขึ้น
จงอย่าหมดหวัง ถ้าสิ่งที่หวังไว้ยังไม่ประสบผล
การบริหารจัดการที่ดีที่สุด คือการลงทุนในความสามารถของตัวเราเอง
ก่อน ที่เราจะเริ่มทำงานใดๆ ไม่ใช่เอาแต่ “ขยันทำงานนั้นโดยไม่สนใจสิ่งใด” แต่ต้องมีเป้าหมายที่แน่ชัดว่า “จะทำงานนี้ไปทำไม?” หลังจากนั้นใช้เวลาค้นหาแนวทางปฏิบัติที่เหมาะสมกับตนเอง
การเข้าทำงานในบริษัทยักษ์ใหญ่ชื่อดัง ไม่ใช่เครื่องยืนยันความสำเร็จที่แท้จริง ต้องพิจารณาความสนุกของตัวเองในการทำงานด้วย
สิ่งที่สำคัญคือประสบการณ์ นั่นคือต้องลงมือทำจริง ต้องอ่านหนังสือ ต้องพูดคุย แลกเปลี่ยนความเห็น ต้องออกไปเที่ยว
ไม่มีสิ่งใดทำให้มนุษย์เติบโตได้เทียบเท่าประสบการณ์
สิ่งที่คนหนุ่มสาวขาดหายไป ไม่ใช่ความสามารถ ใบประกาศนียบัตร แต่คือการทบทวนตนเอง
การอ่านเรื่องราวหลากหลายก่อให้เกิดความคิดดีๆขึ้น เราสามารถสะสมประสบการณ์ทางอ้อมได้จากการอ่าน
การพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็น จะช่วยเพิ่มวิสัยทัศน์และทำให้เราได้เห็นโลกกว้าง
คนสูงอายุที่เสียชีวิตลง เหมือนห้องสมุดที่ถูกไฟไหม้
การ ท่องเที่ยวเป็นสิ่งที่ดี เพราะจะทำให้เราค้นพบว่า สิ่งที่เคยคิดว่าถูกต้องแน่นอนที่สุด แท้จริงแล้วไม่เหมือนที่คิดไว้เลย ทำให้เกิดคำถามว่า เรามีชีวิตไปเพื่อสิ่งใดกัน
เป้าหมาย วิธีทำ และการลงมือปฏิบัติ จะทำให้ชีวิตประสบความสำเร็จ
ถ้าตอนนี้คุณคิดว่าคุณกำลังเผชิญความทุกข์ที่ยิ่งใหญ่อยู่ แม้ความทุกข์จะหนักหนาสาหัสแค่ไหน แต่ในทางตรงกันข้ามมันก็คือพลังที่ยิ่งใหญ่ที่จะช่วยผลักดันคุณ
บางครั้งจงหยุดเดิน แล้วมองตัวเองด้วยแววตาที่สัตย์จริง การเผชิญหน้ากับความคิดของตัวเอง อาจค้นพบสาเหตุที่ทำให้ชีวิตของเราล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า เป็นไปได้ว่าสาเหตุนั้นอาจมาจากชีวิตของเราที่เหมือนใบเลื่อยที่ทื่อเกินไป
วันนี้คือเวลาที่มีค่ามาก อย่าเลื่อนสิ่งที่ต้องทำในวันนี้ไปทำพรุ่งนี้
ความสัมพันธ์ของมนุษย์ต่างจากการซื้อสินค้า ความสัมพันธ์ของมนุษย์ไม่ใช่การ”เลือก” คู่ที่ดีที่สุด แต่คือ การ”เป็น”คู่ที่ดีที่สุด
คนเสพติดความรักจะกลัวว่าไม่มีใครรักตัวเอง
ช่วง เวลาอายุ 20 ปี จึงเป็นช่วงเวลาที่น่ากังวลที่สุดในชีวิต การที่คุณรู้สึกกังวลใจอะถูกแล้ว จงกังวลใจเถิด จงไตร่ตรองตัวเลือกที่น่าจะเกิดขึ้นอย่างรอบคอบ จงสลัดความคิดไร้สาระที่ว่า “เรียนๆไปก่อน ที่เหลือค่อยว่ากัน” อย่าเอาแต่คร่ำครวญอยู่เพียงลำพัง จงหาข้อมูลที่หลากหลาย จงอ่านหนังสือทุกประเภท เพราะการตัดสินใจมาจากข้อมูลที่ดี จงพบผู้คนมากมาย จงคุยกับรุ่นพี่หรืออาจารย์ผู้เคยผ่านชีวิตช่วงนั้นมาก่อน แต่อย่าคบเพื่อนที่ทำให้รู้สึกหดหู่ใจยิ่งขึ้น
มหาวิทยาลัยยินดีต้อนรับการมาเยือนของปัญหาทั้งหลาย เช่นนั้นแล้ววัยรุ่นเอ๋ย จงเปิดใจเตรียมต้อนรับความกังวลที่กำลังเกิดขึ้นเถิด จงรักความกังวลใจเล็กๆนั้น จงคิด จงว้าวุ่นใจ จงพะว้าพะวัง
เมื่อ อยากทำอะไรให้สำเร็จทุกคนจะต้องปฏิวัติตัวเองเสียใหม่ สิ่งสำคัญไมใช่ว่าคุณมีความสามารถเพียงพอหรือไม่ แต่คือคุณกล้าหาญมากพอไหม ที่จะยอมหมกมุ่นอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง จนกว่าสิ่งนั้นจะเปลี่ยนแปลงชีวิตคุณ จนกว่ามันจะช่วยผดุงชีวิตของคุณให้แข็งแรงและมั่นคง
ถ้าคุณกำลังลำบากอยู่ ให้ก้มลงมองคนที่ลำบากกว่า แต่เมื่ออยากได้ดี ให้เงยหน้ามองคนที่อยู่สูงกว่า หมายความว่า ถึงจะเหนื่อยก็อย่าท้อ และถ้าอยากได้ดี ก็จงอย่าทะนงตน
ถ้าชีวิตประจำวันของคุณในวันนี้ลำบากจนอยากตาย แต่อาจมีใครหลายคนปรารถนาอยากเป็นคุณแม้เพียงวันเดียวในชีวิตของเขา
การหลงลืมความฝันของตัวเองน่ากลัวยิ่งกว่าการที่ไม่สามารถทำให้ความฝันนั้นเป็นจริงได้ร้อยเท่า
การฝึกปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอซ้ำๆทำให้เป้าหมายที่คาดคิดว่าจะเป็นจริงสำเร็จได้จริง
นิสัยตอนอายุสามขวบจะติดไปจนอายุแปดสิบ
ถึงแม้จะไม่ถูกใจใคร ถึงขนาดไม่อยากคุยด้วยแล้ว ก็ต้องคิดที่จะปรับเปลี่ยนตัวเองก่อน เพื่อนที่ดี ความสัมพันธ์ที่ดีไม่ใช่ว่าจะหาซื้อได้ทั่วไปที่ไหน ต้องพยายามและสร้างความสัมพันธ์นั้นขึ้นมาด้วยกัน
ถ้าเราอยากให้อีกฝ่ายพูดหรือปฏิบัติดีกับเรา เราเองก็ควรพูดและทำดีกับเขาก่อนเช่นกัน
ต้องฝึกปรับเปลี่ยนตัวเองในชีวิตประจำวันอยู่เสมอ
สิ่งที่ควรมีให้ได้หลังจากเข้ามหาวิทยาลัยหรือก่อนเรียนจบ คือ ความสัมพันธ์ที่ดี
ในอดีตมนุษย์มีความเป็นมนุษย์มากกว่าปัจจุบัน
การเขียนบทความได้ดีไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นสำหรับนักเขียนเท่านั้น แต่ยังจำเป็นสำหรับทุกคนด้วย
ในยุคสมัยใหม่เราจำเป็นต้องรู้กว้างๆและนำมาปรับใช้ให้เหมาะสม นำความรู้ที่หลากหลายนั้นมาสร้างเรื่องราวของตัวเองให้ตรงกับความต้องการของสังคม
ชีวิตเราเหมือนจิ๊กซอร์ขนาดใหญ่ที่จะต้องต่อทีละชิ้นๆให้ประสานกันเป็นอย่างดี
ในชีวิตเรา สิ่งที่จำเป็นมากกว่านาฬิกาคือเข็มทิศ สิ่งที่สำคัญมากกว่าไปได้เร็วแค่ไหน คือ ไปถูกทางหรือไม่ นอกจากนี้สิ่งที่จำเป็นมากกว่าเข็มทิศ คือ กระจก เราต้องส่องกระจกย้อนดูตัวเองเสมอว่า ตอนนี้ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ แต่คนเรามักต้องการนาฬิกามากกว่าเข็มทิศ และต้องการเข็มทิศมากกว่ากระจก
ความสำเร็จในชีวิตไม่ใช่ความสำเร็จยิ่งใหญ่เพียงครั้งเดียว แต่เป็นการทักถอชัยชนะขึ้นทุกวัน การเฝ้ารอชัยชนะแบบพลิกล็อกหรือรอจุดเปลี่ยนเป็นการเสียเวลาชีวิตในแต่ละวันโดยเปล่า ให้ลงมือปฏิบัติจริงเลย
เมื่ออยู่ต่อหน้าปัญหาที่มองไม่เห็นทางแก้ จงอย่ากังวลว่าต้องทำอย่างไร แต่จงไตร่ตรองอย่างรอบคอบว่า วันนี้เราสามารถทำอะไรเพื่อแก้ไขปัญหานี้ได้บ้าง
ต่อให้เราสามารถย้อนเวลากลับไปในอดีตก็ไม่มีทางแก้ไขอดีตได้ แต่ถ้าเริ่มใหม่ในตอนนี้จะสามารถเปลี่ยนผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตได้
จงร่างภาพจิ๊กซอร์ของชีวิตคุณตั้งแต่ตอนนี้ จงจินตนาการถึงภาพขนาดใหญ่ของชีวิตที่อยากเห็นในวันสุดท้าย เมื่อต้องลาจากโลกใบนี้ไป ถ้าคิดว่าวันนี้เป็นจิ๊กซอร์ชิ้นหนึ่งของชีวิต หากจิ๊กซอร์ชิ้นนี้ขาดหายไป คุณจะรู้สึกเสียดายมากแค่ไหน
ทุกคนมีโจรขโมยเวลาอยู่ในตัวเอง ถ้าไม่จับโจรขโมยเวลาให้ได้ก่อน ก็เป็นไปได้ยากที่เราจะสามารถจัดการเวลาได้อย่างมีประสิทธิภาพที่สุด
เคล็ดลับการจัดการเวลา
การจัดการเวลาให้สัมพันธ์กับเป้าหมาย ตั้งเป้าหมายให้ชัดเจนและเป็นรูปธรรมที่สุด ต้องเรียงลำดับงานก่อนหลังให้เหมาะสม และต้องตัดสินใจทิ้งสิ่งที่ไม่จำเป็นไปบ้าง
จงงดงานอดิเรกที่ไม่มีประโยชน์ต่อชีวิต
15 นาทียาวนานนัก นำเศษเวลามาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด งานที่ทำได้ภายใน 15 นาทีให้ลงมือทำทันที เพราะงานที่ไม่อยากทำในตอนนั้น จะตอนไหนก็ไม่อยากทำ การพบตัวเองถือเป็นการใช้เศษเวลาได้อย่างมีคุณค่าที่สุด การพบตัวเอง คือ การครุ่นคิดกับตัวเองว่าเราต้องการอะไรกันแน่ อยากใช้ชีวิตรูปแบบใด
ยิ่งยุ่ง ยิ่งมีเวลา ในช่วงที่ยุ่งเราจะมีพลังในการผลักดันจนทำงานเสร็จอย่างรวดเร็ว กลายเป็นยิ่งยุ่งยิ่งมีเวลามากขึ้น
เวลาของคุณมีค่ามากกว่าที่คุณคิด
ความ สุขไม่ได้เกิดขึ้นเมื่อประสบความสำเร็จ หากแต่ต้องพยายามและฝึกฝน ต้องรู้สึกเพลิดเพลินกับชีวิต ซึ่งไม่ได้หมายความว่าให้ใช้ชีวิตเสเพลไปวันๆ แต่ต้องทำงานที่ตัวเองรู้สึกว่ามีคุณค่า ต้องหมั่นควบคุมจิตใจในช่วงเวลาที่จำเป็น
เราไม่ควรดำเนินชีวิตใน วันนี้ด้วยความเสียใจจากวันวานที่ผ่านมาแล้ว เราไม่ควรเป็นทุกข์เพราะความผิดพลาดในอดีตที่ไม่อาจแก้ไขได้ เราไม่ควรหวาดหวั่นหรือทรมานใจกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึง ต้องรู้สึกเพลิดเพลินกับปัจจุบันซึ่งกำลังก้าวเดินไปสู่เป้าหมายทีละน้อยที ละนิด
จงฉกฉวยวันนี้ไว้ (Seize the day)
หลักการหนึ่งต่อหนึ่ง กล่าวคือ ถ้าลงทุนเรื่องใดก็ตามวันละ 1 ชั่วโมงเป็นระยะเวลา 1 ปี จะต้องเกิดอะไรดีๆขึ้นกับชีวิต
จงอย่าลังเลที่จะใช้หลักหนึ่งต่อหนึ่งกับความฝันเลกๆที่คุณเคยวาดฝันไว้
ปาฏิหาริย์ คือสิ่งที่สำเร็จได้ทีละเล็กทีละน้อย
ความสามารถในการข่มใจต่อปัจจุบันเพื่ออนาคต เป็นหลักสำคัญที่ทำให้ชีวิตประสบความสำเร็จ
ไม่ แน่ใจว่าการเรียนจบจากมหาวิทยาลัยชื่อดังจะทำให้ตัวคุณมีความสุขและมีคุณค่า จริงไหม แต่เชื่อมั่นว่าการใช้ชีวิตอย่างมีความสุขและมีคุณค่าเป็นสิ่งที่สำคัญ มากกว่าการเรียนจบ
ก่อนจะประสบความสำเร็จได้ต้องเคยผ่านประสบการณ์ล้มเหลวมาก่อน
แม้ว่าค่านิยมและการดำเนินชีวิตในสังคมจะเปลี่ยนไป แต่ความห่วงใยของพ่อแม่ที่มีต่อลูกไม่เคยเปลี่ยนไป
คุณ คือเจ้าของชีวิตที่แท้จริง ถูกถักทอขึ้นจากความพึงพอใจและความเสียใจ เพื่อให้ความสุขและทุกข์สมดุลกัน คุณจะต้องตัดสินทุกอย่าง “ด้วยตัวเอง”
พ่อแม่หลายคนไม่ได้ต้องการให้ลูกประสบความสำเร็จที่สุด ท่านเพียงแค่อยากให้ลูกล้มเหลวน้อยที่สุด
ในสังคมเรา ความจริงแล้วตารางคะแนนสอบเข้าไม่ได้มีไว้เพื่อตรวจสอบคณะที่อยากเรียน แต่ถูกใช้เพื่อตรวจสอบคณะที่ต้องเรียน
จงค้นหาพลังที่ซ่อนอยู่ จงสร้างมันขึ้นด้วยสองมือของคุณเอง อย่าให้กระแสสังคมนำพาคุณไป
เราจำเป็นต้องมีความสามารถระดับหนึ่ง แต่อย่าลืมว่าความสำเร็จและความสุขไม่ได้เกิดขึ้นจากความสามารถเสมอไป คุณอาจไม่จำเป็นต้องเรียนเก่ง แต่ต้องรู้จักวางตัวกับผู้อื่นอย่างเหมาะสม ไม่จำเป็นต้องมีความรู้สูง แต่จำเป็นต้องมีไหวพริบและปัญญาสูง
ถ้าพูดให้ถูกต้อง มหาวิทยาลัยไม่ใช่เส้นชัย แต่คือจุดออกตัวสู้การแข่งขันอีกต่างหาก
การเพิ่มความสามารถทั้งที่ตัวเองยังไม่มีเป้าหมายในชีวิตหรือไม่รู้ความสามารถ แท้จริงที่ซ่อนอยู่ อาจทำให้เสียเวลาและเสียเงินไปโดยเปล่าประโยชน์
ผมอาจไม่ชำนาญในบางเรื่อง แต่ถ้าเป็นเรื่องที่ผมถนัด ผมทำได้ดีแน่
สามสิ่งที่ควรมีเมื่ออยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย คือ ความรู้ที่ยิ่งใหญ่ ความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ และความฝันที่ยิ่งใหญ่
ทุกคนขาดการพิจารณาและค้นหาว่าพรสวรรค์ที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิดของตัวเองคืออะไร มุ่งแต่หางานและชีวิตที่มั่นคง
อย่าลังเลที่จะเริ่มต้นทำงานกับบริษัทขนาดเล็ก ข้อดีที่สุดในการทำงานที่นี่คือได้รับประสบการณ์หลากหลาย
เลือกทำงานที่ตรงกับนิสัยตัวเอง อาจใช้เวลาลองผิดลองถูกอยู่พักใหญ่กว่าจะได้เจออาชีพที่เหมาะสม แต่จงอย่าย่อท้อ โปรดพยายามต่อไป
ก่อน อื่นเราต้องตั้งเป้าหมายและวางแผนการชีวิตให้แน่ชัด หลังจากนั้นให้ใช้สิ่งนี้เป็นเกณฑ์ไตร่ตรองอย่างรอบคอบ อย่าโอนเอียงไปกับจิตใจที่หวั่นไหว
ชีวิตของเราไม่ว่าจะอยู่ในวัยไหน ก็มีการเติบโตและต้องเรียนรู้ไม่มีวันสิ้นสุด
สิ่งที่เลวร้ายมากกว่าความผิดพลาด คือไม่ยอมลงมือทำอะไรเลย
หวังว่ามันจะช่วยให้คุณได้ข้อคิดในการใช้ชีวิตบ้างไม่มากก็น้อยครับ

กลยุทธ์ในชีวิตประจำวัน โดย นรินทร์ โอฬารกิจอนันต์

» กลยุทธ์ในชีวิตประจำวัน โดย นรินทร์ โอฬารกิจอนันต์

• กลยุทธ์#1 : สมองมีสองโหมด

ช่างตัดเสื้อชาวยิวตกอยู่ในภาวะสุดวิสัย ต้องเข้าไปเปิดร้านตัดเสื้อในพื้นที่ที่มีวัฒนธรรมรังเกียจชาวยิว …ซึ่งจะมีเด็กวัยรุ่นมายืนตะโกน ขว้างปาก้อนหินใส่

วันหนึ่ง…เขาก็คิดแผนกลยุทธ์ขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหา โดยที่เขาออกมาต้อนรับเด็กพวกนั้น และให้เงิน 10 เซ็นต์แก่ทุกคน แล้วบอกว่าถ้ามาตะโกนทุกวันจะได้ผลตอบแทนเท่านี้ทุกวัน

เมื่อผ่านไป 2 อาทิตย์ เขาเริ่มให้แค่ 5 เซ็นต์แทน อีกหนึ่งวันให้แค่ 1 เซ็นต์แทน ซึ่งเด็กพวกนี้ไม่พอใจอย่างมาก และเลิกมายืนด่าหน้าร้าน

ทฤษฏีที่มาสนับสนุนเหตุการณ์นี้ คือ Cognitive Dissonance

สมองของคนเราจะคอยตรวจตราว่า ความคิด ความเชื่อ หรือหลักการทั้งหลายที่อยู่ในสมองของเรามีความสอดคล้องกันทั้งหมดหรือไม่ เมื่อรับรู้เรื่องใหม่ที่ขัดแย้งมันจะพยายามขจัดออกไป เพื่อให้สอดคล้องเหมือนเดิม สิ่งนี้เป็นสิ่งที่สร้างความมั่นใจในตัวเองให้กับเรา

ในเหตุการณ์ข้างต้น ช่างตัดเสื้อใช้อุบายทำให้เด็กกลุ่มนั้นเกิดความคิดสองอย่างที่ขัดแย้งกันในสมอง คือ “การดูหมิ่นเป็นเรื่องถูกต้อง” และ “ความรู้สึกที่ต้องได้ค่าจ้างที่เป็นธรรมเสมอ”

ช่างตัดเสื้อได้จับความคิดทั้งสองมาเชื่อมโยงให้เป็นเรื่องเดียวกันทำให้เป้าหมายของความคิดทั้งสองอย่างขัดแย้งกัน

สมองของเด็กอันธพาลจึงพยายามขจัดความขัดแย้งนั้นด้วยการไม่ยอมตะโกนด่าช่างตัดเสื้อโดยไม่ได้รับค่าจ้าง

Cognitive Dissonance ที่เกี่ยวข้องกับการได้รับผลตอบแทน เป็นเรื่องที่น่าสนใจมากเป็นพิเศษ ซึ่งจากการทดลองทำให้รู้ว่า คนเรามีแรงจูงใจที่ดีกว่าถ้าผลตอบแทนที่ได้รับอยู่ในรูปของคุณค่าทางจิตใจแทนที่จะเป็นเงิน

การไม่ได้รับค่าตอบแทนอะไรเลยอาจทำให้เกิดแรงจูงใจในการทำงานมากกว่าการได้รับค่าตอบแทนเป็นเงินที่น้อยเกินไปจนดูเหมือนเป็นการเอาเปรียบ

ถ้าเรามองว่าการกระทำนั้นเป็นเรื่องของการหวังผลตอบแทนเชิงสังคม เราจะทำสิ่งนั้นอย่างเต็มใจ โดยไม่คิดเล็กคิดน้อยเรื่องผลตอบแทนเลย

เรื่องน่าแปลกใจที่เมื่อใดก็ตามที่มีการเอ่ยถึงเรื่องเงิน สมองของเราจะมองการทำเพื่อคนอื่นเป็นเชิงพาณิชย์ทันที

ในการทำงาน การซื้อใจ …จึงเป็นเรื่องที่สำคัญกว่าการใช้เงิน

::::::::::::::::::

• กลยุทธ์#2 : กลวิธีสร้างอิทธิพลต่อการตัดสินใจ

การตัดสินใจต่าง ๆ ของมนุษย์มักเอนเอียงไปตามการรับรู้เสมอ ซึ่งเป็นสิ่งที่การตลาดนำมาใช้มากมาย กลายเป็นกลวิธีที่จะมุ่งหมายสร้างอิทธิพลต่อการตัดสินใจของเราโดยที่เราไม่รู้ตัว

Ex1 : สินค้าถ้าตั้งป้ายขายราคา 100 บาทจะขายไม่ดีเท่าตั้งป้าย 200 บาทแล้วลดราคา 50%

Ex2 : มีการเพิ่มน้ำอัดลมขนาดใหม่แบบจัมโบ้ของร้านแมคโดนัลด์ในสหรัฐ ผลลัพธ์คือขนาดใหม่แบบจัมโบ้ขายไม่ดีนัก แต่ยอดขายน้ำกลับเพิ่มขึ้น เนื่องจากแก้วขนาดใหญ่ ขายได้มากกว่าเดิม

ผลเป็นเช่นนี้สืบเนื่องมาจากกรณีของตัวเลือก ถ้ามี 2 ตัวเลือก (ใหญ่/เล็ก) คนจะมองว่าแก้วใหญ่นั้นมากเกินความต้องการ

แต่ถ้ามี 3 ตัวเลือก (จัมโบ้/ใหญ่/เล็ก) คนกลับมองว่าแก้วใหญ่นั้นกำลังเหมาะสม

Ex3 : เวลานายหน้าพาลูกค้าไปเลือกบ้านเช่าก็เช่นกัน เค้ามักจะมีหลังในใจที่จะให้เลือก วิธีการคือเค้าจะพาไปดูหลังที่โทรมหรือแพงกว่าก่อน 2-3 หลัง แล้วจึงพามาหลังที่ต้องการ

ลูกค้าจะรู้สึกว่าสภาพไม่เลว ราคาเหมาะสม ทำให้ตัดสินใจได้ง่าย …นี่เป็นกลลวงอย่างหนึ่ง

Ex 4 : ในการเจรจาต่อรอง จะมีกลยุทธ์ล่อให้ฝ่ายตรงข้ามลงทุนลงแรงไปกับการต่อรองนั้นมาก ๆ ยิ่งฝ่ายตรงข้ามลงทุนไปมากเท่าไร ฝ่ายตรงข้ามก็จะมีความรู้สึกว่า จะต้องได้อะไรกลับมาจากการต่อรองนั้นบ้าง ทำให้ฝ่ายตรงข้ามตัดสินใจ

วิธีการง่าย ๆ คือ ฝ่ายที่ใช้กลยุทธ์นี้จะไม่รีบร้อนเจรจาเรื่องส่วนแบ่งผลประโยชน์ขั้นสุดท้าย จะเจรจาเรื่องปลีกย่อยก่อน เพื่อพยายามทำให้ฝ่ายตรงข้ามเสียเวลาไปกับการเจรจาให้มากที่สุด

Ex5 : สำหรับนักช้อป

คนที่พูดว่า “ขอโทษนะคะ อันนี้ราคาเท่าไหร่” หรือ “ขอโทษนะคะ ช่วยลดราคาหน่อยได้ไหม ” นั่นเป็นคำพูดของคนที่ไม่มั่นใจตนเอง การกล่าวคำขอโทษทั้งที่ไม่ได้ทำผิดเป็นการส่งสัญญาณว่า “ไม่ใช่นักต่อรองที่ดี”

พอคนขายได้ยินก็มักจะไม่ลดราคาให้ (จริงๆ มันอาจจะแสดงถึงผู้ซื้อเป็นคนสุภาพก็ได้นะ)

และกลวิธีสุดท้ายเพื่อสร้างอิทธิพลต่อการตัดสินใจ คือ การสร้างบุญคุณ!

• สรุป

การใช้กลยุทธ์…เป็นการพยายามทำความเข้าใจสถานการณ์ให้ทะลุปรุโปร่ง โดยอาศัย การรวบรวมข้อมูล ตลอดจนวิเคราะห์จุดแข็งจุดอ่อนของตัวเองอย่างถ่องแท้

จากนั้นจึงเลือกทางเลือกที่ทำให้เราสามารถใช้จุดแข็งที่เรามีให้เกิดข้อได้เปรียบสูงสุด และปิดจุดอ่อนที่เรามีอยู่ให้ส่งผลเสียต่อเราให้น้อยที่สุดโดยคำนึงถึงสถานการณ์นั้น ๆ

::::::::::::::::::

#Life101Page #LifeStrategy

ไขความลับสมองเงินล้าน

ไขความลับสมองเงินล้าน

โดย T.Harv Eker

“ไขความลับสมองเงินล้าน” เผยกุญแจดอกสำคัญ “วิธีคิด” ที่จะช่วยให้คุณหลุดพ้นจากคำว่า “จน” อย่างถาวร

เนื้อหาในหนังสือเล่มนี้กล่าวถึงการเกิดแผนผังการเงินและอิทธิพลต่อการดำเนินชีวิตเกี่ยวกับการเงิน ผู้อ่านจะได้เรียนรู้วิธีการการหาและเข้าใจแผนผังการเงินของตัวผู้อ่านเอง รวมถึงการประยุกต์แผนผังดังกล่าวเพื่อนำไปสู่ความมั่งมีในชีวิตของผู้อ่านต่อไป นอกจากนี้ยังมีการแนะนำให้ผู้อ่านทราบถึงแฟ้มข้อมูลแห่งความมั่งมีที่แสดงความแตกต่างทางด้านความคิดและการกระทำของคนรวยและคนจน ตลอดจนมีขั้นตอนวิธีปฏิบัติในการปรับความคิดเพื่อยกระดับความมั่งมีให้สูงขึ้น

หนังสือเล่มนี้ได้เผยความลับว่าในสมองของมนุษย์เรามีแผนผังการเงินที่เก็บข้อมูลทั้งการเงินและความสำเร็จซึ่งฝังอยู่ในจิตใต้สำนึกและกำหนดวิธีการบริหารการเงินของเราโดยไม่รู้ตัว ในหนังสือที่จะสร้างความมั่งมีให้ผู้อ่านเล่มนี้ ผู้อ่านจะได้ทราบวิธีการวิเคราะห์และปรับแผนการเงินเพื่อเพิ่มพูนรายได้และนำผู้อ่านไปสู่ความมั่งมีด้วยวิธีการที่ได้รับการพิสูจน์มาแล้วว่าได้ผลจริง ดังเช่นที่ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ที่สามารถเปลี่ยนตัวเองจากคนที่เคยมีฐานะการเงินย่ำแย่กลายเป็นเศรษฐีร้อยล้านได้ในเวลาสองปีกว่า ๆ ดังนั้นโปรดอ่านหนังสือเล่มนี้ราวกับว่ามันเป็นตัวชี้ชะตาและนำพาชีวิตของผู้อ่านไปสู่ความมั่งมี

คุณเคยนึกสงสัยบ้างหรือเปล่าว่า ทำไมบางคนถึงหยิบจับอะไรก็เป็นเงินเป็นทองไปเสียหมด…ร่ำรวยง่ายเหลือเกิน ในขณะที่บางคนกลับมีเงินพอใช้แบบเดือนชนเดือน…ลงทุนทำอะไรก็เจ๊งไม่เป็นท่า ลองทายสิว่า คนทั้งสองกลุ่มนี้มีอะไรที่แตกต่างกัน …ระหว่างการศึกษา สติปัญญา ประสบการณ์ จังหวะเวลา ลักษณะนิสัย โอกาส ดวง หรือความเฉียบคมในการตัดสินใจ?

คำตอบที่น่าตกใจคือ ไม่ไช่สักอย่าง !

ในหนังสือขายดีถล่มทลายชนิดที่เรียกว่าสร้างปรากฏการณ์ใหม่ในสหรัฐอเมริกาเล่มนี้ T. Harv Eker เผยความลับที่ว่า ในสมองของเราจะมี “แผนผังการเงิน”ที่เป็นตัวเก็บข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ เอาไว้ ซึ่งข้อมูลเหล่านี้ถูกฝังอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของจิตใต้สำนึก และยังเป็นตัวกำหนดวิธีการหาเงิน ใช้เงิน และเก็บเงินของเราโดยที่เราไม่รู้ตัวอีกด้วย

คุณอาจเป็นผู้รอบรู้ด้านการตลาด การขาย การลงทุน อสังหาริมทรัพย์ การเจรจาต่อรอง ฯลฯ แต่คุณไม่มีทางมีเงินเป็นกอบเป็นกำได้ ถ้าแผนผังในสมองคุณไม่ได้ถูกกำหนดไว้สำหรับความสำเร็จ ทางด้านการเงิน ถึงแม้ว่าคุณโชคดีได้เงินก้อนใหญ่มา คุณจะสูญเสียเงินทั้งหมดที่ได้มาในเวลาไม่นาน

แต่ข่าวดีก็คือ คุณสามารถปรับเปลี่ยนแผนผังการเงินในสมองคุณได้!

เนื้อหาใน ไขความลับสมองเงินล้าน จะแบ่งเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกจะอธิบายว่าแผนผังการเงินเกิดขึ้นมาได้อย่างไรและมีอิทธิพลต่อการดำเนินชีวิตในด้านที่เกี่ยวข้องกับเงิน ๆ ทอง ๆ ของคุณของคุณอย่างไรที่สำคัญที่สุด คุณจะได้เรียนรู้วิธีการค้นหาและทำความเข้าใจแผนผังการเงินของตัวคุณเอง รวมถึงการ “ปรับเปลี่ยน” แผนผังดังกล่าวเพื่อนำความสำเร็จและเงินทองมาสู่ชีวิตคุณได้อย่างง่ายดาย

ส่วนที่สองจะแนะนำให้คุณรู้จัก “แฟ้มข้อมูลแห่งความมั่งคั่ง” ซึ่งแสดงให้เห็นว่าคนรวยคิดและทำ แตกต่างจากคนจนและชนชั้นกลางอย่างไร นอกจากนี้ในแต่ละแฟ้มยังได้บรรจุวิธีปฏิบัติแบบเป็นขั้นเป็นตอนในการปรับเปลี่ยนความคิดเพื่อยกระดับรายได้และฐานะทางการเงินของคุณ

ถ้าคุณยังไม่รวยอย่างที่ต้องการ คุณจำเป็นต้องเปลี่ยนแผนผังการเงินในหัวคุณเสียก่อนแต่โชคร้ายที่แผนผังการเงินของคุณซึ่งฝังรากลึกมาตั้งแต่ในวัยเด็ก มักจะติดตัวคุณไปตลอดชีวิต…เว้นเสียแต่ว่าคุณสามารถค้นพบและปรับเปลี่ยนมันได้ นั่นคือสิ่งที่คุณจะได้เรียนรู้ในหนังสือเล่มนี้ ดังคำกล่าวอันเรียบง่ายของ T. Harv Eker ที่ว่า ถ้าคุณคิดเหมือนอย่างที่คนรวยคิด และทำเหมือนอย่างที่คนรวยทำ คุณย่อมมีโอกาสที่จะรวยอย่างพวกเขาได้เช่นกัน

เสียงชื่นชมที่มีต่อ ไขความลับสมองเงินล้าน

“นี่เป็นหนังสือที่ทรงพลัง สร้างความฮึกเหิม และนำไปใช้ในชีวิตจริงได้ง่ายที่สุดตั้งแต่ผมเคยอ่านมา เต็มไปด้วยไอเดียเทคนิค ประสบการณ์ และกลยุทธ์ที่จะเปลี่ยนวิธีคิดและฐานะทางการเงินของคุณไปตลอดกาล” ไบรอัน เทรซี่ ผู้เขียนหนังสือขายดี Getting Rich Your Own Way

“ถ้าคุณกำลังกระเสือกกระสนดิ้นรนเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ นั่นน่าจะเป็นเพราะแผนผังการเงินในหัวคุณไม่เหมาะสม ลองอ่านหนังสือเล่มนี้แล้วรอดูปาฏิหาริย์ที่จะเกิดขึ้นกับชีวิตคุณ” จอห์น เกรย์ ผู้เขียนหนังสือขายดีอันดับหนึ่ง Men Are from Mars, Women Are from Venus

“ผมชื่นชมและได้ประจักษ์ในผลงานที่ฮาร์ฟได้สร้างสรรค์ขึ้นมาเป็นเวลาหลายปีแล้วผมขอแนะนำให้ทุกคนที่ต้องการเพิ่มความมั่งคั่งให้กับตัวเอง ทั้งด้านการเงิน สติปัญญา และอารมณ์ อ่านหนังสือเล่มนี้” แจ๊ค แคนฟิลด์ ผู้เขียนหนังสือขายดีอันดับหนึ่ง Chicken Soup for the Soul

“จงอ่านหนังสือเล่มนี้ราวกับมันเป็นตัวชี้ชะตาชีวิตของคุณ…โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการเงิน” แอนโธนี่ ร็อบบิ้น ผู้เชี่ยวชาญอันดับหนึ่งของโลกในด้านการพัฒนาศักยภาพ

http://www.60mmthailand.com/index.php?type=content&c_id=584&ct_id=13712

เนื้อหาในหนังสือ…

ตอนที่ ๑ คนรวยเชื่อว่า “ฉันกุมชะตาชีวิตของตัวเอง”

ตอนที่ ๒ คนรวยเล่นเกมการเงินเพื่อเอาชนะ

ตอนที่ ๓ คนรวยทุ่มเทเพื่อความรวย

ตอนที่ ๔ คนรวยคิดการใหญ่

ตอนที่ ๕ คนรวยมุ่งความสนใจไปที่โอกาส

ตอนที่ ๖ คนรวยชื่นชมผู้ร่ำรวย

ตอนที่ ๗ คนรวยคบหาสมาคมกับคนที่มองโลกในแง่ดีและประสบความสำเร็จ

ตอนที่ ๘ คนรวยเต็มใจโปรโมทตัวเองและคุณค่าของตัวเอง

ตอนที่ ๙ คนรวยมองปัญหาเป็นเรื่องเล็ก

ตอนที่ ๑๐ คนรวยเป็นผู้รับที่ยอดเยี่ยม

ตอนที่ ๑๑ คนรวยเลือกที่จะได้รับเงินตามผลงาน

ตอนที่ ๑๒ คนรวยเลือก “ทั้งสองทาง”

ตอนที่ ๑๓ คนรวยสนใจมูลค่าทรัพย์สิน

ตอนที่ ๑๔ คนรวยเก่งเรื่องการบริหารเงิน

ตอนที่ ๑๕ คนรวยให้เงินทำงานหนักเพื่อตัวเอง

ตอนที่ ๑๖ คนรวยมุ่งไปข้างหน้าแม้จะหวาดกลัว

ตอนที่ ๑๗ คนรวยเรียนรู้และเติบโตอยู่ตลอดเวลา

คนรวยเชื่อว่า “ฉันกุมชะตาชีวิตของตัวเอง”
คนจนเชื่อว่า “ฉันถูกลิขิตให้เป็นอย่างนี้”

จากเมล์ที่ได้รับ

แน่นอนว่าใครๆก็อยากถูกล็อตเตอรี่ แม้แต่คนรวยก็ซื้อบ้างเป็นบางครั้งเพื่อความสนุก แต่ข้อแตกต่างอย่างแรกคือ คนรวยไม่ได้ซื้อล็อตเตอรี่ด้วยเงินครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งหมด และข้อสองคือ การถูกล็อตเตอรี่ไม่ใช่ “กลยุทธ์” หลักที่ทำให้พวกเขาร่ำรวยขึ้นมา

คุณต้องเชื่อว่าคุณคือผู้สร้างหนทางสู่ความสำเร็จด้วยตนเอง คือผู้ที่ทำให้ตัวเองมีฐานะปานกลาง และคือผู้ที่ทำให้ตัวเองต้องดิ้นรนกระเสือกกระสนหาเงินและความสำเร็จ แต่ไม่ว่าจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม คนๆนั้นก็คือคุณ

คนยากจนมักจะเลือกที่จะสวมบทบาทผู้ถูกกระทำ แทนที่จะยืดอกรับผิดชอบต่อสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิต

ความคิดอันดับต้นๆในหัวของผู้ถูกกระทำจะเป็นในทำนองที่ว่า “ฉันนี่น่าสมเพชจัง” ดังนั้นด้วยพลังแห่งความตั้งใจ เขาคนนั้นก็จะกลายเป็นคนที่ “น่าสมเพช” ขึ้นมาจริงๆ

แล้วคุณจะบอกได้อย่างไรเวลาคนเราสวมบทบาทผู้ถูกกระทำ? พวกเขาจะมีพิรุธที่เห็นได้ชัดอยู่ 3 ข้อ

พิรุธที่ 1 : นักกล่าวโทษ

เมื่อถามว่าทำไมพวกเขาถึงไม่ร่ำรวย ผู้ถูกกระทำส่วนใหญ่จะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการกล่าวโทษ ซึ่งหมายถึงขีดความสามารถของคุณในการโยนความผิดใส่คนอื่นๆ หรือสถานการณ์ต่างๆโดยไม่ต้องหันมาดูตัวเอง

ผู้ถูกกระทำโทษระบบเศรษฐกิจ โทษรัฐบาล โทษตลาดหุ้น โทษผู้จัดการ โทษบริษัทแม่ โทษหัวหน้า โทษลูกน้อง โทษแผนกจัดส่ง โทษคู่สมรส โทษพระเจ้า และแน่นอน พวกเขากล่าวโทษพ่อแม่ตัวเองเสมอๆ

สำหรับคนกลุ่มนี้ ทุกอย่างเป็นความผิดของคนอื่นหรือสิ่งอื่นเสมอๆ สิ่งที่เป็นปัญหาคือสิ่งใดๆ หรือใครก็ตามที่ไม่ใช่ตัวเขาเอง

พิรุธที่ 2 : นักแก้ตัว

ถ้าผู้ถูกกระทำไม่หาทางโทษคนอื่น คุณก็จะได้ยินพวกเขาพูดแก้ตัวในทำนองที่ว่า “เงินไม่ใช่สิ่งสำคัญอะไรนักหรอก”

ประเด็นก็คือ ถ้าคุณบอกสามีหรือภรรยา หรือแฟน หรือคนรัก หรือเพื่อนของคุณว่าพวกเค้าไม่ใช่คนสำคัญอะไรนัก คุณว่าพวกเขาจะอยากอยู่กับคุณต่อไปหรือเปล่า?ผมไม่คิดอย่างนั้นนะ เงินก็เหมือนกันนะครับ!

ขอฟันธงเลยว่า ใครก็ตามที่บอกว่าเงินไม่ใช่สิ่งสำคัญย่อมไม่มีเงิน!

พวกเขาอาจจะเถียงข้างๆคูๆว่า “ยังไงซะ เงินก็ไม่สำคัญเท่าความรัก” เอาล่ะ มันเป็นเรื่องที่ไม่สามารถเอามาเปรียบเทียบกันได้นะครับ หรือคุณคิดว่าอะไรสำคัญกว่ากันล่ะ ท่อนแขนหรือท่อนขา? บางที่มันอาจสำคัญทั้งสองอย่าง

แม้ว่าความรักจะช่วยให้โลกหมุนไป แต่มันก็ไม่สามารถช่วยให้คุณสามารถจ่ายค่าสร้างโรงพยาบาล โบสถ์ หรือบ้านได้เลย และมันก็ไม่ทำให้ใครอิ่มท้องด้วย

พิรุธที่ 3 : นักบ่น

ผมเชื่ออย่างหมดใจในกฎครอบจักรวาลที่กล่าวว่า “สิ่งที่คุณให้ความสนใจจะยิ่งเพิ่มขยายผล”

เวลาคุณบ่น เห็นได้ชัดว่าคุณเพิ่มความสนใจไปยังเรื่องร้ายๆที่เกิดขึ้นในชีวิต และเนื่องจากคุณจะได้ในสิ่งที่คุณให้ความสนใจ คุณก็จะได้รับเรื่องร้ายๆในชีวิตมากขึ้นไปอีก

จะว่าไป ผมขอบอกว่าคุณไม่ควรเข้าไปคลุกคลีกับพวกชอบบ่น เพราะพลังงานในด้านลบเป็นโรคติดต่อ แต่ก็ยังมีคนจำนวนมากชอบขลุกอยู่กับพวกชอบบ่น เพราะอะไร? เหตุผลง่ายๆคือ พวกเขากำลังรอให้ถึงตาตัวเองบ่นบ้างน่ะสิ!

ตั้งแต่นี้ไป ถ้าคุณพบว่าตัวเองกำลังกล่าวโทษ หาข้อแก้ตัว หรือพร่ำบ่น จงรีบละและเลิกในทันที เตือนตัวเองเอาไว้ว่าคุณกำลังลิขิตชีวิตตัวเอง คุณสามารถดึงดูดความสำเร็จไม่ก็ความผิดพลาดเข้ามาในชีวิตได้ตลอดเวลา จึงเป็นเรื่องที่สำคัญมากที่คุณต้องเลือกสรรการใช้ความคิดและถ้อยคำอย่างชาญฉลาด

โลกนี้ไม่มีผู้ถูกกระทำที่ร่ำรวยได้หรอกครับ

ไขความลับสมองเงินล้าน – คนรวยเล่นเกมการเงินเพื่อเอาชนะ

คนรวยเล่นเกมการเงินเพื่อเอาชนะ
คนจนเล่นเกมการเงินเพื่อไม่ให้แพ้

จากเมล์ที่ได้รับ

ถ้าคุณเล่นกีฬาหรือเกมอะไรก็ตามโดยเอาแต่ตั้งรับ คุณจะมีโอกาสชนะในเกมนั้นมากแค่ไหน? คนส่วนใหญ่คงเห็นพ้องต้องกันว่าโอกาสคงมีอยู่เพียงน้อยนิดหรือไม่ก็เป็นไปไม่ได้เลย

เป้าหมายที่แท้จริงของคนรวยคือการมีฐานะอันมั่งคั่งและมีเงินทองเหลือกินเหลือใช้ พวกเขาไม่ได้อยากมีเงินแค่พอใช้ แต่อยากมีเงินจำนวนมหาศาล

แล้วเป้าหมายของคนจนล่ะ?
พวกเขาอยาก “มีเงินพอสำหรับจ่ายใบแจ้งหนี้ต่างๆ …และถ้าจ่ายได้ตรงเวลาด้วยยิ่งเป็นเรื่องปาฏิหารย์!”

เมื่อคุณตั้งใจให้มีเงินแค่พอจ่ายใบแจ้งหนี้ คุณก็จะมีเงินเท่านั้นจริงๆ…แค่พอสำหรับจ่ายเงินจำนวนนั้น ไม่ขาดและไม่เกินมาสักเซ็นต์

พวกชนชั้นกลางดีกว่านิดหน่อย…อย่างน้อยก็หนึ่งขั้น แต่เป็นเพียงระดับขั้นเล็กๆ พวกเขาดันเลือกคำๆหนึ่งมาเป็นเป้าหมายหลักในการดำเนินชีวิต คำๆนั้นคือคำว่า “อยู่อย่างสบาย”

ขอบอกว่าการอยู่อย่างสบายกับการเป็นคนรวยนั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน อันที่จริงคนมีฐานะปานกลางมักเลือกอาหารโดยพิจารณาจากฝั่งขวาของเมนู…หรือที่เรียกว่าการสั่งโดยดูราคาเป็นหลักนั่นเอง เมื่อคุณมีฐานะปานกลาง คุณจะไม่กล้าทอดสายตามองส่วนล่างสุดของเมนู เพราะถ้าทำอย่างนั้น คุณอาจเห็นสุดยอดคำต้องห้ามในพจนานุกรมของชนชั้นกลาง นั่นคือคำว่า “ราคาตามน้ำหนัก!”

หนึ่งในเรื่องที่ดีที่สุดของการเป็นคนรวยคือผมไม่จำเป็นต้องดูราคาอาหารในเมนูก่อนจะสั่ง ผมกินสิ่งที่ผมอยากกินได้โดยไม่ต้องสนว่าราคาเท่าไหร่ ผมยืนยันได้เลยว่า ผมทำอย่างนั้นไม่ได้ ตอนที่ผมถังแตกหรือมีฐานะปานกลาง

เราจะได้ในสิ่งที่เป็นความมุ่งหมายที่แท้จริงของเรา ถ้าคุณอยากรวย เป้าหมายของคุณต้องเป็นความร่ำรวย ไม่ใช่แค่มีเงินพอจ่ายใบแจ้งหนี้และไม่ใช่แค่พออยู่ได้สบาย ความรวยก็คือความรวย!

ไขความลับสมองเงินล้าน – คนรวยทุ่มเทเพื่อความรวย คนจนแค่อยากรวย

คนรวยทุ่มเทเพื่อความรวย
คนจนแค่อยากรวย

จากเมล์ที่ได้รับ

ถามคนส่วนใหญ่ดูสิว่าพวกเขาอยากรวยไหม พวกเขาจะมองหน้าคุณเหมือนเห็นคนสติไม่ดี “แน่นอน ฉันอยากรวย” พวกเขาจะตอบอย่างนี้

ทว่า ความจริงก็คือคนส่วนใหญ่ไม่ได้อยากรวยจริงๆหรอกครับ

เพราะอะไรน่ะหรือ?
เพราะพวกเขามีข้อมูลด้านลบเกี่ยวกับความร่ำรวยซ่อนอยู่ในจิตใต้สำนึก ซึ่งบอกว่าการเป็นคนรวยเป็นเรื่องที่ผิด

“ฉันจะไม่มีวันรู้เลยว่าคนอื่นชอบฉันที่ตัวฉันหรือเงินของฉัน”
“ฉันต้องเสียภาษีอานและต้องจ่ายเงินครึ่งหนึ่งของฉันให้รัฐบาล”
“ต้องทำงานหนักเกินไป”
“เสียสุขภาพแย่”
“ทุกคนคงอยากไถเงินฉัน”
“ฉันอาจถูกปล้น”
“เดี๋ยวลูกๆฉันโดนลักพาตัว”
“มันต้องรับผิดชอบมากเกินไป ฉันต้องบริหารเงินทั้งหมดนั่น ต้องทำความเข้าใจเรื่องการลงทุนให้กระจ่าง ต้องกังวลเรื่องกลยุทธ์ทางภาษีและการปกป้องทรัพย์สิน และต้องจ้างนักบัญชีกับทนายแพงๆมาช่วยดูแล เฮ้อ ยุ่งยากชะมัด”
และอีกสารพัดสารเพ…

ลองคิดแบบนี้ก็ได้ครับ สวรรค์ หรือที่เรียกอีกอย่างว่า “สิ่งศักดิ์สิทธิ์” ก็คล้ายแผนกส่งของตามสั่ง ที่ทำหน้าที่ส่งผู้คน เหตุการณ์ และสิ่งต่างๆมาให้คุณอย่างต่อเนื่อง คุณ “สั่ง” ด้วยการส่งคลื่นความคิดไปยังสวรรค์ ผ่านความเชื่อที่เด่นชัดที่สุดของคุณ ด้วยกฎแห่งแรงดึงดูด สวรรค์จะตอบตกลงและบันดาลทุกอย่างให้เป็นไปตามที่คุณต้องการ แต่ถ้าแฟ้มข้อมูลของคุณมีความสับสนปนเป สวรรค์ก็จะไม่เข้าใจว่าคุณอยากได้อะไรกันแน่

ตอนแรกเมื่อสวรรค์ได้ยินว่าคุณอยากรวย สวรรค์ก็จะเริ่มส่งโอกาสแห่งความมั่งคั่งมาให้คุณ แต่เมื่อได้ยินคุณบอกว่า “คนรวยโลภมาก” สวรรค์จะช่วยให้คุณมีเงินน้อย จากนั้นคุณก็คิดว่า “การมีเงินมากๆ จะช่วยให้ชีวิตรื่นรมย์ขึ้นเยอะเลย” และแล้วสวรรค์ที่น่าสงสาร ซึ่งทั้งสับสนและมึนงง ก็จะเริ่มส่งโอกาสทางการเงินครั้งใหม่มาให้ วันต่อมาคุณอยู่ในอารมณ์เซ็งๆ และคิดว่า “เงินไม่ได้สำคัญขนาดนั้นสักห่อย” สวรรค์ที่กำลังหงุดหงิดจึงได้แต่กรีดร้องว่า “ตัดสินใจซะทีสิ! ข้าจะให้สิ่งที่เจ้าต้องการ แค่บอกซะทีว่าจะเอาอะไรกันแน่”

เหตุผลอันดับแรกที่คนส่วนใหญ่ไม่ได้สิ่งที่ต้องการก็เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร

คนรวยรู้อย่างแน่ชัดว่าตัวเองต้องการความมั่งคั่ง พวกเขาไม่โลเลไปมา พวกเขามุ่งมั่นเต็มที่ที่จะสร้างฐานะ ตราบใดที่มันถูกกฎหมาย ถูกศีลธรรม และถูกจรรยาบรรณ พวกเขาจะทำทุกอย่างที่จำเป็นต้องทำเพื่อความร่ำรวย คนรวยไม่ส่งสารอันสับสนสู่สวรรค์ มีแต่คนจนเท่านั้นที่ทำกัน

ขณะที่คุณอ่านย่อหน้านี้ ถ้าเสียงเล็กๆในหัวคุณแย้งขึ้นทำนองว่า “คนรวยไม่สนหรอกว่าจะถูกกฎหมาย ถูกศีลธรรม และถูกจรรยาบรรณหรือเปล่า” แสดงว่าคุณทำถูกแล้วที่อ่านหนังสือเล่มนี้ คุณจะค้นพบในไม่ช้าว่าวิธีคิดแบบนั้นเป็นตัวบ่อนทำลายตนเองอย่างร้ายกาจ

ผมรู้ว่ามันยากที่จะเชื่อ แต่คุณจะได้ในสิ่งที่คุณต้องการเสมอ…สิ่งที่จิตใต้สำนึกของคุณต้องการ ไม่ใช่สิ่งที่คุณพูดว่าต้องการ

คุณสังเกตไหมว่าความอยากไม่จำเป็นต้องนำไปสู่ “การมี” เสมอไป

ลองสังเกตอีกอย่างว่าความอยากโดยไม่ได้มันมาจะนำไปสู่ความอยากมากยิ่งขึ้น ความอยากจะกลายเป็นนิสัยและนำไปสู่ความอยากได้อยากมีอย่างไร้จุดจบ กลายเป็นวังวนที่ไม่คืบหน้าไปไหน ลองคิดดูง่ายๆก็แล้วกัน คนเป็นพันๆ ล้านอยากร่ำรวย แต่มีไม่กี่คนหรอกที่รวย

“ฉันมุ่งมั่นที่จะเป็นคนรวย”

คำจำกัดความของคำว่า มุ่งมั่น คือ “การทุ่มเทแบบไม่มียั้ง”

ซึ่งหมายถึงการลงแรงลงใจเต็มที่ ทุ่มเททุกสิ่งที่คุณมีเพื่อความมั่งคั่ง มันหมายถึการเต็มใจทำทุกอย่างที่ต้องทำด้วยเวลาทั้งหมดที่คุณมี นี่คือวิถีทางของนักรบ ไม่มีข้ออ้าง ไม่มีคำว่าถ้า ไม่มีคำว่าแต่ ไม่มีคำว่าบางที…และความล้มเหลวก็ไม่ใช่คำตอบสุดท้าย

วิถีทางของนักรบคือ “ฉันต้องรวยหรือไม่ก็พยายามจนขาดใจตายกันไปข้างหนึ่ง”

เอาเข้าจริงคนส่วนใหญ่ไม่ค่อยมุ่งมั่นที่จะเป็นคนรวย ถ้าคุณถามพวกเขาว่า “คุณจะกล้าพนันไหมว่าภายในสิบปีข้างหน้าคุณจะรวย?” คนส่วนใหญ่จะบอกว่า “ไม่มีทาง!” นั่นคือความแตกต่างระหว่างคนรวยและคนจน การไม่ยอมทุ่มเทที่จะเป็นคนรวยนั่นแหละที่ทำให้พวกเขาไม่รวยเสียที และมีแนวโน้มว่าจะไม่มีทางเป็นไปได้เลยด้วย

ข้อนี้คุณตัน โออิชิ เป็นคนนึงที่กล้าประกาศตัวออกมากับเพื่อนๆตั้งแต่สมัยที่เค้ายังไม่มีอะไรเลย ทำนองว่า “อีก 10 ปีข้างหน้าเมื่อเรากลับมาเจอกัน เค้าจะต้องเป็นคนที่ร่ำรวยและประสบความสำเร็จให้ได้” จนกระทั่งในที่สุดก็กลายมาเป็น “ตัน โออิชิ” อย่างที่เรารู้จักกันค่ะ หรืออย่าง Jim Carrey สมัยที่ยังไม่ดัง ก็เขียนเช็คล่วงหน้าให้ตัวเองเป็นจำนวนเงินที่สูงมาก และประกาศว่านี่คือค่าตัวที่เค้าจะต้องได้ จากนั้นก็พกเช็คใบนั้นไว้ติดตัว จนในที่สุดทุกวันนี้เค้าก็สามารถได้ค่าตัวหลายสิบล้านดอลล่าร์ มากกว่าที่เค้าเคยเขียนไว้ซะอีก

คนส่วนใหญ่ซึ่งไม่ประสบความสำเร็จด้านการเงินมักมีข้อจำกัดว่าพวกเขาจะยอมทำแค่ไหน ยอมเสี่ยงแค่ไหน และยอมสละแค่ไหน

การเป็นคนรวยต้องอาศัยความตั้งใจ ความกล้า ความรู้ ความเชี่ยวชาญ ความพยายามแบบ 100% ทัศนคติแบบไม่ยอมแพ้ และแน่นอน วิธีคิดแบบคนรวย นอกจากนี้คุณยังต้องเชื่ออย่างหมดใจว่าคุณสามารถสร้างความมั่งคั่งขึ้นมาได้ด้วยตัวเอง และนั่นเป็นสิ่งที่คุณสมควรได้รับอย่างแท้จริง

หนึ่งในข้อเขียนสุดโปรดของผมเป็นของ ดับเบิ้ลยู เอช เมอร์เรย์ ซึ่งเขียนขึ้นระหว่างการสำรวจเทือกเขาหิมาลัยในครั้งแรกๆ เนื้อความส่วนหนึ่งมีดังนี้

“ชั่วขณะที่เรามุ่งมั่นทุ่มเทอย่างเต็มที่ โชคชะตาก็จะเข้าข้างเรา เหตุการณ์ต่างๆ ที่เป็นผลจากการตัดสินใจทุ่มเทจะเรียงรายเข้ามา เอื้ออำนวยปัจจัยที่ไม่สามารถคาดเดาล่วงหน้า การพบปะผู้คน และความช่วยเหลือที่เป็นรูปธรรม ซึ่งไม่มีใครหน้าไหนเคยฝันว่ามันจะมาถึง”

สวรรค์จะช่วยเหลือคุณ นำทางคุณ สนับสนุนคุณ หรือแม้กระทั่งสร้างปาฏิหารย์ให้เกิดกับคุณ แต่ก่อนอื่น คุณต้องมีความมุ่งมั่นมากพอ

ไขความลับสมองเงินล้าน – คนรวยคิดการใหญ่

คนรวยคิดการใหญ่
คนจนคิดการเล็ก

จากเมล์ที่ได้รับ

คุณจะได้รับเงินเท่ากับมูลค่าของตัวคุณในท้องตลาด

ปัจจัยที่บ่งบอกมูลค่าของคุณในท้องตลาดมี 4 ประการ นั่นคือ อุปสงค์ อุปทาน คุณภาพ และปริมาณ จากประสบการณ์ของผม ปัจจัยที่เป็นอุปสรรคอันใหญ่หลวงที่สุดสำหรับคนส่วนใหญ่คือ ปริมาณ ซึ่งหมายถึง ปริมาณงานที่คุณสามารถทำได้ในสาขาอาชีพนั้นๆ

พูดอีกอย่างก็คือ คุณสามารถให้บริการหรือสร้างผลกระทบกับจำนวนคนมากแค่ไหน?

ผมเคยเป็นเจ้าของฟิตเนส ตั้งแต่นาทีแรกที่ผมคิดจะทำธุรกิจนั้น ผมตั้งใจจะเปิดสาขาให้ประสบความสำเร็จสักร้อยแห่งและให้บริการคนป็นหมื่นๆคน ในทางกลับกัน คู่แข่งของผมซึ่งเริ่มทำธุรกิจนี้หลังจากผมหกเดือน คาดหวังแค่การสร้างฟิตเนสที่ประสบความสำเร็จเพียงสาขาเดียวเท่านั้น สุดท้ายแล้ว เธอจึงมีฐานะแค่พออยู่ได้ ขณะที่ผมร่ำรวย!ณค่าให้ช

หนึ่งในนักประดิษฐ์และนักปรัชญาผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคของเราคือ บัคมินสเตอร์ ฟูลเลอร์ เขาเคยกล่าวไว้ว่า

“จุดประสงค์ในชีวิตของเราคือการเพิ่มคุณค่าให้ชีวิตของผู้คนในยุคนี้และยุคต่อๆไป”

เราต่างถือกำเนิดขึ้นมาบนโลกพร้อมกับพรสวรรค์ ซึ่งเป็นสิ่งที่เราทำได้ดีโดยธรรมชาติ คุณได้รับของขวัญพิเศษนี้ด้วยเหตุผลประการเดียว นั่นคือ เพื่อนำไปใช้และแบ่งปันให้กับคนอื่นๆ ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า ผู้ที่มีความสุขที่สุดคือคนที่ใช้พรสวรรค์ของตนอย่างเต็มที่

หนึ่งในภารกิจแห่งชีวิตของคุณคือการแบ่งปันพรสวรรค์และคุณค่าของคุณให้ผู้คนจำนวนมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ นั่นหมายถึงการเต็มใจที่จะคิดการใหญ่

คุณรู้ความหมายของคำว่า ผู้ประกอบการหรือเปล่า? ในการสัมมนาของเรา เราให้คำจำกัดความกับมันว่า “ผู้แสวงหาผลกำไรจากการช่วยคนอื่นแก้ปัญหา” ใช่แล้ว อาชีพนี้ไม่ต่างอะไรจาก “นักแก้ปัญหา”

ยิ่งคุณช่วยคนมาก คุณก็จะ “ร่ำรวย” ยิ่งขึ้น ทั้งทางด้านจิตใจ อารมณ์ จิตวิญญาณ และที่แน่ๆ ก็คือ ด้านการเงิน

ผมเห็นผู้คนมากมายที่คิดแต่เรื่องเล็กๆ และผู้คนอีกมากมายที่ปล่อยให้ตัวตนซึ่งยึดติดกับความกลัวมีอำนาจควบคุมชีวิต ผลก็คือพวกเราจำนวนมากไม่ได้ใช้ชีวิตด้วยศักยภาพขั้นสูงสุดที่ตัวเองมี ทั้งในแง่ชีวิตส่วนตัวและการอุทิศตนให้ผู้อื่น

มาเรียน วิลเลียมสัน ผู้ประพันธ์หนังสือชื่อ A Return to Love เขียนไว้ดังนี้

“คุณคือบุตรของพระเจ้า การทำแต่สิ่งเล็กๆ ไม่ใช่การรับใช้โลก การหดตัวให้ลีบเล็กเพื่อคนอื่นๆ รอบตัวจะได้ไม่รู้สึกหวาดหวั่นนั้นไม่ได้ก่อให้เกิดประโยชน์อะไร เราต่างถูกลิขิตมาให้เปล่งประกายเฉกเช่นเด็กตัวน้อย เราถือกำเนิดมาเพื่อแสดงพระนามศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้าซึ่งสถิตย์ในตัวเราให้เป็นที่ประจักษ์ มันไม่ได้มีอยู่เพียงแต่ในตัวเราบางคน มันมีอยู่ในทุกคน

และเมื่อเราปล่อยให้แสงสว่างในตัวเราเจิดจ้า เท่ากับเราได้อนุญาตให้คนอื่นทำเช่นเดียวกันโดยไม่รู้ตัว เมื่อเราปลดเปลื้องตัวตนจากความกลัวของเราเอง การดำรงอยู่ของเราก็จะปลดเปลื้องคนอื่นไปด้วยโดยอัตโนมัติ”

ท้ายที่สุด การคิดเล็กและทำแต่เรื่องเล็กจะนำไปสู่การสิ้นเนื้อประดาตัวและความไม่พอใจในตนเอง ส่วนการคิดใหญ่และทำการใหญ่จะนำไปสู่การมีพร้อมทั้งเงินและความหมายในชีวิต คุณเลือกเอาได้ตามใจ!

คนรวยมุ่งความสนใจไปที่โอกาส
คนจนมุ่งความสนใจไปที่อุปสรรค

จากเมล์ที่ได้รับ

คนจนตัดสินใจโดยยึดติดกับความกลัว ในทุกสถานการณ์สมองของพวกเขาจะเฟ้นหาแต่ข้อผิดพลาดหรือสิ่งที่อาจกลายเป็นเรื่องผิดพลาด ความคิดหลักๆในหัวของพวกเขาคือ “แล้วถ้ามันไม่ได้ผลล่ะ?” หรือที่บ่อยครั้งกว่านั้นคือ “มันไม่ได้ผลหรอก”

ชนชั้นกลางมองโลกในแง่ดีกว่าหน่อย พวกเขาชอบคิดว่า “ฉันหวังว่ามันจะได้ผลนะ”

ส่วนคนรวย พวกเขารับผิดชอบต่อผลลัพธ์ในชีวิตของตัวเอง และทำสิ่งต่างๆ ด้วยความคิดในทำนองที่ว่า “มันต้องได้ผลแน่เพราะฉันจะทำให้มันได้ผล”

คนรวยคาดหวังความสำเร็จ พวกเขาเชื่อมั่นในความสามารถและความคิดสร้างสรรค์ของตัวเอง

ยิ่งรางวัลตอบแทนมีค่ามากเท่าไหร่ คุณก็ต้องยอมเสี่ยงมากขึ้นเท่านั้น เนื่องจากคนรวยมองเห็นโอกาสตลอดเวลา พวกเขาจึงเต็มใจที่จะเสี่ยง

คนรวยเชื่อว่าถ้าเกิดเรื่องเลวร้ายจนกระทั่งย่ำแย่ถึงขีดสุด พวกเขาก็มีวิธีหาเงินกลับคืนมาได้เสมอ

ในทางกลับกันคนจนคาดหวังแต่ความล้มเหลว พวกเขาขาดความเชื่อมั่นในตัวเองและความสามารถของพวกเขา คนจนเชื่อว่าถ้าสิ่งต่างๆ ไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิด นั่นหมายถึงหายนะ และเนื่องจากพวกเขามักมองเห็นแต่อุปสรรค พวกเขาจึงมักไม่ยอมเสี่ยง และเมื่อไม่ยอมเสี่ยง พวกเขาก็ไม่ได้รับรางวัลตอบแทน

แม้คนจนจะอ้างว่าตนเองกำลังเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับโอกาส สิ่งที่พวกเขาทำจริงๆก็คือ การนั่งเฉย พวกเขากลัวจนหัวหด เอาแต่กระแอมไอ จนกระทั่งเวลาผ่านไปเป็นปีๆ และเมื่อถึงเวลานั้น โอกาสก็หายสาบสูญไปแล้ว

ประเด็นก็คือ ไม่มีทางที่โชค…หรือสิ่งอื่นใดที่มีค่า…จะมาถึงตัวคุณได้เลยถ้าคุณไม่ลงมือทำการใดๆ หากต้องการความสำเร็จทางการเงิน คุณต้องทำอะไรบางอย่าง

กุญแจสำคัญอีกอย่างคือ คนรวยให้ความสนใจกับสิ่งที่พวกเขาต้องการ ส่วนคนจนให้ความสนใจกับสิ่งที่พวกเขาไม่ต้องการอีกเช่นเคย

กฎครอบจักรวาลระบุว่า “สิ่งที่คุณให้ความสนใจจะยิ่งเพิ่มขยายผล”

เพราะคนรวยให้ความสนใจกับโอกาสในทุกสถานการณ์ พวกเขาจึงได้รับโอกาสมากมาย ตรงข้ามกับคนจน เพราะคนจนให้ความสนใจกับอุปสรรคที่อาจจะเกิดขึ้นจากการทำสิ่งใดก็ตาม พวกเขาจึงได้รับแต่อุปสรรค

จงให้ความสนใจกับโอกาส แล้วคุณก็จะได้รับโอกาส

ชีวิตคุณไม่ใช่แค่การแก้ปัญหาเพียงอย่างเดียว คุณไม่ควรใช้เวลาทั้งชีวิตเฝ้าดับไฟ คนที่ทำอย่างนั้นคือคนที่ก้าวถอยหลัง! คุณควรใช้เวลาและพลังที่มีไปกับการคิดและลงมือทำ ก้าวอย่างมั่นคงไปข้างหน้า ไปสู่เป้าหมายของคุณ

ถ้าคุณอยากรวยจงมุ่งความสนใจไปที่การหาเงิน การเก็บเงิน และการลงทุน ถ้าคุณอยากจน จงมุ่งความสนใจไปที่การใช้เงิน

มันเป็นเรื่องเหลวไหลถ้าจะคิดว่าคุณสามารถล่วงรู้ทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นในอนาคต มันเป็นเรื่องหลอกลวงถ้าจะเชื่อว่าคุณสามารถเตรียมพร้อมสำหรับทุกสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้นในภายหน้าและป้องกันตนเองได้ คุณรู้ไหมว่าในจักรวาลนี้ไม่มีเส้นตรง? ชีวิตก็ย่อมไม่ได้ดำเนินไปตามเส้นที่ตรงสุดๆเช่นเดียวกัน มันเคลื่อนที่ไปเหมือนสายน้ำที่คดเคี้ยว บ่อยครั้ง คุณสามารถเห็นได้เพียงหัวโค้งข้างหน้า และเมื่อคุณไปถึงหัวโค้งนั้นแล้วนั่นแหละ คุณจึงจะเห็นทางโค้งอื่นๆ ที่ทอดรออยู่

ผมมีคำขวัญประจำใจว่า “การลงมือทำดีกว่าการไม่ลงมือทำ”

คนรวยกล้าเริ่มต้น พวกเขาเชื่อว่าเมื่อพวกเขาร่วมเล่นเกมแล้ว พวกเขาจะสามารถใช้ไหวพริบตัดสินใจได้ในทุกขณะ พร้อมทั้งแก้ไขถูกผิด และปรับหางเสือขณะแล่นเรือไปตามทาง

คนจนไม่เชื่อมั่นในตัวเองหรือความสามารถของตน ดังนั้นพวกเขาจึงคิดว่าจะต้องรู้ทุกๆอย่างล่วงหน้า ซึ่งเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ขณะเดียวกัน พวกเขาก็ไม่ยอมเปิดฉากลุยเสียที!

คนจนเอาแต่บอกตัวเองว่า “ฉันจะไม่ทำอะไรทั้งนั้นจนกว่าจะรู้ถึงปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้ทั้งหมด และรู้อย่างแน่ชัดว่าจะแก้ปัญหาเหล่านั้นได้อย่างไร” ดังนั้น พวกเขาจึงไม่มีทางลงมือทำอะไร และกลายเป็นฝ่ายแพ้เสมอ

คนรวยมองเห็นโอกาส กระโจนใส่มัน และร่ำรวยยิ่งขึ้น แล้วคนจนล่ะ มัวทำอะไรอยู่? พวกเขาก็ยัง “เตรียมตัว” อยู่น่ะสิ!

คนรวยชื่นชมผู้ร่ำรวยและประสบความสำเร็จคนอื่นๆ
คนจนชิงชังผู้ร่ำรวยและประสบความสำเร็จ

จากเมล์ที่ได้รับ

คุณต้องตระหนักว่า ถ้าคุณเห็นคนรวยเป้นคนเลวไม่ว่าจะในเรื่องใด ด้านใด หรือรูปแบบใดก็ตาม และคุณอยากจะเป็นคนดี คุณก็ไม่มีทางร่ำรวยได้หรอก มันเป็นไปไม่ได้ คุณจะเป็นในสิ่งที่คุณจงเกลียดจงชังได้อย่างไร?

ความขุ่นเคืองและความโกรธแค้นที่คนจนหลายคนมีต่อคนรวยช่างรุนแรงจนน่าแปลกใจ ดูราวกับพวกเขาเชื่อว่าคนรวยเป็นตัวการที่ทำให้พวกเขายากจน “ใช่เลยถูกต้องที่สุด คนรวยกอบโกยเงินไปหมด มันก็เลยไม่มีเหลือตกมาถึงฉัน” แน่ล่ะ นี่มันบทพูดของพวกสวมบทผู้ถูกกระทำชัดๆ

ความคิดและความเห็นไม่มีดีหรือเลว ไม่มีถูกหรือผิดหรอกเมื่อมันผุดขึ้นในหัวคุณ แต่มันสามารถส่งเสริมหรือบั่นทอพลังที่จะนำคุณไปสู่ความสุขและความสำเร็จได้

คุณรวยได้โดยไม่ต้องเป็นคนที่สมบูรณ์แบบ เพียงแต่คุณต้องรู้เท่าทันเมื่อความคิดของคุณเริ่มไม่เสริมพลังให้กับตัวเองหรือคนอื่น แล้วรีบปรับความคิดให้เป็นไปในแง่บวกมากขึ้น

นี่เป็นส่วนหนึ่งของหนังสือ Acres of Dismonds ของ รัสเซล เอช คอนเวลล์ ซึ่งเขียนขึ้นเมื่อร้อยกว่าปีแล้ว

“ในการเทศนานั้นพวกเราสอนให้ทุกคนต่อต้านความโลภ…และเรียกสิ่งนั้นว่า “เงินสกปรก” กันอย่างติดปาก จนชาวคริสเตียนเข้าใจว่า การมีเงินเป็นเรื่องเลวร้ายไม่ว่าจะสำหรับใครหน้าไหนก็ตาม

แต่แท้จริงแล้วเงินคืออำนาจ และคุณควรมีความทะเยอทะยานในระดับที่เหมาะสมเพื่อให้ได้มันมาครอบครอง

คุณควรมีเงิน เพราะถ้ามีเงิน คุณสามารถสร้างสรรค์ความดีได้มากกว่าถ้าคุณไม่มีเงิน เงินใช้พิมพ์ไบเบิ้ล เงินใช้สร้างโบสถ์ เงินใช้ส่งนักสอนศาสนาไปยังที่ต่างๆ และจ่ายเงินเดือนให้นักเทศน์…ดังนั้นผมขอยืนยันว่า คุณควรมีเงิน

ถ้าคุณสามารถสร้างฐานะอันมั่งคั่งได้ด้วยความซื่อสัตย์สุจริต…นั่นย่อมหมายถึงพระผู้เป็นเจ้าได้มอบหมายหน้าที่นี้ให้แก่คุณ ผู้ที่เคร่งศาสนามีความเชื่อที่ผิดมหันต์ที่คิดว่า คุณจะต้องยากจนข้นแค้น คุณจึงจะได้ชื่อว่าเป็นคนดีมีศีลธรรม”

หนึ่งในปรัชญาที่เป็นแนวทางในการใช้ชีวิตของผมมาจากสุภาษิตฮูน่าโบราณ ซึ่งเป็นคำสอนดั้งเดิมของผู้เฒ่าชาวฮาวายนั่นคือ “จงสรรเสริญในสิ่งที่คุณต้องการ”

ไขความลับสมองเงินล้าน – คนรวยคบหาสมาคมกับคนที่มองโลกในแง่ดีและประสบความสำเร็จ

คนรวยคบหาสมาคมกับคนที่มองโลกในแง่ดีและประสบความสำเร็จ
คนจนขลุกอยู่กับคนที่มองโลกในแง่ร้ายหรือไม่ประสบความสำเร็จ

จากเมล์ที่ได้รับ

คนที่ประสบความสำเร็จจะมองความสำเร็จของผู้อื่นเป็นเครื่องสร้างกำลังใจให้ตัวเอง เป็นต้นแบบในการเรียนรู้

พวกเขาจะบอกตัวเองว่า “ถ้าพวกเขาทำได้ ฉันก็ทำได้”

คนรวยรู้สึกขอบคุณที่คนอื่นๆ ประสบความสำเร็จล่วงหน้าไปก่อน เพราะพวกเขาจะได้มีแผนที่ไว้สำหรับเดินตามรอยทางสู่ความสำเร็จ ซึ่งง่ายกว่าการที่พวกเขาต้องลองผิดลองถูกเองทั้งหมด หลักการที่ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าได้ผลพร้อมให้ทุกคนหยิบไปประยุกต์ใช้กับตัวเองแล้ว

ตรงกันข้ามกับคนรวย เมื่อคนจนได้ยินเรื่องราวความสำเร็จของคนอื่น พวกเขามักตัดสิน วิพากษ์วิจารณ์ ล้อเลียน และพยายามดึงคนเหล่านั้นลงมาอยู่ในระดับเดียวกัน คุณรู้จักคนประเภทนี้บ้างไหม?

แทบทุกคนถามคำถามเดียวกัน “ถ้าคนใกล้ชิดของเราไม่ยอมพัฒนาตัวเองแถมยังฉุดเราให้ต่ำลงด้วยล่ะ?”

คำตอบที่ผมมอบให้ประการแรกคือ อย่าเสียเวลาชักจูงคนที่มองโลกในแง่ร้ายให้เปลี่ยนแปลงตนเองหรือชวนเขามาร่วมสัมมนาด้วย

มันไม่ใช่หน้าที่ของคุณ หน้าที่ของคุณคือการใช้สิ่งที่คุณได้เรียนรู้มาปรับปรุงตัวเองและชีวิตคุณให้ดีขึ้น จงทำตัวเป็นแบบอย่าง จงประสบความสำเร็จและมีความสุข…บางที…ผมขอย้ำว่าบางที…เขาอาจเห็นแสงสว่าง (ในตัวคุณ) และต้องการมันบ้าง

ข้อสอง ผมอยากให้คุณจำหลักการสำคัญอีกข้อหนึ่งให้ขึ้นใจ “ทุกอย่างเกิดขึ้นด้วยเหตุผลอย่างใดอย่างหนึ่ง และเหตุผลนั้นก็มีไว้เพื่อสนับสนุนฉัน”

ใช่ มันยากมากที่จะคิดอะไรในแง่ดีและมีสติดเมื่อถูกรายล้อมด้วยผู้คนที่คิดไม่ดีและสถานการณือันเลวร้าย แต่นั่นคือบททดสอบ!

เหมือนเหล็กที่ย่อมกล้าแกร่งขึ้นเมื่อผ่านเปลวไฟ ถ้าคุณจริงจังกับจุดมุ่งหมายขณะที่คนรอบตัวเฝ้าแต่กังขาหรือแม้กระทั่งส่งเสียงคัดค้าน คุณก็จะยิ่งก้าวไปได้อย่างรวดเร็วและแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น

“ไม่มีสิ่งใดมีความหมายนอกจากความหมายที่เรามอบให้มันเอง”

ในความคิดของผม โลกนี้มีคนกว่าหกพันสามร้อยล้านคน แล้วเรื่องอะไรผมจะต้องมานั่งจมปลักกับคนที่คอยบั่นทอนกำลังของผมอยู่ตลอดเวลา ถ้าพวกเขาไม่ฉุดตัวเองขึ้นมา ผมก็ขอก้าวต่อไป!

“สิ่งสำคัญไม่ได้อยู่ที่ว่าคุณรู้อะไร แต่อยู่ที่คุณรู้จักใครต่างหาก” ดังนั้นผมขอบอกคุณไว้เลยว่า “ถ้าคุณอยากจะบินกับฝูงอินทรี อย่าไปว่ายน้ำกับฝูงเป็ด!”

คนรวยชอบคบหากับผู้ชนะ คนจนคลุกคลีกับผู้แพ้ ทำไม? มันเป็นเรื่องของความสบายใจ คนรวยสบายใจที่ได้คบหากับผู้ที่ประสบความสำเร็จคนอื่นๆ พวกเขารู้สึกว่าเวลาที่ได้อยู่ร่วมกันมีคุณค่า คนจนจะรู้สึกอึดอัดเมื่ออยู่ใกล้ผู้ประสบความสำเร็จมากๆ พวกเขากลัวว่าจะไม่เป็นที่ยอมรับหรือไม่ก็รู้สึกว่าตัวเองอยู่ผิดที่ผิดทาง ดังนั้น เพื่อปกป้องตัวเอง ตัวตนของพวกเขาจึงเลือกที่จะตัดสินและวิพากษ์วิจารณ์ผู้ที่ประสบความสำเร็จคนอื่นๆ

ถ้าคุณอยากร่ำรวย คุณต้องปรับปรุงแผนผังการเงินภายในหัวคุณให้เชื่อออกมาจากสุดขั้วหัวใจว่า คุณเองก็มีดีไม่น้อยไปกว่าเศรษฐีเงินล้านพวกนั้นเลย

แทนที่จะเย้ยหยันคนรวย จงเอาพวกเขาเป็นแบบอย่าง แทนที่จะหลบหน้าจากคนรวย จงเข้าไปทำความรู้จัก

จงพูดว่า “ถ้าพวกเขาทำได้ ฉันก็ทำได้”

ไขความลับสมองเงินล้าน – คนรวยเต็มใจโปรโมทตัวเองและคุณค่าของตัวเอง

คนรวยเต็มใจโปรโมทตัวเองและคุณค่าของตัวเอง
คนจนมองการขายและโปรโมชั่นในแง่ลบ

จากเมล์ที่ได้รับ

การมีอคติต่อแผนส่งเสริมการขายเป็นหนึ่งในอุปสรรคสำคัญสู่ความสำเร็จ คนที่มีทัศนคติด้านลบต่อการขายและโปรโมชั่นมักเป็นคนถังแตก

แน่นอนที่สุด คุณจะสร้างรายได้จำนวนมหาศาลได้อย่างไรถ้าคุณไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าตัวคุณ ผลิตภัณฑ์ของคุณหรือบริการของคุณมีอยุ่ในท้องตลาด?

คนเรามีอคติกับโปรโมชั่นหรือการขายด้วยเหตุผลที่หลากหลาย เป้นไปได้ว่าปัญหาของคุณอาจคล้ายคลึงกับข้อใดข้อหนึ่งหรือหลายๆข้อต่อไปนี้

ข้อแรก คุณอาจเคยมีประสบการณ์อันเลวร้ายในอดีตกับคนที่พยายามขายสินค้าให้คุณอย่างไม่เหมาะสม

บางที่คุณอาจรู้สึกว่าเขากำลังขายของให้คุณแบบ “ยัดเยียด” บางทีพวกเขาอาจมารบกวนคุณแบไม่ถูกกาละเทศะ บางทีพวกเขาอาจไม่ยอมรับการปฏิเสธจากคุณ

แต่ไม่ว่ากรณีใดก็ตาม สิ่งสำคัญคือคุณต้องตระหนักว่าประสบการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นในอดีตและการยึดติดอยู่กับมันอาจไม่ส่งผลดีต่อคุณในวันนี้

ข้อสอง คุณอาจเคยประสบเหตุการณ์ที่บั่นทอนกำลังใจคุณอย่างรุนแรง เมื่อคุณพยายามขายอะไรก็ตามให้ใครสักคน แล้วถูกเขาคนนั้นปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง

ในกรณีนี้ ความรู้สึกไม่ชอบโปรโมชั่นของคุณเป็นเพียงภาพสะท้อนของความกลัวการล้มเหลวและการถูกปฏิเสธ จงเตือนตัวเองอีกครั้งว่า อดีตไม่จำเป็นต้องเหมือนปัจจุบันเสมอไป

ข้อสาม ปัญหาของคุณอาจมีต้นตอมาจากการถูกอบรมเลี้ยงดูในวัยเด็ก เราหลายคนถูกสอนมาว่า “การยกหางตัวเอง” เป็นเรื่องไม่สมควร

ถ้าคุณหาเลี้ยงชีพด้วยการเป็นนางงามารยาทดี คำสอนดังกล่าวก็อาจจะใช้ได้อยู่หรอก แต่ในโลกแห่งความจริง ในเรื่องธุรกิจและเงินๆ ทองๆ ถ้าคุณไม่ยกหางตัวเอง ผมรับประกันได้เลยว่าไม่มีใครมาช่วยยกให้คุณหรอก

คนรวยยินดีเชิดชูคุณความดีและคุณค่าของตัวเองให้ใครก็ตามที่อยากฟังและหวังว่าจะได้ทำธุรกิจร่วมกับพวกเขา

และท้ายที่สุด ยังมีคนอีกจำพวกที่รู้สึกว่าโปรโมชั่นนั้นไม่คู่ควรกับพวกเขา

คนที่มีทัศนคติเช่นนี้จะรู้สึกว่าถ้าคนอื่นอยากได้ในสิ่งที่คุณมี พวกเขาก็น่าจะค้นหาและเป็นฝ่ายเข้ามาหาคุณเอง คนที่เชื่อแบบนี้ถ้าไม่สิ้นเนื้อประดาตัวก็คงจะถังแตกในไม่ช้าแน่นอน

ความเป็นจริงคือโลกเรานั้นอัดแน่นไปด้วยสินค้าและบริการมากมาย และถึงแม้สิ้นค้าหรือบริการของเขาจะดีเลิศที่สุดในโลก แต่ไม่มีใครรู้หรอกเพราะเขาหยิ่งเกินกว่าจะอ้าปากบอกใคร

คนรวยมักเป็นผู้นำ และผู้นำที่ยิ่งใหญ่ล้วนแต่เป็นนักโปรโมทที่ยอดเยี่ยม การเป็นผู้นำย่อมต้องมีผู้ตามและผู้สนับสนุน นั่นหมายความว่าคุณต้องช่ำชองด้านการขาย การสร้างแรงบันดาลใจ และการจูงใจให้ผู้คนเชื่อในวิสัยทัศน์ของคุณ

ผู้นำสามารถทำเงินได้มากกว่าผู้ตามอย่างมหาศาล

ส่วนใหญ่แล้ว คนที่ต่อต้านการโปรโมทคือคนที่ไม่ยอมเชื่อในสินค้าของตัวเอง หรือไม่เชื่อในตัวพวกเขาเองอย่างแท้จริง

ถ้าคุณเชื่อว่าสิ่งที่คุณสามารถช่วยคนอื่นได้อย่างแท้จริง หน้าที่ของคุณก็คือการบอกให้คนจำนวนมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้รับรู้ และวิธีนี้ไม่เพียงแต่จะทำให้คุณช่วยเหลือคนอื่นได้เท่านั้น แต่คุณยังจะร่ำรวยอีกด้วย!

คนรวยมองปัญหาเป็นเรื่องเล็ก
คนจนมองปัญหาเป็นเรื่องใหญ่

จากเมล์ที่ได้รับ

คนจนพยายามทำแทบทุกวิถีทางเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา พวกเขาเห็นปัญหาแล้วก็รีบวิง่หนี เรื่องน่าขันคือ การหลบเลี่ยงปัญหากลับทำให้พวกเขาต้องเผชิญปัญหาที่ร้ายแรงที่สุด นั่นคือ การสิ้นเนื้อประดาตัวและความทุกข์ยาก

เคล็ดลับความสำเร็จไม่ใช่การพยายามหลีกเลี่ยงปัญหา สิ่งที่คุณต้องทำคือ การพัฒนาตัวเองให้ยิ่งใหญ่เหนือกว่าทุกๆปัญหา

ไม่ว่าคุณจะรวยหรือจน ทำตัวยิ่งใหญ่หรือเล็กกระจิ๋ว จำไว้ว่าปัญหาไม่มีทางหายไปเองหรอก ถ้าคุณยังมีลมหายใจ คุณจะต้องเจอเจ้าสิ่งที่เรียกว่าปัญหาและอุปสรรคต่างๆ ในชีวิตเสมอ

ขนาดของปัญหาไม่ใช่เรื่องสำคัญ…สิ่งที่สำคัญคือขนาด (ใจ) ของตัวคุณเองต่างหาก!

ถ้าคุณมีปัญหาในชีวิต นั่นหมายความว่าคุณกำลังทำตัวเล็กกระจ้อยร่อย

อย่าปล่อยให้รูปลักษณ์ภายนอกหลอกตา โลกภายนอกของคุณเป็นเพียงภาพสะท้อนของโลกภายในตัวคุณ ถ้าคุณอยากสร้างความเปลี่ยนแปลงอย่างถาวร จงเลิกให้ความสำคัญกับขนาดของปัญหา แล้วหันมาให้ความสำคัญกับขนาดของตัวคุณเองแทน!

ยิ่งคุณสามารถรับมือกับปัญหาที่ใหญ่ขึ้นเท่าไหร่ คุณก็จะสามารถจัดการกับธุรกิจที่มีขนาดใหญ่ขึ้นเท่านั้น ยิ่งคุณสามารถรับผิดชอบได้มากแค่ไหน คุณก็จะบริหารลูกน้องได้มากขึ้นเท่านั้น ยิ่งคุณสามารถดูแลลูกค้าได้มากเท่าไหร่ คุณก็จะสามารถดูแลเรื่องเงินๆทองๆได้มากขึ้นเท่านั้น และในที่สุด คุณก็จะรับมือกับความมั่งคั่งได้มากขึ้นเรื่อยๆ

ก็อีกเช่นเคย ความมั่งคั่งจะเพิ่มพูนได้ถึงระดับที่คุณเติบโตเท่านั้น! คุณจึงควรตั้งเป้าหมายการพัฒนาตนเองให้ถึงจุดที่คุณสามารถจัดการกับปัญหาหรืออุปสรรคในการสร้างฐานะ และรักษาระดับความมั่งคั่งไว้ได้เมื่อคุณร่ำรวยขึ้นมา

คนที่จนและไม่ประสบความสำเร็จจะจมอยู่กับปัญหา พวกเขาเสียเวลาและพลังงานไปกับความรู้สึกหงุดหงิดและการพร่ำบ่น อย่าว่าแต่จะป้องกันไม่ให้ปัญหาเกิดขึ้นอีกเลย พวกเขาแทบไม่เคยสร้างสรรค์วิธีการใดๆ เพื่อแก้ปัญหาที่กำลังเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ

คนรวยไม่ถอยหนีจากปัญหา ไม่หลีกเลี่ยงปัญหา และไม่บ่นถึงปัญหา คนรวยเป็นนักรบทางการเงิน ซึ่งเราให้คำจำกัดความว่า “ผู้ที่สามารถพิชิตใจตนเองได้”

คนรวยเป็นผู้รับที่ยอดเยี่ยม
คนจนเป็นผู้รับที่ยอดแย่

จากเมล์ที่ได้รับ

ถ้าจะให้ผมฟันธงถึงสาเหตุอันดับหนึ่งที่คนส่วนใหญ่ไม่สามารถบรรลุศักยภาพสูงสุดทางการเงินของตัวเองได้ ผมก็จะขอบอกว่า คนส่วนใหญ่เป็น “ผู้รับ” ที่แย่ เขาอาจเป็นผู้ให้ที่ดีหรือไม่ดีก็ได้ แต่ที่แน่ๆคือ พวกเขาเป็นผู้รับที่แย่ และเพราะพวกเขารับได้แย่ พวกเขาจึงเลือกที่จะไม่รับ!

คนเรามีปัญหากับการเป็นผู้รับด้วยเหตุผลหลายประการ ประการแรกเลยคือ หลายคนรู้สึกว่าตนเองด้อยค่าหรือไม่คู่ควร อาการของโรคนี้แพร่ระบาดอย่างกว้างขวางในสังคมของเรา

ผมขอเดาว่ากว่า 90% ของประชากรโลกต่างมีความรู้สึกที่ว่าตัวเองไม่ดีพอวิ่งพล่านอยู่ในกระแสเลือด

แต่สิ่งสำคัญคือ คุณต้องตระหนักไว้ว่า ความรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการสร้างฐานะและจากมุมมองทางการเงิน มันอาจเป็นแรงกระตุ้นอย่างดีเสียด้วยซ้ำ

ความรู้สึกว่าตัวเองมีค่าหรือไม่ ล้วนเป็น “เรื่องราว” ที่เราสร้างขึ้นเอง ก็อย่างที่บอกไปแล้ว ไม่มีสิ่งใดมีความหมายหรอก นอกจากความหมายที่เรามอบให้มันเอง

ไม่มีใครเดินเข้ามาประทับตรา “มีค่า” หรือ “ไร้ค่า” บนตัวคุณได้หรอก คุณเองนั่นแหละที่เป็นคนทำ คุณสร้างมันขึ้นมาเอง คุณเป็นคนตัดสินเอง คุณคนเดียวเท่านั้นที่เป็นผู้กำหนดว่าคุณจะมีค่าหรือไม่ มันเป็นมุมมองของคุณ

ถ้าอย่างนั้น ทำไมคนเราถึงทำกับตัวเองอย่างนี้? ทำไมคนเราต้องสร้างเรื่องขึ้นมาว่าตัวเองไร้ค่า? มันเป็นธรรมชาติของจิตใจมนุษย์ ซึ่งมีระบบป้องกันตัวเองที่จ้องแต่จะหาสิ่งผิดปกติ คุณสังเกตุไหมว่าพวกกระรอกไม่ต้องกังวลกับเรื่องเหล่านี้เลย? คุณพอจะนึกภาพกระรอกบอกกับตัวเองว่า “ฉันจะไม่สะสมลูกนัทเตรียมไว้สำหรับหน้าหนาวในปีนี้ให้มากนักเพราะฉันมันไร้ค่า” ได้ไหม คงเป็นไปได้ยากหน่อย

เพราะสัตว์ที่มีระดับสติปัญญาต่ำไม่เคยทำเรื่องแบบนั้นกับตัวเอง มีแต่สัตว์โลกที่มีวิวัฒนาการล้ำหน้าอย่างมนุษย์เท่านั้นแหละที่สามารถตั้งข้อจำกัดให้กับตนเองได้

หนึ่งในคติพจน์ของผมคือ “ถ้าต้นโอ๊กสูงร้อยฟุตมีความคิดและจิตใจเหมือนมนุษย์ มันก็คงจะสูงได้เพียงสิบฟุต!”

คำแนะนำของผมก็คือ เนื่องจากการแต่งเรื่องของคุณขึ้นมาใหม่นั้นง่ายกว่าการเปลี่ยนแปลงความรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า จงเริ่มต้นด้วยการเปลี่ยนเรื่องราวของคุณแทน มันได้ผลรวดเร็วและแน่นอนกว่ากันมาก ลองสร้างเรื่องราวใหม่ๆ ที่ส่งเสริมตัวคุณเองและดำเนินชีวิตไปตามนั้น

โลกนี้มีเงินอยู่มากมาย นับล้านล้านดอลลาร์ มันมีอยู่ล้นเหลือและต้องไหลไปที่ไหนสักแห่ง และเมื่อมีคนไม่เต็มใจรับส่วนแบ่งของเขาหรือเธอ เงินส่วนนั้นก็ต้องตกไปเป็นของคนที่เต็มใจจะรับ

ผมจะสอนบทสวดภาวนาพิเศษที่ผมคิดขึ้น มันอาจดูเหมือนเรื่องเล่นๆ ก็จริง แต่บทเรียนที่ได้รับนั้นสำคัญยิ่ง บทสวดมีดังนี้

“ข้าแต่สวรรค์เบื้องบน…หากใครมีโอกาสได้รับบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่ แต่พวกเขาไม่เต็มใจที่จะรับ โปรดส่งมันมาให้ฉันแทนด้วยเถอะ! ฉันเปิดกว้างและยินดีรับพรทุกประการจากท่าน ขอบคุณ”

ถ้าคุณมีวิธีหาเงินให้ได้มากๆ ก็จงมีเงินให้มากๆ เข้าไว้ สร้างฐานะให้ร่ำรวยแล้วช่วยเหลือคนที่ไม่มีโอกาสเหมือนอย่างคุณ ซึ่งนั่นฟังดูมีเหตุผลมากกว่าการเป็นคนถังแตกและไม่สามารถช่วยเหลือใครได้เลย

เมื่อคุณเปิดกว้างต่อการรับอย่างแท้จริง ชีวิตในด้านอื่นๆ ของคุณก็จะเปิดกว้างไปด้วยโดยปริยาย หลักการอีกข้อที่ผมใช่บ่อยๆก็คือ “วิธีที่คุณจัดการกับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง คือวิธีที่คุณจัดการกับทุกๆ เรื่อง”

เมื่อคุณกลายเป็นผู้รับเงินที่ยอดเยี่ยม คุณก็จะเป็นผู้รับที่ดีในทุกด้าน…และเปิดรับทุกอย่างที่สวรรค์ประทานมาให้ในทุกๆ ด้านของชีวิต

สิ่งเดียวที่คุณต้องจำไว้ก็คือ การกล่าวคำว่า “ขอบคุณ” ทุกครั้งที่คุณได้รับพรอันประเสริฐทั้งหลาย

ไขความลับสมองเงินล้าน – คนรวยเลือกรับเงินตามผลงาน

คนรวยเลือกที่จะได้รับเงินตามผลงาน
คนจนเลือกที่จะได้รับเงินตามระยะเวลาที่ทำงาน

จากเมล์ที่ได้รับ

คุณเคยได้ยินคำแนะนำที่ว่า “ไปโรงเรียน เรียนให้ได้เกรดดีๆ หางานดีๆทำ หางานที่มีเงินเดือนประจำ ตรงต่อเวลา ทำงานหนัก…แล้วคุณจะมีชีวิตที่มีความสุขตลอดไป” บ้างไหมครับ?

ผมจะไม่เสียเวลาหาเหตุผลมาหักล้างคำแนะนำนี้ทั้งหมดหรอกนะครับ เพราะคุณสามารถพิสูจน์ได้ด้วยตัวเอง ลองดูจากประสบการณ์ของตัวเองหรือคนรอบตัวคุณก็ได้

แต่สิ่งที่ผมอยากจะหยิบยกขึ้นมาพูดคุยกับคุณในที่นี้คือเรื่องเงินเดือน “ประจำ”

การได้รับเงินเดือนประจำนั้นไม่มีอะไรผิดหรอก มันแค่ลดประสิทธิภาพในการหาเงินให้ได้ตามศักยภาพสูงสุดของคุณ นั่นแหละปัญหา และมักจะเป็นปัญหาสำหรับคนส่วนใหญ่ด้วย

ความมั่นคงเช่นนี้ต้องแลกมาด้วยบางสิ่งบางอย่าง และสิ่งนั้นก็คือ “ความมั่งคั่ง”

การใช้ชีวิตอยู่บนพื้นฐานของความมั่นคงไม่ต่างจากการใช้ชีวิตอยู่บนพื้นฐานของความกลัว สิ่งที่คุณคิดจริงๆก็คือ “ฉันกลัวว่าจะไม่สามารถหาเงินได้พอยาไส้ถ้าต้องพิจารณาจากความสามารถในการทำงาน ดังนั้นฉันจะขอรับเงินแค่ให้พออยู่รอดหรืออยู่ได้อย่างไม่ลำบากก็พอ”

คนรวยชอบที่จะรับเงินตามผลงานของพวกเขามากกว่า ในโลกของการเงิน จำนวนผลตอบแทนมักสมน้ำสมเนื้อกับความเสี่ยงที่ต้องแบกรับเสมอ

คนรวยเชื่อในตัวเอง พวกเขาเชื่อในคุณค่าและความสามารถในการสร้างคุณค่าของตัวเอง ขณะที่คนจนไม่เชื่อ นั่นคือสาเหตุที่พวกเขาต้องการ “หลักประกัน”

คนจนแลกเวลากับเงิน กลยุทธ์นี้มีปัญหาเพราะเวลาของคุณมีอยู่อย่างจำกัด นั่นหมายความว่าคุณกำลังแหกกฎแห่งความมั่งคั่งที่สำคัญที่สุด ซึ่งระบุว่า “อย่าให้มีเพดานจำกัดรายได้ของคุณ” ถ้าคุณเลือกรับเงินตามเวลาที่คุณใช้ในการทำงาน เท่ากับคุณกำลังทำลายโอกาสไปสู่ความมั่งคั่งของตัวคุณเอง

สมมุติว่าคุณอยู่ในธุรกิจขายปากกา มีลูกค้าโทรสั่งซื้อปากกา 50,000 ด้าม ในกรณีนี้ คุณจะทำอย่างไร? คุณก็แค่โทรไปหาผู้ผลิต สั่งปากกามา 50,000 ด้าม และก็ส่งขาย แล้วก็นั่งนับกำไรอย่างเป็นสุข ในทางกลับกัน สมมุติว่าคุณเป็นนักนวดเพื่อการบำบัด และมีลูกค้า 50,000 คนต่อแถวอยู่นอกประตูรอให้คุณนวด คุณจะทำอย่างไร? ถึงเวลานั้น คุณคงจะตีอกชกหัวตัวเองที่ไม่เลือกทำธุรกิจปากกาตั้งแต่แรก

ผมพบว่าคนส่วนใหญ่ที่ติดแหง็กอยู่กับการเป็นมนุษย์เงินเดือน คือผู้ที่ถูกตั้งโปรแกรมมาตั้งแต่เด็กว่า วิธีนี้คือหนทาง “ปกติ” ในการทำมาหากิน

พ่อแม่ส่วนใหญ่เป็นห่วงและปกป้องลูกมากจนเกินไป จึงเป็นเรื่องปกติที่พวกเขาอยากให้ลูกๆ มีชีวิตที่มั่นคง ดังเช่นที่คุรอาจเคยมีประสบการณ์มาแล้ว งานใดๆก็ตามที่ไม่มีเงินเดือนประจำมักทำให้พ่อแม่ทักท้วงว่า “เมื่อไหร่ลูกจะหางานหาการทำจริงๆ จังๆ ซะที?”

ผมจำได้ว่า เมื่อพ่อแม่ผมถามผมแบบนี้ ขอบคุณพระเจ้าที่ผมตอบไปว่า “ไม่มีวันนั้นหรอกครับ!” แม่ผมฉุนจัดทีเดียว แต่พ่อผมพูดออกมาว่า “ดีแล้วล่ะลูก ลูกไม่มีทางรวยได้หรอกถ้ารอรับเงินเดือนจากคนอื่น ถ้าลูกจะหางานทำ ก็ขอให้รับค่าจ้างเป็นเปอร์เซนต์ ไม่อย่างนั้นก็ทำงานของตัวเอง!”

ผมก็ขอสนับสนุนให้คุณทำงาน “ของตัวเอง” เช่นกัน สร้างธุรกิจของตัวเอง ทำงานรับค่าคอมมิสชั่น รับค่าตอบแทนเป็นเปอร์เซนต์จากรายได้หรือผลกำไรของบริษัท หรือเลือกรับเป็นหุ้น

ไม่ว่าคุณจะเลือกอะไร ขอให้แน่ใจว่าคุณปูทางไปสู่การรับค่าตอบแทนตามผลงาน

โดยส่วนตัวแล้ว ผมเชื่อว่าทุกๆคนควรจะมีธุรกิจเป็นของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นแบบเต็มตัวหรือพาร์ตไทม์ก็ตาม เหตุผลประการแรกคือ เศรษฐีเงินล้านส่วนมากล้วนร่ำรวยขึ้นมาจากการทำธุรกิจของตัวเอง

แล้วอีกอย่าง เป็นเรื่องยากที่จะร่ำรวยขึ้นมาได้เมื่อมีเจ้าหน้าที่ด้านภาษีของรัฐตั้งหน้าตั้งตารับส่วนแบ่งเกือบครึ่งของทุกเม็ดเงินที่คุณหามาได้ แต่ถ้าคุณมีบริษัทของตัวเอง คุณสามารถประหยัดเงินได้ไม่ใช่น้อย ด้วยการนำค่าใช้จ่ายต่างๆไปขอลดหย่อนภาษี แค่เหตุผลนี้เพียงข้อเดียว การมีธุรกิจเป็นของตัวเองก็คุ้มค่าน่าลองแล้ว

ท้ายที่สุดแล้ว หนทางเดียวที่จะมีรายได้ที่สอดคล้องกับศักยภาพที่แท้จริงของตัวคุณเอง คือ การเลือกที่จะรับค่าตอบแทนตามผลงาน ขอย้ำอีกครั้ง ด้วยคำพูดของพ่อที่ประทับใจผมที่สุด

“ลูกไม่มีทางรวยได้หรอกถ้ารอรับเงินเดือนจากคนอื่น ถ้าลูกจะหางานทำก็ขอให้รับค่าจ้างเป็นเปอร์เซนต์ ไม่อย่างนั้นก็ทำงานของตัวเอง!”

ไขความลับสมองเงินล้าน – คนรวยเลือกทั้งสองทาง

คนรวยเลือก “ทั้งสองทาง”
คนจนเลือก “ทางใดทางหนึ่ง”

จากเมล์ที่ได้รับ

คนรวยอยู่ในโลกแห่งความพรั่งพร้อม คนจนอยู่ในโลกแห่งข้อจำกัด แน่นอน ทั้งสองต่างอยู่บนโลกใบเดียวกัน แต่ความแตกต่างนั้นอยู่ที่มุมมองของพวกเขา

คนจนและชนชั้นกลางส่วนใหญ่มาจากพื้นเพที่ยากลำบาก พวกเขาใช้ชีวิตโดยมีคำขวัญประจำใจว่า “ไม่มีอะไรที่เพียงพอสำหรับทุกคนบนโลกใบนี้หรอก และเป็นไปไม่ได้ที่ทุกคนจะมีพร้อมทุกอย่าง”

แต่ถึงคุณไม่อาจมีได้ “ทุกอย่าง” หรือทุกๆสิ่งบนโลกใบนี้ ผมก็เชื่อว่าคุณสามารถมี “ทุกอย่างที่คุณต้องการจริงๆ” ได้อย่างแน่นอน

คนรวยเข้าใจว่า ด้วยการใช้ความคิดสร้างสรรค์เพียงเล็กน้อย คุณย่อมสามารถคิดหาหนทางเพื่อให้ได้สิ่งที่ดีที่สุดทั้งสองด้านแทบทุกครั้ง

คำถามสำคัญที่คุณต้องถามตัวเองก็คือ “ฉันจะมีทั้งสองอย่างได้อย่างไร?”

คำถามนี้จะเปลี่ยนชีวิตคุณจากชีวิตที่ขาดแคลนและเต็มไปด้วยข้อจำกัดไปสู่สรวงสวรรค์ที่เปี่ยมไปด้วยความเป็นไปได้และความอุดมสมบูรณ์

การคิดถึง “สองทางเลือก” มีความสำคัญมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องเงิน คนจนและชนชั้นกลางเชื่อว่าตนต้องเลือกระหว่างเงินและสิ่งอื่นๆในชีวิต ผลที่ตามมาคือ พวกเขาสรรหาข้ออ้างมาทำให้เงินกลายเป็นเรื่องสำคัญรองจากสิ่งอื่นๆ

ขอย้ำให้ชัดอีกครั้งว่าเงินเป็นสิ่งสำคัญ! การบอกว่าเงินไม่สำคัญเท่าสิ่งอื่นๆในชีวิตเป็นเรื่องเหลวไหลทั้งเพ สำหรับคุณแล้ว อะไรสำคัญกว่ากันระหว่างแขนและขา? เป็นไปได้ไหมว่ามันอาจสำคัญทั้งสองอย่าง?

คนที่ร่ำรวยล้วนเข้าใจดีว่า คุณต้องเลือกทั้งสองอย่าง เหมือนที่คุณต้องมีทั้งแขนและขา นั่นคือ คุณต้องมีเงินและมีความสุขด้วย

ถ้าคุณต้องการมีชีวิตที่ปราศจากขีดจำกัด ไม่ว่าในสถานการณ์ใดก็ตาม จงปล่อยวางความคิดที่จะเลือกสิ่งใดสิ่งหนึ่ง และมุ่งมั่นกับความตั้งใจที่จะมี “ทั้งสองอย่าง”

คนรวยสนใจมูลค่าทรัพย์สิน
คนจนสนใจแต่รายได้จากการทำงาน

จากเมล์ที่ได้รับ

เครื่องวัดความมั่งคั่งที่แท้จริงคือมูลค่าทรัพย์สิน ไม่ใช่รายได้จากการทำงาน นี่คือความจริงที่ไม่มีวันเปลี่ยน มูลค่าทรัพย์สินคือมูลค่ารวมของทุกสิ่งที่คุณครอบครอง ซึ่งสามารถประเมินได้จากการรวมมูลค่าของทุกอย่างที่คุณเป็นเจ้าของ

มูลค่าทรัพย์สินคือการวัดความมั่งคั่งที่ดีที่สุด เพราะในกรณีที่จำเป็น ทรัพย์สินในครอบครองของคุณสามารถนำมาเปลี่ยนเป็นเงินสดได้

รายได้จากการทำงานเป็นสิ่งสำคัญ แต่ก็เป็นเพียงหนึ่งในสี่ปัจจัยที่กำหนดมูลค่าทรัพย์สินของคุณ ปัจจัยทั้งสี่มีดังนี้
1.รายได้
2.เงินเก็บ
3.การลงทุน
4.ชีวิตที่เรียบง่าย

รายได้มีอยู่สองรูปแบบคือ รายได้จากการทำงาน และรายได้งอกเงย

รายได้จากการทำงานคือเงินที่ได้มาจากการลงแรงทำงาน ซึ่งรวมถึงเงินค่าจ้างจากการทำงานวันต่อวัน หรือสำหรับผู้ที่มีธุรกิจส่วนตัว รายได้ส่วนนี้คือกำไรหรือรายได้จากการทำธุรกิจ รายได้จากการทำงานคือเงินที่คุณต้องเสียเวลาและแรงงานเพื่อให้ได้มา รายได้จากการทำงานเป็นสิ่งสำคัญเพราะถ้าไม่มีมันก็ไม่จำเป็นต้องพูดถึงตัวแปรที่เหลือทั้งสามด้าน

แต่แม้ว่ารายได้จากการทำงานจะเป็นสิ่งสำคัญ แต่มันจะมีคุณค่าก็ต่อเมื่อเป็นส่วนหนึ่งของสมการมูลค่าทรัพย์สินเท่านั้น

รายได้งอกเงย คือ เงินที่คุณได้มาโดยไม่ต้องลงแรงทำงาน

เงินออมก็เป็นปัจจัยสำคัญเช่นกัน คุณอาจหาเงินมาได้ก้อนโต แต่ถ้าคุณไม่เก็บมันไว้บ้าง คุณก็จะไม่มีวันร่ำรวย หลายคนมีแผนผังการเงินไว้สำหรับถลุงเงินที่หามาได้แต่เพียงอย่างเดียว พวกเขาเลือกความพอใจชั่วขณะแทนความสมดุลในระยะยาว นักใช้เงินมีคติพจน์ประจำใจสามข้อ ข้อแรกคือ “มันก็แค่เงิน” ข้อสองคือ “ใช้ไป เดี๋ยวก็หาใหม่ได้” ข้อสามคือ “โทษที ตอนนี้ทำอะไรไม่ได้หรอก ฉันถังแตกอยู่”

เมื่อคุณเก็บสะสมเงินจากรายได้ได้จำนวนหนึ่ง คุณจะสามารถก้าวไปสู่ขั้นตอนต่อไปและทำให้เงินของคุณงอกเงยด้วยการลงทุน ยิ่งคุณลงทุนได้ทีมากเท่าไหร่ เงินของคุณก็จะงอกเงยและเพิ่มพูนมูลค่าทรัพย์สินได้มากขึ้นเท่านั้น

คนรวยทุ่มเวลาและพลังไปกับการเรียนรู้เรื่องการลงทุน พวกเขาภูมิใจในความเก่งกาจด้านการลงทุนของตัวเอง หรืออย่างน้อยก็จ้างนักลงทุนเก่งๆมาลงทุนแทน

ตัวแปรที่เรียกสี่เรียกว่า “วิถีชีวิตที่เรียบง่าย” มีความสอดคล้องกับการออมเงิน เมื่อคุณเลือกที่จะดำรงชีวิตในแบบที่ใช้เงินน้อยลง ค่าใช้จ่ายต่างๆก็จะลดลง คุณก็จะมีเงินออมไว้สำหรับการลงทุนมากขึ้น

คนจนและชนชั้นกลางส่วนใหญ่เล่นเกมการเงินด้วยล้อเพียงล้อเดียว พวกเขาเชื่อว่าหนทางสู่ความร่ำรวยคือการหาเงินให้ได้มากๆ แต่เพียงอย่างเดียว พวกเขาเชื่อเช่นนั้นเพราะพวกเขาไม่เคยไปถึงจุดที่มีรายได้สูง พวกเขาไม่เข้าใจกฎของพาร์คินสันซึ่งระบุว่า “ค่าใช้จ่ายมักเพิ่มเป็นสัดส่วนโดยตรงกับรายได้” เมื่อรายได้มากขึ้น รายจ่ายก็จะมากขึ้นเป็นเงาตามตัวแทบทุกครั้งไป นั่นคือสาเหตุที่คุณไม่สามารถร่ำรวยได้จากการมีรายได้เพิ่มขึ้นเพียงอย่างเดียว

จำไว้ว่าสิ่งที่คุณให้ความสนใจจะเพิ่มขยายผล เมื่อคุณจับตาดูมูลค่าทรัพย์สิน นั่นหมายความว่าคุณได้ให้ความสนใจกับมัน และเนื่องจากสิ่งที่คุณให้ความสนใจจะเพิ่มขยายผล มูลค่าทรัพย์สินของคุณก็จะเพิ่มพูนขึ้นด้วย

คนรวยเก่งเรื่องการบริหารเงิน
คนจนเก่งเรื่องการบริหารเงินแบบผิดๆ

จากเมล์ที่ได้รับ

คนรวยไม่ได้ฉลาดกว่าคนจน พวกเขาเพียงแต่มีนิสัยในด้านการเงินที่แตกต่างและเอื้อต่อการสร้างความมั่งคั่งมากกว่า ลักษณะนิสัยดังกล่าวเป็นผลมาจากการอบรมเลี้ยงดูในอดีต ดังนั้น ถ้าคุณบริหารเงินได้ไม่ดี นั่นอาจหมายความว่า คุณไม่ได้ถูกสอนมาให้บริหารเงิน อีกข้อหนึ่งคือเป็นไปได้มากทีเดียวว่าคุณอาจไม่รู้วิธีบริหารเงินอันแสนง่ายดายและเปี่ยมประสิทธิภาพ โรงเรียนไม่ได้สอนวิชา “ร้อยแปดวิธีการบริหารเงิน” เราเรียนแต่เรื่องสงครามกลางเมืองกู้ชาติ และแน่นอนครับ นั่นเป็นความรู้ที่ผมเอามาใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวันได้อักโขทีเดียว

คนจนนั้น ถ้าพวกเขาไม่ชอบบริหารเงินด้วยเหตุผลหลักๆ ก็มักหลีกเลี่ยงมันไปเลย ผู้คนไม่ชอบบริหารเงินด้วยเหตุผลหลักๆเพียงสองข้อ

ข้อแรกคือ พวกเขาบอกว่ามันเป็นการจำกัดอิสรภาพ

ผมขอบอกว่าการบริหารเงินไม่ได้จำกัดอิสรภาพของคุณแม้แต่น้อย…ตรงกันข้าม มันให้อิสระแก่คุณต่างหาก การบริหารเงินจะช่วยให้คุณได้รับอิสรภาพทางการเงินได้ในที่สุด คุณจึงไม่จำเป็นต้องทำงานอีก สิ่งนี้ต่างหากที่เป็นอิสรภาพที่แท้จริงสำหรับผม

ข้อสองคือ พวกที่แก้ตัวว่า “ฉันไม่มีเงินมากขนาดจำเป็นต้องบริหาร”

ที่ถูกต้องพวกเขาควรพูดว่า “เมื่อฉันเริ่มบริหารเงิน ฉันจึงจะมีเงินมาก”

มันก็เหมือนกับคนอ้วนที่พูดว่า “ฉันจะเริ่มออกกำลังกายและควบคุมอาหารทันทีที่ฉันลดน้ำหนักได้ยี่สิบปอนด์” ขั้นแรกคุณต้องบริหารเงินที่มีให้ดีเสียก่อน แล้วคุณก็จะมีเงินให้บริหารมากขึ้นไปอีก

กฎของสวรรค์ก็คือ “ถ้าคุณยังไม่สามารถแสดงให้เห็นว่าคุณจัดการกับสิ่งที่มีอยู่ในมือได้ คุณก็จะไม่ได้รับอะไรเพิ่ม!”

คุณต้องบ่มเพาะนิสัยและทักษะในการบริหารเงินก้อนเล็กๆ ก่อนที่จะมีเงินก้อนใหญ่ การบริหารเงินจนกลายเป็นนิสัยย่อมมีความสำคัญกว่าจำนวนเงินที่เราบริหาร

แล้วคุณจะบริหารเงินของคุณอย่างไร? ผมจะให้หลักการสักสองสามข้อเพื่อให้คุณสามารถนำไปใช้ได้

ให้คุณเปิด “บัญชีอิสรภาพทางการเงิน” ของคุณเพิ่มอีกบัญชีหนึ่ง แล้วฝากเงิน 10% ของทุกบาทที่คุณหามาได้ (หลังหักภาษีแล้ว) ไว้ในบัญชีนี้ เงินส่วนนี้มีไว้เพื่อการลงทุนและซื้อหรือสร้างแหล่งรายได้งอกเงยเท่านั้น ห้ามนำเงินในบัญชีนี้ไปใช้ซื้อของ ใช้ได้เฉพาะการลงทุนเท่านั้น

มีผู้เข้าร่วมสัมมนาคนหนึ่งถามผมว่า “ผมจะบริหารเงินได้อย่างไรในเมื่อตอนนี้ยังต้องหยิบยืมเงินคนอื่นมาใช้เพื่อให้อยู่รอดไปวันๆอย่างนี้?”

คำตอบคือ “จงยืมมาเพิ่มอีกหนึ่งดอลลาร์ แล้วบริหารเงินหนึ่งดอลลาร์นั้น”

เพราะในที่นี้ สิ่งสำคัญไม่ใช่กฎแห่งโลก “ภายนอก” เท่านั้น แต่ยังรวมถึงกฎแห่งโลก “ภายใน” ด้วย ปาฏิหารย์แห่งการเงินจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อคุณแสดงให้สวรรค์เห็นว่าคุณบริหารเงินของคุณได้อย่างเหมาะสมแล้ว

นอกจากการเปิดบัญชีอิสรภาพทางการเงินแล้ว คุณควรมีกระปุกอิสรภาพทางการเงินไว้ในบ้าน และหยอดเงินใส่มันทุกวันไม่ว่าจะเป็น 10 ดอลลาร์ 5 ดอลลาร์ 1 ดอลลาร์ เงินเพนนีเดียวหรือเศษเงินก้อนกระเป๋าทั้งหมด

จำนวนเงินไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือทำให้เป็นนิสัย เคล็ดลับคือการให้ “ความสนใจ” กับจุดมุ่งหมายที่จะไปสู่อิสรภาพทางการเงินทุกๆวัน

คู่เหมือนดึงดูดกัน เงินดึงดูดเงิน กระปุกธรรมดาๆของคุณจะกลายเป็น “แม่เหล็กดูดเงิน” เพื่อดึงดูดเงินจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ รวมทั้งโอกาสแห่งการมีอิสรภาพทางการเงินด้วย

นอกจากนี้ คุณควรมีอีกบัญชีไว้เก็บเงินจำนวนเท่าๆ กันสำหรับ “ผลาญ” เล่นเพื่อความสุขส่วนตัวโดยเฉพาะ

หนึ่งในเคล็ดลับสำคัญแห่งการบริหารเงินคือควาสมดุล คุณควรเก็บเงินให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้สำหรับนำไปใช้ลงทุนเพื่อให้เม็ดเงินงอกเงย แต่ในขณะเดียวกัน คุณก็ต้องแบ่งเงิน 10% ของรายได้ใส่ไว้ในบัญชี “ใช้เล่น” ด้วย

เพราะอะไรน่ะหรือ? เพราะธรรมชาติของมนุษย์นั้นเชื่อมโยงถึงกันหมด คุณไม่มีทางสร้างผลกระทบกับด้านใดด้านหนึ่งของชีวิตโดยไม่ส่งผลกับด้านอื่นๆหรอก ถ้าคุณเอาแต่เก็บออม ในที่สุดจิตใจบางส่วนของคุณที่มองหาความสนุกก็จะบอกว่า “ฉันทนมานานพอแล้ว ฉันควรได้รับความสนใจบ้าง” แล้วก็ล้างผลาญทุกอย่างที่คุณเพียรสะสมมา

กฎเหล็กของบัญชีเงินใช้เล่นคือ เงินที่เก็บไว้ในบัญชีนี้จะต้องถูกนำไปใช้ทุกเดือน

หนทางเดียวที่เราจะเก็บออมเงินได้สำเร็จก็คือ การได้ใช้จ่ายเงินเพื่อความบันเทิงเป็นรางวัลชดเชยสำหรับความพยายามในการเก็บออม

นอกจากบัญชีเงินใช้เล่นและบัญชีอิสรภาพทาการเงินแล้ว ผมขอแนะนำให้คุณเปิดอีกสี่บัญชี เพื่อแยกรายได้ของคุณเก็บไว้ดังนี้

10% ใส่บัญชีเงินออมระยะยาวเพื่อการใช้จ่าย
10% ใส่บัญชีเพื่อการศึกษา
50% ใส่บัญชีเพื่อการใช้จ่ายที่จำเป็น
10% ใส่บัญชีเพื่อการให้

ถ้าคุณบริหารเงินของคุณตามหลักการนี้คุณจะสามารถมีอิสรทางการเงินได้ด้วยรายได้ไม่มาก ถ้าคุณบริหารเงินได้ไม่ดี แม้จะมีรายได้มหาศาล คุณก็ไม่สามารถมีอิสระทางการเงินได้

เงินเป็นเรื่องใหญ่ในชีวิตของคุณ เมื่อคุณเรียนรู้วิธีควบคุมการเงิน ชีวิตของคุณก็จะดีขึ้นในทุกๆ ด้าน

ไขความลับสมองเงินล้าน – คนรวยให้เงินทำงานหนักเพื่อตัวเอง

คนรวยให้เงินทำงานหนักเพื่อตัวเอง
คนจนทำงานหนักเพื่อให้ได้เงิน

จากเมล์ที่ได้รับ

ถ้าคุณเป็นเหมือนคนส่วนใหญ่ คุณคงเติบโตขึ้นมาโดยถูกสั่งสอนให้ “ต้องทำงานหนักเพื่อหาเงิน” ในทางตรงกันข้าม เป็นไปได้มากทีเดียวว่าคุณคงไม่เคยถูกสอนว่า “การใช้เงินทำงานหนัก” ให้คุณก็สำคัญไม่แพ้กัน

ควรรวยมีเวลาเล่นสนุกสนานและพักผ่อนเพราะพวกเขาทำงานอย่างชาญฉลาด พวกเขาเข้าใจและนำหลักการเพิ่มค่าของเงินมาใช้ให้เกิดประโยชน์ พวกเขาจ้างคนมาทำงานและยังใช้เงินของตนทำงานแทนด้วย

คนรวยเข้าใจว่า “คุณ” ต้องทำงานหนัก จนกระทั่ง “เงิน” ของคุณสามารถทำงานหนักให้คุณได้ และตัวคุณเองก็ไม่จำเป็นต้องทำงานอีกต่อไป พวกเขาเข้าใจว่า ยิ่งเงินของคุณทำงานหนักเท่าไหร่ ตัวคุณจำเป็นต้องทำงานน้อยลงเท่านั้น

ขอย้ำอีกครั้งว่า ก่อนอื่นคุณต้องทำงานหนักเพื่อหาเงิน แล้วจึงให้เงินทำงานหนักเพื่อตัวคุณเองบ้าง

ในการสัมมนาของผม เกมการเงินของเรามีเป้าหมายเพื่อให้ “ไม่ต้องทำงานอีกเลย…นอกเสียจากคุณเลือกที่จะทำ” และถ้าคุณต้องทำงาน คุณก็จะทำงาน “ด้วยใจรัก ไม่ใช่เพราะความจำเป็น”

อิสรภาพทางการเงินในนิยามของผมคือ ความสามารถที่จะดำเนินชีวิตในรูปแบบที่คุณต้องการโดยไม่จำเป็นต้องทำงานหรือพึ่งพาคนอื่นในเรื่องเงิน คุณจะมีอิสรภาพทางการเงินเมื่อรายได้งอกเงยของคุณมีจำนวนมากกว่ารายจ่าย

แหล่งที่มาของรายได้งอกเงยอย่างแรกคือ “เงินสร้างเงิน” ซึ่งได้แก่ รายได้จากการลงทุน เช่น หุ้น พันธบัตร ตั๋วเงินคงคลัง ตลาดเงิน กองทุนรวม รวมไปถึงทรัพย์สินอื่นๆ ที่ถือว่ามีค่าและแลกเปลี่ยนเป็นเงินสดได้

แหล่งรายได้งอกเงยอีกอย่างคือ “ธุรกิจสร้างเงิน” หรือธุรกิจซึ่งนำมาซึ่งรายได้ต่อเนื่องโดยคุณไม่จำเป็นต้องเข้าไปเกี่ยวข้องเพื่อให้ธุรกิจนั้นสามารถดำเนินการหรือสร้างรายได้ ตัวอย่างเช่น การให้เช่าอสังหาริมทรัพย์ ค่าลิขสิทธิ์หนังสือ ดนตรี หรือซอฟท์แวร์ การขายแฟรนไชส์ การให้เช่าโกดังเก็บสินค้า การทำธุรกิจแบบเครือข่าย การลงทุนกับเครื่องขายของหรือหยอดเหรียญต่างๆ ฯลฯ หลักการคร่าวๆคือ การให้ธุรกิจทำงานแทนคุณและสร้างรายได้ด้วยตัวของมันเอง

ผมไม่ได้กล่าวถึงความสำคัญของการสร้างรายได้งอกเงยมากเกินความเป็นจริงหรอก เพราะถ้าคุณไม่มีรายได้งอกเงย คุณย่อมไม่มีทางเป็นอิสระทางการเงินอย่างแน่นอน

แต่คุณรู้ไหม่ว่าคนส่วนใหญ่มีปัญหากับการสร้างรายได้งอกเงยมาก เหตุผลมีสามประการ ข้อแรกคือการถูกปลูกฝังตั้งแต่ในวัยเด็ก พวกเราส่วนใหญ่ไม่ได้ถูกโปรแกรมมาไม่ให้สร้างรายได้งอกเงย ข้อสอง ไม่มีใครเคยสอนเราว่าจะสร้างรายได้งอกเงยได้อย่างไร ข้อสุดท้าย ในเมื่อเราไม่เคยถูกสอนเรื่องการสร้างรายได้งอกเงยเลย เราจึงไม่ให้ความสนใจกับมัน เรามีรายได้จากการประกอบอาชีพและทำธุรกิจเป็นหลัก แต่ถ้าคุณเข้าใจตั้งแต่ในวัยเด็กว่าจุดมุ่งหมายหลักทางการเงินของเรา คือการสร้างรายได้งอกเงย คุณอาจคิดทบทวนก่อนตัดสินใจเลือกอาชีพก็เป็นได้

คุณมีสองวิธีให้เลือกในการสร้างความร่ำรวย นั่นคือ คุณต้องมีรายได้มากขึ้น หรือใช้เงินน้อยลง คุณมีอำนาจในการตัดสินใจเลือก อะไรที่สำคัญที่สุดสำหรับคุณ? คนจนมักเลือกความสุขชั่วครู่ชั่วยาม ขณะที่คนรวยเลือกความสมดุล

บ่อยครั้งที่ “การใช้เงิน” ทั้งๆที่ “ไม่มี” เป็นเพียง “การระบาย” อารมณ์ที่คุณมีอาการนี้เป็นที่รู้จักกันทั่วไป่วา การบำบัดด้วยการซื้อ

จงซื้ออสังหาริมทรัพย์ที่คุณสามารถซื้อได้ในตอนนี้ ถ้าคุณต้องการเงินทุนมากกว่าที่มี คุณอาจร่วมหุ้นกับคนที่คุณเชื่อใจและรู้จักดีก็ได้ ทางเดียวที่คุณจะมีปัญหาจากการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ก็คือ การจ่ายเกินกำลังหรือจำเป็นต้องขายตอนราคาตก อย่างที่เขาพูดกันนั่นแหละว่า “อย่ารอเวลาที่จะซื้ออสังหาริมทรัพย์ ซื้อไว้ก่อนแล้วค่อยรอทีหลังจะดีกว่า”

เคล็ดลับคือการศึกษาค้นคว้า การเรียนรู้เรื่องการลงทุน หัดทำความคุ้นเคยกับวิธีลงทุนและเครื่องมือทางการเงินต่างๆ เช่น อสังหาริมทรัพย์ หุ้น กองทุน พันธบัตร การแลกเปลี่ยนเงินตรา ฯลฯ จากนั้นฝึกปรือความสามารถด้านใดด้านหนึ่งให้เชี่ยวชาญเป็นพิเศษ เริ่มต้นลงทุนในด้านนั้นแล้วค่อยหัดลงทุนในด้านอื่นๆ ต่อไป

สรุปได้ว่า คนจนทำงานหนักและใช้เงินทั้งหมดที่หามาได้ พวกเขาจึงต้องทำงานหนักตลอดไป ส่วนคนรวยทำงานหนัก สะสมเงิน และนำไปลงทุน พวกเขาจึงไม่จำเป็นต้องทำงานหนักอีก

ไขความลับสมองเงินล้าน – คนรวยมุ่งไปข้างหน้าแม้จะหวาดกลัว

คนรวยมุ่งไปข้างหน้าแม้จะหวาดกลัว
คนจนปล่อยให้ความกลัวหยุดยั้งตนเอง

จาก เมล์ที่ได้รับ

การกระทำคือ “สะพาน” เชื่อมระหว่างโลกภายนอกและโลกภายใน(จิตใจ)

ความกลัว ความไม่แน่ใจ และความกังวล เป็นอุปสรรคอันยิ่งใหญ่ที่สุด ไม่เพียงแต่ในแง่ของความสำเร็จเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความสุดของคุณด้วย เพราะฉะนั้น หนึ่งในข้อแตกต่างที่ชัดเจนที่สุดระหว่างคนรวยกับคนจนก็คือ

คนรวยเต็มใจลงมือทำแม้จะหวาดกลัว แต่คนจนปล่อยให้ความกลัวขัดขวางพวกเขา

ความผิดพลาดอันยิ่งใหญ่ที่สุดของคนส่วนใหญ่ก็คือการรอให้ความกลัวลดน้อยลงหรือจางหายไปก่อนจะเริ่มลงมือทำ และคนเหล่านี้ก็มักลงเอยด้วยการนั่งรอตลอดไป

นักรบที่แท้จริงต้องสามารถ “ทำให้งูเห่าแห่งความกลัวเชื่องลงได้” เราไม่ได้บอกว่าให้คุณฆ่างูตัวนั้น และไม่ได้บอกให้กำจัดมันทิ้งไป และที่แน่ๆก็คือ เราไม่ได้บอกให้คุณวิ่งหนีมัน เราบอกให้คุณฝึกงูเห่าตัวนั้น “ให้เชื่อง”

เนื่องจากมนุษย์ทุกคนล้วนมีนิสัยติดตัว เราจึงต้องฝึกลงมือทำแม้จะหวาดกลัว แม้จะกังขา แม้จะกังวล แม้จะไม่แน่ใจ แม้จะไม่สะดวก แม้จะอึดอัด และแม้ว่าเราไม่มีอารมณ์อยากจะทำ

อะไรก็หยุดยั้งคุณได้ทั้งนั้น ทุกอย่าง ไม่ใช่เพราะขนาดของปัญหา แต่เป็นเพราะขนาดของตัวคุณเอง!

ถ้าคุณต้องการสร้างฐานะหรือความสำเร็จ คุณต้องทำตัวเป็นนักรบ คุณต้องเต็มใจที่จะทำทุกอย่างที่ต้องทำ

คุณต้อง “ฝึก” ตัวเองไม่ให้มีสิ่งใดมาหยุดยั้งคุณได้

หนึ่งในกฎของการเป็นนักรบคือ

“ถ้าคุณเต็มใจจะทำแต่เรื่องง่าย ชีวิตจะกลายเป็นเรื่องยาก แต่ถ้าคุณเต็มใจทำแต่เรื่องยาก ชีวิตจะกลายเป็นเรื่องง่าย”

คนรวยไม่ตัดสินใจทำอะไรเพราะเห็นแก่ความง่ายดายหรือความสะดวก วิถีชีวิตแบบนั้นมีไว้สำหรับคนจนและชนชั้นกลางส่วนใหญ่เท่านั้น

ทำไมการลงมือทำทั้งที่ที่ลำบากถึงสำคัญนัก? นั่นก็เป็นเพราะ “ความสบาย” คือสถานะที่คุณเป็นอยู่ตอนนี้ ถ้าคุณอยากก้าวขึ้นไปอีกขั้นในชีวิต คุณต้องก้าวออกมาจากเขตความสบาย และฝึกฝนตนเองให้ทำในสิ่งที่รู้สึกอึดอัด

ความสบายทำให้คุณรู้สึกอบอุ่น เบาใจ และมั่นคง แต่มันไม่สามารถทำให้คุณเติบโตได้

การเติบโตต้องอาศัยการก้าวล้ำเขตความสบายของคุณออกไป คุณจะสามารถเติบโตอย่างแท้จริงได้ก็ต่อเมื่อคุณก้าวออกนอกเขตความสบายเท่านั้น

ผมขอถามอะไรสักข้อนึง ครั้งแรกที่คุณพยายามหัดทำสิ่งใหม่ๆ คุณรู้สึกสบายใจหรืออึดอัด แน่นอนว่ามักจะอึดอัด แล้วเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นล่ะ? ยิ่งคุณฝึกฝนมาเท่าไหร่ คุณก็ยิ่งรู้สึกสบายใจกับมันมากขึ้นเท่านั้น ถูกไหม? นั่นล่ะวิถีทางของมัน

ทุกอย่างต้องเริ่มจากความอึดอัด แต่ถ้าคุณมุ่งมั่นและทำต่อไป ในที่สุดคุณก็จะก้าวพ้นความอึดอัดนั้นและประสบความสำเร็จในที่สุด จากนั้นคุณก็จะมีเขตความสบายใหม่ที่ขยายใหญ่ขึ้น ซึ่งหมายความว่า คุณกลายเป็นคนที่ “โตกว่าเดิม”

ขอย้ำอีกครั้งว่า เวลาเดียวที่คุณสามารถเติบโตได้คือชั่วขณะที่คุณรู้สึกอึดอัด ตั้งแต่นี้ไป เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณรู้สึกอึดอัด แทนที่จะล่าถอยกลับเข้าไปในเขตแสนสบายที่คุ้นเคย ให้ลูบหลังตัวเองแล้วบอกว่า “ฉันต้องโตขึ้น” และก้าวต่อไปข้างหน้า

ไม่มีใครเคยตายเพราะความอึดอัด

แต่การใช้ชีวิตแบบยึดติดกับความสบายนี่สิที่ฆ่าไอเดีย โอกาส การลงมือทำ และการเติบโตมานักต่อนัก ยิ่งกว่าสาเหตุอื่นใดทั้งหมดรวมกันเสียอีก

ความสุขไม่ได้มาจากการใช้ชีวิตอย่างสบายๆไปวันๆ พร้อมๆกับนึกสงสัยตลอดเวลาว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับชีวิตบ้าง

แต่ความสุขเกิดจากการเติบโตตามอัตราการเติบโตที่ควรจะเป็นและการใช้ชีวิตด้วยศักยภาพสูงสุดของตัวเรา

สมองของคุณคือนักเขียนบทละครน้ำเน่าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ มันสร้างเรื่องเหลือเชื่อขึ้นมากมาย โดยวนเวียนอยู่แต่กับเรื่องโศกเศร้าและหายนะ เรื่องของสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นและอาจไม่มีวันเกิดขึ้นเลย

ความคิดของคุณมิได้ควบคุมคุณ คุณต่างหากที่ควบคุมความคิด

แล้ว “การคิดเสริมพลัง” กับ “การคิดเชิงบวก” แตกต่างกันอย่างไร?

ความต่างนั้นมีน้อยนิด ทว่าลึกซึ้ง สำหรับผมแล้ว คนเราใช้การคิดเชิงบวกเพื่อแสร้งทำเป็นเหมือนว่าทุกอย่างโรยด้วยกลีบกุหลาบ ทั้งที่พวกเขาเชื่อว่ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย

แต่สำหรับการคิดเสริมพลัง เราเข้าใจว่าทุกอย่างเป็นกลาง ไม่มีสิ่งใดมีความหมายนอกจากความหมายที่เรามอบให้มันเอง และเราสามารถสร้างเรื่องขึ้นมาเองและให้ความหมายกับมัน

จำไว้ว่า คุณมีอำนาจในการควบคุมความคิดของตัวเอง

คนรวยเรียนรู้และเติบโตอยู่ตลอดเวลา
คนจนคิดว่าตัวเองรู้ดีอยู่แล้ว

จาก เมล์ที่ได้รับ

ในช่วงที่ผม “ถังแตก” ผมโชคดีที่ได้รับคำแนะนำจากเพื่อนมหาเศรษฐีซึ่งนึกเวทนาในสภาพของผม เขาพูดกับผมว่า “ฮาร์ฟ ถ้าคุณยังทำไม่ได้ดีเท่าที่หวัง นั่นหมายความว่ามีบางอย่างที่คุณยังไม่รู้” โชคดีที่ผมใส่ใจกับคำแนะนำนั้นและเปลี่ยนแปลงตัวเองจากผู้ที่ “รู้ดีไปหมดซะทุกเรื่อง” ไปเป็นผู้ที่ “เรียนรู้ทุกอย่าง” และนับจากนาทีนั้น ทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลงไป

“ถ้าคุณเอาแต่ทำสิ่งที่คุณเคยทำมา คุณก็จะได้แต่สิ่งที่คุณเคยได้ตลอดมานั่นแหละ”

นี่คือเหตุผลที่การเรียนรู้และเติบโตตลอดเวลาเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง

หนึ่งในคำคมสุดโปรดของผมคือ คำพูดของนักเขียนและนักปรัชญาที่ชื่อ อีริค ฮอฟเฟอรื ซึ่งกล่าวว่า

“ผู้ที่เปิดใจเรียนรู้จะได้ดำรงอยู่ต่อไป ขณะที่ผู้ที่คิดว่าตนรู้อยู่แล้วจะถูกส่งไปมีชีวิตอย่างสวยงามในโลกที่ไม่มีอยู่จริงอีกต่อไป”

พูดง่ายๆก็คือ ถ้าคุณไม่เรียนรู้อยู่ตลอดเวลา คุณก็จะถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง

เท่าที่ผมรู้ วิธีเดียวที่จะทำให้คุณมีเงินตามต้องการก็คือ การเรียนรู้วิธีเล่นเกมการเงินทั้งภายในและภายนอก คุณต้องเรียนรู้ทักษะและกลยุทธ์ในการเร่งรายได้ รู้วิธีบริหารเงิน และนำมันไปลงทุนให้ได้ผล

คำจำกัดความของคำว่า “ดันทุรัง” คือการทำสิ่งเดิมๆ ซ้ำซากและคาดหวังว่าจะได้รับผลลัพธ์ที่ต่างออกไป ฟังนะครับ ถ้าสิ่งที่คุณทำมาเป็นวิธีที่ดีอยู่แล้วจริงๆ คุณก็คงรวยและมีความสุขไปเรียบร้อยแล้ว แต่ถ้าคุณรู้สึกไม่เห็นด้วยขึ้นมาล่ะก็ สิ่งนั้นคงเป็นแค่ข้ออ้างหรือคำแก้ตัวเท่านั้น

“ผู้เชี่ยวชาญทุกคนล้วนเคยผ่านความล้มเหลวอย่างไม่เป็นท่ามาก่อน”

ไม่มีใครเกิดมาเป็นอัจฉริยะเรื่องเงินตั้งแต่ออกจากท้องแม่ คนรวยทุกคนล้วนต้องเรียนรู้วิธีประสบความสำเร็จในเกมการเงินและคุณก็สามารถทำได้เช่นเดียวกัน จำไว้ว่า คำขวัญประจำใจคุณคือ ถ้าพวกเขาทำได้ ฉันก็ต้องทำได้!

“ตัวตนของคุณจะปรากฏในทุกแห่งหนที่คุณไป”

ถ้าคุณพัฒนาตนเองจนประสบความสำเร็จทั้งทางด้านบุคลิกและความคิด มันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่คุณจะประสบความสำเร็จได้ในทุกด้านและทุกๆ อย่างที่คุณทำ คุณจะได้อำนาจเด็ดขาดในการตัดสินใจ คุณจะได้พลังจากภายในและสามารถเลือกทำงานใดๆ ธุรกิจใดๆ หรือลงทุนด้วยวิธีใดๆ ก็ตาม ด้วยความมั่นใจว่าคุณจะประสบความสำเร็จ นี่คือสาระสำคัญของหนังสือเล่มนี้

อย่างไรก็ตาม ผมขอเตือนว่า ถ้าคุณไม่ได้พัฒนาตนเองแต่คุณบังเอิญทำเงินได้มาก ก็ย่อมเป็นไปได้มากที่โชคเข้าข้างคุณและก็เป็นไปได้มากเช่นเดียวกันที่คุณจะสูญเสียเงินเหล่านั้นไป

แต่ถ้าคุณกลายเป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จทั้งภายในและภายนอก ไม่เพียงแต่คุณจะหาเงินได้มากขึ้นเท่านั้น แต่คุณยังจะเก็บออมเงินไว้ได้และทำให้มันงอกเงยขึ้นมาได้อีกด้วย และที่สำคัญที่สุดคือ คุณจะมีความสุขอย่างแท้จริง

คนจนและชนชั้นกลางเชื่อว่า “ถ้าฉันมีเงินมากๆ ฉันก็จะสามารถทำในสิ่งที่ฉันต้องการและเป็นคนที่ประสบความสำเร็จได้”

ส่วนคนรวยเข้าใจว่า “ถ้าฉันกลายเป็นคนที่ประสบความสำเร้จ ฉันจะสามารถทำในสิ่งที่จำเป็นต้องทำเพื่อให้มีในสิ่งที่ฉันต้องการ รวมไปถึงเงินจำนวนมากๆด้วย”

สรุปได้ว่า ความสำเร็จไม่เกี่ยวกับสิ่งที่คุณ “มี” แต่เกี่ยวกับ “คน” ที่คุณเป็น ข่าวดีก็คือ คุณสามารถฝึกฝนและเรียนรู้เพื่อเป็น “คนๆนั้น” ได้

คนรวยคือผู้เชี่ยวชาญในงานที่ตัวเองทำ ชนชั้นกลางคือพวกที่ทำงานของตัวเองได้ดีในระดับปานกลาง และคนจนคือพวกที่ทำงานของตัวเองไม่ได้เรื่องเลย คุณทำสิ่งที่คุณทำอยู่ได้ดีแค่ไหน? คุณเก่งแค่ไหนในธุรกิจที่คุณทำอยู่? ถ้าอยากรู้คำตอบให้แน่ชัด ก็ลองดูเช็คเงินเดือนของคุณสิ มันจะบอกคุณได้ทุกอย่าง เพราะการจะได้รับเงินมากที่สุด คุณต้องเป็นคนเก่งที่สุด

ในเรื่องของการเรียนรู้ คุณควรสังเกตไว้ด้วยว่าไม่เพียงแต่คนรวยจะขยันเรียนรู้อย่างต่อเนื่องเท่านั้น พวกเขายังเลือกที่จะเรียนรู้จากผู้ที่อยู่ในจุดซึ่งพวกเขาต้องการไปให้ถึง

คนรวยรับคำแนะนำจากคนที่ร่ำรวยกว่าตนเอง คนจนรับคำแนะนำจากเพื่อนฝูง ซึ่งก็ถังแตกพอๆ กัน

ผมยืนยันให้คุณมุ่งมั่น จริงจัง และทุ่มเทพลังให้กับการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง และในขณะเดียวกัน ก็ให้ระมัดระวังว่าจะเลือกเรียนรู้จากใคร ถ้าคุณเรียนรู้จากพวกที่ถังแตก แม้เขาคนนั้นจะเป็นที่ปรึกษา ผู้ฝึกสอน หรือนักวางแผน สิ่งเดียวที่พวกนั้นจะสอนคุณได้ก็คือ…ทำอย่างไรให้ถังแตก!

เส้นทางความสำเร็จในการปีสู่ยอดเขาเอเวอเรสต์มีอยู่ฉันใด หนทางและกลยุทธ์ที่พิสูจน์แล้วว่าสามารถสร้างรายได้ที่งดงาม อิสรภาพทางการเงิน และความมั่งคั่งก็มีอยู่ฉันนั้น คุณต้องเต็มใจเรียนรู้และนำวิธีเหล่านั้นมาใช้ในชีวิต

ผมขอแนะนำให้คุณแบ่งเงิน 10% จากรายได้ ใส่ไว้ในบัญชีงบประมาณเพื่อการศึกษา แล้วคุณจะมีงบประมาณเพียงพอสำหรับการเรียนรู้และพัฒนาตนเอง แทนที่จะพร่ำบ่นตามคำพูดซ้ำซากของคนจนที่ว่า “ฉันรู้แล้ว”

ยิ่งคุณเรียนรู้มากขึ้นเท่าไหร่ คุณก็จะหาเงินได้มากขึ้นเท่านั้น…และเก็บสะสมเงินได้มากขึ้นด้วย!

– ฝากไว้ –

จบแล้วนะคะ สำหรับ 17 วิธีคิดสู่ความมั่งคั่ง ขอบคุณที่ตามอ่านมาตลอด ใครชอบบทไหนเป็นพิเศษบอกกันมั่งนะคะ แล้วไว้จะนำเรื่องดีๆมาฝากกันอีกค่ะ ส่วนใครอ่านแล้วชอบ สนใจอยากได้หนังสือดูตามรายละเอียดข้างล่างได้เลยค่ะ

จากหนังสือ “ไขความลับสมองเงินล้าน” (Secrets of the Millionaire Mind) ของ T. Harv Eker จัดพิมพ์โดย สนพ.WeLEARN ราคา169บาท เนื้อหาที่นำมาลงไว้เป็นเนื้อหาที่ถูกตัดตอนมาแค่บางส่วนเท่านั้น ที่เหลือตลอดทั้งเล่มยังมีเนื้อหาดีๆ ให้ได้อ่านกันอีกมาก ถ้าเพื่อนๆคนไหนสนใจสามารถหาซื้อได้ตามร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป

30 ปัจจัยแห่งความล้มเหลว จาก Think and Grow Rich

30 ปัจจัยแห่งความล้มเหลว จาก Think and Grow Rich

บางครั้งผมจะชอบไปหยิบหนังสือเล่มเก่าๆ ที่เลือกสรรเก็บไว้ในตู้หนังสือมาอ่านซ้ำ และหลายวันก่อนผมก็ได้ไปหยิบเอาหนังสือ Think and Grow Rich หนังสือแนวพัฒนาตนเองฉบับคลาสสิคเล่มหนึ่งของโลก ที่เขียนโดย นโปเลียน ฮิลล์ และแปลโดยคุณอาษา ขอจิตต์เมตต์ ซึ่งเป็นหนังสือที่ผมซื้อมาอ่านนานพอสมควรแล้ว เล่มที่มีเป็นฉบับพิมพ์เมื่อปี 2525 (โอ้ว 26 ปีมาแล้วนะนั่น) ซึ่งผมได้มาจากร้านหนังสือมือสองที่ช่วงหนึ่งเป็นแฟนประจำร้านประเภทนี้ และมักได้หนังสือดีๆ มาอ่านในราคาถูกอยู่บ่อยๆ ซึ่งเล่มนี้ก็ได้มาในราคา 30 บาท จากราคาปกเดิม 60 บาท

พอดีสิ่งสำคัญที่ผมอยากจะนำมากล่าวถึงก็เนื่องจาก แนวการศึกษาและเขียนหนังสือของ นโปเลียน ฮิลล์นั้น ได้มาจากการสัมภาษณ์และศึกษาชีวิตและวิธีคิดของผู้ประสบความสำเร็จมาแล้วจำนวนมาก แล้วนำมาวิเคราะห์วิจัยหาประเด็นสำคัญ ซึ่งจะคล้ายกับวิธีที่ผมใช้ศึกษาความสำเร็จเช่นกัน และที่สำคัญยิ่งกว่าในบทนี้ก็คือ เมื่อผมกลับไปอ่านพบบทที่เกี่ยวกับสาเหตุสำคัญของความล้มเหลว 30 ประการที่ผมคิดว่ามีหลักการแบบวิทยาศาสตร์และตรรกะคล้ายที่ผมใช้เช่นกัน ซึ่ง นโปเลียนฮิลล์ ก็ส่วนใหญ่ในนั้นผมก็เห็นด้วยมากๆ จึงอยากจะนำมาเสนอใส่ไว้ในบล๊อกของวันนี้ เพื่อจะได้เป็นแนวทางสำหรับคนที่ไม่ได้ซื้อหนังสือเล่มนี้มาอ่าน (แต่ผมแนะนำให้ซื้อ เพราะยิ่งอ่านยิ่งได้ประโยชน์และแรงบันดาลใจในการไปสู่ความสำเร็จ)

สาเหตุสำคัญแห่งความล้มเหลว 30 ประการ

1.พื้นเพทางกรรมพันธุ์ไม่ดี – มีหนทางอยู่น้อยเหลือเกินที่จะเยียวยาผู้ที่เกิดมาขาดกำลังความสามารถทางสมอง
2.ขาดจุดหมายที่ดี และแน่นอนของชีวิต – ไม่มีหวังในความสำเร็จสำหรับผู้ไม่มีจุดหมายเป็นจุดหมายสูงสุด หรือตั้งเป้าหมายแน่นอน 98 คนในร้อยคนที่ข้าพเจ้าวิเคราะห์ ไม่มีจุดหมายดังกล่าว
3.ขาดความทะเยอทะยานเพื่อไปสู่จุดหมายที่เหนือกว่าปกติธรรมดา – เราหมดหวังในบุคคลที่เฉื่อยเนือยอย่างยิ่ง เขาเหล่านี้ไม่มีความต้องการที่จะให้ชีวิตก้าวหน้าไปไกล และไมสมัครใจที่จะต่อสู้เพื่อฟันฝ่า
4. การศึกษาไม่พอ – อุปสรรคข้อนี้อาจจะเอาชนะได้ง่ายกว่ากันมากเมื่อเทียบกับสามข้อที่ผ่านมา จากความจัดเจน พิสูจน์ได้ว่า “ผู้ที่ได้รับการศึกษาที่ดีที่สุดมักจะเป็นผู้ที่ศึกษาด้วยตัวเอง” บุคคลที่ศึกษาด้วยตนเองมีคุณค่ากว่าใบปริญญา
5.ขาดการาควบคุมตัวเองให้อยู่ในระเบียบวินัย – ระเบียบวินัยเกิดจากการรู้จักควบคุมตนเอง ก่อนที่ท่านจะควบคุมสิ่งต่างๆ ท่านจะต้องควบคุมตัวเองก่อนเป็นอันดับแรก การเป็นนายตัวเองหรือควบคุมตัวเองเป็ฯงานลำบากอย่างที่สุดที่ท่านจะต้องจัดการ ถ้าท่านชนะตัวเองไม่ได้ ท่านก็จะแพ้ตัวเอง
6.สุขภาพไม่ดี – ก.กินอาหารมากไปทำให้สุขภาพเสีย ข. มีนิสัยไม่ดีในทางใช้ความคิด โดยคำนึงแต่สิ่งที่ไร้สาระและไม่เกิดประโยชน์ ค.ใช้กามารมณ์ไปในทางผิดๆ หรือใช้มากจนเกินไป ง.ขาดการบริหารร่างกายที่เหมาะสม จ.ขาดอากาศบริสุทธิ์สำหรับหายใจ
7.ถูกชักจูงโดยสภาพแวดล้อมไม่ดีระหว่างวัยเยาว์ – คนส่วนมากที่โน้มเอียงไปในทางอาชญากรเกิดขึ้นโดยสภาพแวดล้อมไม่ดี
8.การผัดวันประกันพรุ่ง – นี่เป็นสาเหตุธรรมดาแห่งความล้มเหลว เพราะเราต่างคอย”เวลาที่เหมาะสม” เพื่อเริ่มต้นทำบางอย่างที่นำผลดีมาให้ อย่าคอย ไม่มีเวลาที่เหมาะสมอยู่เลย เริ่มต้นเสียแต่วันนี้ ทำงานเท่าที่เครื่องมือที่ท่านมี
9.ขาดความมุ่งมั่น – เราส่วนใหญ่ต่างเป็นคนเริ่มต้นที่ดี แต่เป็นคนถึงจุดหมายที่เลวในทุกอย่างที่เราลงมือ ยิ่งกว่านั้น เราชอบวางมือเมื่อเห็นความพ่ายแพ้เป็นครั้งแรก
10.บุคลิกลักษณะเฉื่อยชา – ไม่มีหวังแห่งความสำเร็จสำหรับบุคคลที่ก่อให้เกิดความเบื่อหน่ายแก่ผู้อื่นจากบุคลิกลักษณะอันเฉื่อยชาของตน
11.ขาดการควบคุมความเร่งเร้าทางกามารมณ์ – ความกระฉับกระเฉงทางกามารมณ์เป็นแรงกระตุ้นที่ทรงพลังที่สุด จึงต้องควบคุมมันไว้ด้วยการแปรเปลี่ยนให้ไปสู่แนวทางอื่นๆ
12.ความปรารถนาที่ควบคุมไม่ได้เพื่อได้เงินอย่างง่ายๆ – จึงทำให้คิดหาเงินง่ายๆ ด้วยการเล่นการพนัน
13.ขาดอำนาจจิตแน่วแน่เพื่อตกลงใจ – ผู้พบความล้มเหลวเปลี่ยนใจบ่อยๆ และเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว
14.หนึ่งประการหรือมากกว่าในบรรดาความกลัวมูลฐานหกประการ – กลัวยากจน กลัวถูกวิพากษ์วิจารณ์ กลัวสุขภาพทรุดโทรม กลัวสูญเสียความรักของใครสักคน กลัววัยชรา กลัวความตาย (อันนี้ไว้จะหาโอกาสมาอธิบายอีกครั้ง)
15.เลือกคู่แต่งงานผิด – ถ้าความสัมพันธ์นี้ไม่ได้ดำรงอยู่อย่างสมัครสมาน แต่ความล้มเหลวในการแต่งงานอาจทำลายความทะเยอทะยานและกำลังใจหมดสิ้น
16.รอบคอบมากเกินไป – คือ บุคคลที่ไม่ยอมฉวยโอกาสที่เข้ามา รอบคอบมากเกินไปไม่ดี พอๆ กับรอบคอบน้อยเกินไป
17.เลือกนายจ้างผิด – เราต้องใช้ความระมัดระวังเลือกนายจ้างซึ่งจะให้แรงบันดาลใจแก่เรา และเป็นผู้เฉลียวฉลาดและได้รับความสำเร็จ (ข้อ 15 และ 17 นี้เป็นสิ่งที่ผมกำลังกล่าวถึงในหัวข้อกลยุทธ์การเลือกคบคน)
18.เชื่อไสยศาสตร์ – เชื่อไสยศาสตร์เป็นความกลัวแบบหนึ่ง และเป็นเครื่องหมายแห่งความงมงาย ผู้จะได้รับความสำเร็จจะต้องไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น
19.เลือกงานผิด – ไม่มีใครได้รับความสำเร็จในงานที่เขาไม่ชอบ
20.ขาดความบากบั่นพากเพียรอย่างแน่วแน่ – คนที่ทำงานได้หมดทุกอย่างหายากนักที่จะเก่งเป็นพิเศษสักอย่าง จงมีความบากบั่นพากเพียรอยู่ที่จุดหมายอันสำคัญสักอย่าง

21.นิสัยใช้เงินอย่างขาดความยับยั้ง – การใช้เงินอย่างสุรุ่ยสุร่ายไม่ช่วยให้ได้รับความสำเร็จ เนื่องจากพวกเขาจะรู้สึกวิตกอยู่ตลอดเวลาว่าไม่มีทางหนีพ้นความยากจน และผู้ไม่มีเงินมักไม่มีโอกาสต่อรอง ไม่มีทางเล่นตัว จึงได้แต่สิ่งเลวๆ
22.ขาดความกระตือรือร้น – ถ้าเขาเป็นคนกระตือรือร้น และควบคุมมันให้ดี เขาจะได้รับการต้อนรับจากคนทุกกลุ่ม
23.ใจแคบ – คนเหล่านี้มักไม่ต้องการความรู้เพิ่มเติม (พวก Self Centered)
24.เสพเกินต้องการ – เช่น ดื่มเหล้าเกินความเหมาะสม
25.ไม่สามารถร่วมมือกับผู้อื่น – เป็นผลของ Self Centered อีกเหมือนกัน
26.เป็นเจ้าของอำนาจที่ได้มาโดยไม่ต้องใช้ความบากบั่นพากเพียรของตนเอง – อำนาจที่อยู่ในมือของผู้ที่ไม่ได้หามาด้วยตัวเอง ในที่สุดมักเป็นภัยต่อความสำเร็จ (ดูคล้ายๆ นักการเมืองบางคน)
27.เจตนาไม่สุจริต – ไม่ช้าก็เร็ว การกระทำของเขาจะโผล่ออกมาให้เห็น
28.ความอวดดีและอวดวิเศษ – เป็นภัยต่อความสำเร็จ
29.เดาแทนการใช้ความคิด – คนเหล่านี้ชอบทำงานด้วยการเดาสุ่ม
30.ขาดเงินทุน – ข้อนี้เป็นสาเหตุธรรมดาของความล้มเหลวในผู้ทำธุรกิจครั้งแรกโดยไม่มีทุนสำรองไว้ให้เพียงพอ

31.นโปเลียน ฮิลล์ เขียนข้อ 31 ไว้เผื่อสำหรับกรณีอื่นๆ ที่เขาอาจตกหล่น

จากที่อ่านมาทั้งหมด จะมีบางข้อที่ประเด็นคล้ายๆ กัน แต่เขามักย้ำอยู่เสมอ คือ เรื่องความเฉื่อยเนือยหรือไม่กระตือรือร้นจะเป็นสาเหตุหลักอันหนึ่งของความล้มเหลวในชีวิต

http://www.bloggang.com/viewblog.php?id=jimmywalker&group=9

Thank You Economy

โลกธุรกิจเปลี่ยนแปลงเข้าสู่ยุคใหม่โดยที่ใครๆ อาจไม่ทันสังเกต Thank You Economy ถือกำเนิดขึ้นมาจากอินเทอร์เน็ต โลกออนไลน์ซึ่งได้คืน “เสียง” กลับคืนสู่ผู้บริโภคและเพิ่มพลังอำนาจมหาศาลแก่ “ความเห็น” ของผู้บริโภคที่แสดงผ่านโซเชียลมีเดีย สื่อยุคใหม่มาแรงที่กำลังมีอำนาจเพิ่มขึ้นทุกขณะ Thank You Economy จึงเกี่ยวข้องกับการปฏิสัมพันธ์ระหว่างธุรกิจกับลูกค้า ไม่ว่าจะผ่านออนไลน์หรือออฟไลน์ การเปลี่ยนแปลงต่างๆ ที่โซเชียลมีเดียกำลังบันดาลให้เกิดขึ้น กำลังสร้างโอกาสใหม่ๆ ให้แก่ธุรกิจในการเติบโตและทำกำไร

ธุรกิจและแบรนด์ที่ตระหนักถึงพลังอำนาจของ “ปากต่อปาก” ที่กำลังส่งอิทธิพลในสื่อโซเชียลมีเดียทุกวันนี้ จะสามารถถีบตัวเองออกจากกลุ่มและโดดเด่นเหนือคู่แข่งได้ และสามารถจะตักตวงผลกำไรได้มากกว่าเดิม เพราะพวกเขาแสดงให้เห็นว่ามีความเอาใจใส่ ลูกค้าเป็นพิเศษมากกว่าใคร โดยมีโซเชียลมีเดียเป็นตัวช่วยที่ทำให้บริษัทสามารถเอาใจใส่ดูแลลูกค้าได้อย่างใกล้ชิด ในระดับเฉพาะบุคคลหรือหนึ่งต่อหนึ่ง ไม่ว่าฐานลูกค้าของคุณจะมีขนาดเล็กหรือใหญ่มหึมาก็ตาม

social media เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง

ขณะนี้บริษัททั้งน้อยใหญ่และไม่ว่าจะอยู่ในธุรกิจประเภทใด ต่างรู้สึกว่าการติดต่อสัมพันธ์กับลูกค้า และการทำให้ลูกค้ามีความสุข ดูจะกลายเป็นเรื่องยากขึ้นทุกวัน เพราะกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ขึ้นมากมาย โดยเฉพาะการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมที่มี โซเชียลมีเดียเป็นตัวการกำลังส่งผลกระทบต่อกลยุทธ์การตลาดอย่างขนานใหญ่ โซเชียลมีเดียทำให้เสียงของผู้บริโภคมีความหมายมากอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน และเพิ่มอำนาจอย่างมหาศาลให้แก่การพูดปากต่อปากผ่านทางโซเชียลมีเดีย ซึ่งกำลังส่งผลกระทบต่อธุรกิจอย่างไม่เคยมีมาก่อน

โซเชียลมีเดียทำให้สิ่งที่เคยเป็นไปไม่ได้เพียงเมื่อไม่กี่ปีก่อน กลายเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ในวันนี้ เมื่อ 5 ปีก่อน การที่บริษัทจะติดต่อ สัมพันธ์กับฐานลูกค้าแม้เพียงหลักร้อย ยังเป็นเรื่องที่แทบเป็นไปไม่ได้ แต่ในวันนี้ อย่าว่าแต่ลูกค้าเพียงหลักร้อยหรือหลักพัน แต่บริษัทสามารถติดต่อกับฐานลูกค้าทั้งหมด หรือผู้บริโภคที่อาจกลายเป็นลูกค้าในอนาคต นับจำนวนล้านๆ คนได้โดยง่ายดาย เมื่อผ่านสื่อสังคมออนไลน์

โซเชียลมีเดียยังทำให้ลูกค้าสามารถติดต่อสัมพันธ์กับบริษัท ในลักษณะที่คล้ายกับการติดต่อสัมพันธ์กับญาติพี่น้องเพื่อนฝูงได้อย่างไม่น่าเชื่อ และความสัมพันธ์ระหว่างลูกค้ากับบริษัทที่สร้างขึ้น บนพื้นฐานของความไว้ใจโดยผ่านโซเชียลมีเดีย กลายเป็นกลไกหลัก ที่สำคัญของเศรษฐกิจยุคใหม่หรือ Thank You Economy ในวันนี้ จึงกลายเป็นเรื่องจำเป็นอย่างยิ่งที่ผู้นำธุรกิจและผู้จัดการแบรนด์ จำเป็นต้องเรียนรู้วิธีใช้โซเชียลมีเดียอย่างเหมาะสม เพื่อสร้างสัมพันธภาพแบบหนึ่งต่อหนึ่งกับลูกค้าทุกคนที่อยู่ในฐานลูกค้า ไม่ว่า ฐานลูกค้าของคุณจะใหญ่เพียงใด วันนี้โซเชียลมีเดียไม่ใช่เป็นเพียงสื่อทางเลือกอีกต่อไป

ธรรมชาติมนุษย์ไม่เคยเปลี่ยน

โซเชียลมีเดียเป็นการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยียุคใหม่ แต่กลับสนับสนุนสิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปว่ายุคใด นั่นคือธรรมชาติของ มนุษย์ ไม่ว่าอะไรในโลกจะเปลี่ยนแปลงไปมากเพียงใด แต่มนุษย์ก็ยังคงชอบที่จะใช้เวลากับคนที่พวกเขาชอบ เลือกที่จะทำธุรกิจหรือซื้อ ขายกับคนที่พวกเขาชอบและโซเชียลมีเดียทำให้มนุษย์ทำเช่นนั้นได้

ธรรมชาติของมนุษย์อีกอย่างคือ ไม่เคยยอมรับคนหรือสิ่งที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน ซ้ำยังมองว่าเป็นภัยคุกคามความปลอดภัยด้วย ดังนั้นปฏิกิริยาธรรมชาติของมนุษย์ เมื่อต้องพบเจอกับสิ่งแปลกใหม่ คือการขีดเส้นแบ่งบนผืนทราย เพื่อกันตัวเองให้ออกห่างจากสิ่งใหม่ๆ ที่ตัวเองไม่รู้จัก เพื่อความปลอดภัย เทคโนโลยี คือหนึ่งในสิ่งแปลกใหม่ ที่คนมักตั้งแง่ปฏิเสธไว้ก่อน เพราะรู้สึกไม่ไว้ใจ ชาวอเมริกัน 90% มีโทรศัพท์มือถือ แต่ผลสำรวจยังคงพบว่าจนถึงทุกวันนี้คนอเมริกัน ส่วนใหญ่ยังคงตั้งคำถามว่า โทรศัพท์มือถือเป็นสิ่งจำเป็นจริงหรือ แม้กระทั่งเป็นเรื่องงี่เง่าหรือไม่กับการมีโทรศัพท์มือถือ เพื่อให้ถูกตาม ตัวได้ตลอด 24 ชั่วโมงไม่ว่าอยู่ที่ใด เพียงเมื่อ 4 ปีก่อนยังไม่มีใครรู้จักเฟซบุ๊ก แต่ 4 ปีให้หลัง ผู้ใช้เว็บโซเชียลมีเดียแห่งนี้ทะลุหลัก 500 ล้านคนไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม บัดนี้ผู้บริโภคได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว ขณะนี้ชาวอเมริกันกำลังนิยมชมชอบการซื้อขายออนไลน์ e-commerce ทว่า บรรดาผู้นำธุรกิจ ผู้จัดการแบรนด์ และนักการตลาด กลับยิ่งขีดเส้น แบ่งบนผืนทรายให้ลึกมากยิ่งขึ้น เพื่อกันตัวเองให้ออกห่างจากโซเชียล มีเดียด้วยความที่ยังคงเชื่อว่า พวกเขายังคงสามารถจะใช้สื่ออื่นที่ปลอดภัยมากกว่าโซเชียลมีเดียได้ต่อไป แต่โชคร้ายที่กว่าจะรอให้โซเชียลมีเดียพิสูจน์ตัวเองให้บริษัทบังเกิดความเชื่อมั่น และเริ่มสร้างสัมพันธ์แบบหนึ่งต่อหนึ่งกับลูกค้าผ่านโซเชียลมีเดีย ก็คงจะสาย เกินการณ์ และธุรกิจก็คงจะพลาดโอกาสที่ดีที่สุดในการก้าวเข้าสู่ Thank You Economy และสร้างอนาคตที่ดีให้กับตัวเอง

ลบเส้นแบ่งบนผืนทราย

ข้อแก้ตัวที่บริษัทมักใช้อ้างในการปฏิเสธไม่ยอมติดต่อกับลูกค้าผ่านโซเชียลมีเดียหรือลงทุนในโซเชียลมีเดีย ‘ ไม่มีผลตอบแทนการลงทุน (return on investment: ROI) แต่ความจริงแล้วการใช้โซเชียลมีเดียมี ROI ในแง่ที่สามารถทำให้ลูกค้าหันมาสนับสนุนแบรนด์หรือบริษัทของคุณได้ วิธีที่จะสร้างการสนับสนุนจากลูกค้าก็คือการมีการบริการลูกค้าที่ยอดเยี่ยม ซึ่งในยุคเศรษฐกิจแบบ Thank You Economy นี้ องค์ประกอบสำคัญที่สุด ของการบริการลูกค้าที่ยอดเยี่ยมก็คือการเอาใจใส่ลูกค้าแบบหนึ่งต่อหนึ่ง โดยผ่านโซเชียลมีเดียนั่นเอง และการติดต่อสัมพันธ์กับลูกค้า ผ่านทางโซเชียลมีเดียคือการเข้าถึงลูกค้าได้โดยตรง

‘ การวัดเรตติ้งของโซเชียลมีเดียเชื่อถือไม่ได้ ขณะนี้เครื่องมือ ที่ใช้ติดตามและวัดการรับรู้ของผู้บริโภคในโซเชียลมีเดียมีการพัฒนา ให้ดีขึ้นตลอดเวลาและเชื่อถือได้มากขึ้นแล้ว บริษัทสำรวจการรับรู้ของผู้บริโภคผ่านสื่ออย่าง Nielsen ได้โดดลงมาเล่นด้วยตนเองแล้ว เมื่อเดือนกันยายน 2010 Nielsen ประกาศเริ่มใช้เครื่องมือวัดการรับรู้ข้ามสื่อ ซึ่งสามารถวัดความได้ผลและเรตติ้งของแคมเปญโฆษณาออนไลน์ได้ และผลที่ได้ก็เชื่อถือได้ แทบไม่ต่างกับการวัดเรตติ้งทางโทรทัศน์

‘ โซเชียลมีเดียเพิ่งตั้งไข่หรือเป็นสิ่งที่ใหม่เกินไป ยิ่งเริ่มสร้าง สัมพันธ์กับลูกค้าแบบหนึ่งต่อหนึ่งเร็วเท่าใดก็ยิ่งเป็นประโยชน์ระยะยาว แก่บริษัทมากเท่านั้น นอกจากประโยชน์ระยะยาวแล้ว บริษัทยังจะได้รับประโยชน์ทันทีจากการใช้สื่อสังคมออนไลน์ เพราะผู้บริโภคจะรู้จักแบรนด์มากขึ้น มีความภักดีต่อแบรนด์มากขึ้น มีการบอกต่อแบบปากต่อปาก บริษัทจะทำความเข้าใจกับความต้องการของลูกค้า ได้มากขึ้นและรวดเร็วขึ้น เพราะลูกค้าชอบแสดงความคิดเห็นต่อสินค้าผ่านโซเชียลมีเดียทันที นอกจากนี้โซเชียลมีเดียยังมีข้อเสียน้อย มาก อย่างไรก็ตาม ข้อเสียคงจะต้องมีแน่ ถ้าหากบริษัทยังคงไม่เลิก หวาดระแวงโซเชียลมีเดีย เพราะยิ่งคุณเสียเวลาไปมากเท่าใด คู่แข่ง ก็จะยิ่งล้ำหน้าคุณไปมากเท่านั้น

‘ โซเชียลมีเดียเป็นเพียงแฟชั่นชั่วประเดี๋ยวประด๋าวแล้วก็ตายไป การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นจากเทคโนโลยีใหม่ๆ ในยุคนี้ ส่งผล กระทบต่อธุรกิจมากกว่าและรวดเร็วกว่าที่เคยเป็นมาในอดีต และคุณไม่อาจใช้วิธีเจาะตลาดที่เคยใช้เมื่อ 30 ปีก่อนได้อีกต่อไปแล้ว

‘ เราต้องควบคุมสารที่จะสื่อไปถึงผู้บริโภค ที่จริงแล้ว ทุกปัญหาที่เกิดขึ้นสามารถแก้ไขได้ผ่านทางโซเชียลมีเดียถ้าหากคุณไม่นิ่งนอนใจและลงมือแก้ไขทันที ด้วยความรวดเร็วและจริงใจ ซึ่งจะทำให้คุณได้รับความไว้วางใจจากผู้บริโภคกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว ตัวอย่างเช่น LOFT เปิดตัวกางเกงแฟชั่นรุ่นใหม่ที่เรียกว่า silk cargo pants เมื่อปี 2010 โดยโพสต์ภาพกางเกงลงเฟซบุ๊ก ปรากฏว่าลูกค้า จำนวนมากไม่ชอบกางเกงแบบนี้ และตำหนิผ่านโซเชียลมีเดียทันทีว่า คงจะมีแต่สาวหุ่นนางแบบที่ผอมแห้งและสูงชะลูดเหมือนยีราฟเท่านั้น ที่จะใส่กางเกงพรรค์นี้ได้ เมื่อ LOFT ทราบปัญหาก็สั่งให้พนักงานของ LOFT ทุกคน ไม่ว่าจะมีรูปร่างสูงต่ำอ้วนผอมอย่างไรให้ใส่กางเกงรุ่นนี้ แล้วถ่ายรูปโพสต์ลงบนเว็บ ปรากฏว่าผลตอบรับจากลูกค้ากลับมา ดีมาก ลูกค้าสาวๆ นับจำนวนไม่ถ้วนเขียนขอบคุณ LOFT ที่ยอมรับ ฟังความเห็นของลูกค้า และต่างบอกว่าอยากลองใส่กางเกงรุ่นนี้

The 5 Levels of Leadership

John C. Maxwell ผู้เชี่ยวชาญด้านความเป็นผู้นำ กล่าวไว้ใน The 5 Levels of Leadership เล่มนี้ว่า ผู้นำที่แท้จริงไม่ใช่เพียง การได้ตำแหน่งแล้วจบ ความจริงการได้รับเลือกให้ได้รับตำแหน่ง ที่อยู่เหนือคนอื่นเป็นเพียงระดับต่ำสุดของความเป็นผู้นำ ซึ่งมีทั้งหมด 5 ระดับเท่านั้น ผู้นำที่เป็น “มากกว่า” เจ้านาย คือคุณสามารถทำให้คนอื่นๆ ทำตาม ไม่ใช่เพียงเพราะว่าเขาจำเป็นต้องทำ หากแต่ ผู้นำต้องมีฝีมือและความสามารถในการผูกใจคนและสร้างแรงบันดาล ใจ ผู้นำต้องสามารถช่วยให้คนอื่นพัฒนาตัวเองเพื่อเป็นผู้นำในอนาคต ได้ ถ้าหากคุณเป็นผู้นำที่มีทั้งฝีมือและการเสียสละ เมื่อนั้นคุณจึงจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของการเป็นผู้นำได้

ผู้นำมี 5 ระดับ

1. Position ระดับต่ำสุดของความเป็นผู้นำ คนที่ได้เป็นผู้นำ เพราะตำแหน่ง คนอื่นๆ ทำตามคุณ เพราะต้องทำตามคำสั่ง

2. Permission เป็นผู้นำที่คนทำตาม เพราะเขาต้องการจะทำ

3. Production เป็นผู้นำที่คนทำตาม เพราะยอมรับนับถือในความเป็นคนดีมีฝีมือที่แท้จริงของผู้นำ และเห็นผลงานที่ผู้นำทำให้แก่องค์กรและส่วนรวม

4. People Development เป็นผู้นำที่คนทำตาม เพราะเป็นผู้นำที่ช่วยสร้างคนอื่นให้เป็นผู้นำ

5. Pinnacle ผู้นำระดับสูงสุดและไปถึงได้ยากที่สุดคือสุดยอด ผู้นำที่คนทำตาม เพราะศรัทธาในตัวตนของผู้นำและคุณค่าในตัวผู้นำ

ผู้นำที่มีแต่หัวโขน

เนื่องจากผู้นำที่ได้เป็นผู้นำเพราะตำแหน่ง นับเป็นผู้นำระดับ ต่ำสุดในทั้งหมด 5 ระดับ จึงเป็นผู้นำที่มีด้านลบหลายประการ

– ไม่เก่งสมกับตำแหน่งที่มี เมื่อคุณได้เป็นผู้นำหรือมีตำแหน่ง คนทั่วไปจะคาดหวังว่า คุณจะมีความสามารถเหมาะสมกับตำแหน่ง แต่ข้อเท็จจริงที่พบเสมอคือ คนที่ได้เป็นผู้นำเพราะตำแหน่งมักจะไม่เก่งสมกับตำแหน่ง

– ผู้นำที่ต้องอาศัยตำแหน่งในการนำคนอื่น มักลดคุณค่าของ คนอื่น ผลเสียที่เกิดขึ้นคือ ขวัญกำลังใจของพนักงานที่อยู่ใต้ผู้นำคนนั้นจะตกต่ำ

– ผู้นำที่มีแต่หัวโขน มักพึ่งการเล่นการเมืองในองค์กร เพราะกลัวจะหลุดจากเก้าอี้ เมื่อใดที่ผู้นำเห็นตำแหน่งสำคัญกว่าการผูกใจ คน สภาพแวดล้อมภายในองค์กรนั้นๆ จะเต็มไปด้วยการเล่นการเมือง ในองค์กร ผู้นำที่ได้มาเพราะตำแหน่งจะเน้นการควบคุมบังคับ มากกว่าการชักจูงให้เกิดการมีส่วนร่วม

– ผู้นำที่ยึดติดกับตำแหน่งจะปกป้องสิทธิ์ของตนเต็มที่ แต่ไม่สนใจทำหน้าที่ผู้นำให้ดี ผู้นำประเภทนี้มองเห็นคนอื่นเป็นผู้รับใช้ให้แก่ตัวเขา แทนที่จะพยายามรับใช้ส่วนรวม ผู้นำประเภทนี้จึงไม่สามารถสร้างทีมเวิร์กที่ดีหรือบรรยากาศการทำงานที่สร้างสรรค์ได้

ไม่มีใครสามารถเสแสร้งเป็นผู้นำระดับ 3

ผู้นำระดับ 3 เป็นผู้นำที่แสดงฝีไม้ลายมือให้เป็นที่ประจักษ์ สามารถสร้างผลงานและความสำเร็จให้แก่องค์กรได้อย่างเด่นชัด ความสามารถของผู้นำระดับ 3 เป็นคุณสมบัติที่ช่วยแยกผู้นำที่แท้จริงออกจากผู้นำระดับ 1 ที่มีแต่หัวโขน แต่ไม่มีความสามารถที่ แท้จริงได้ ผู้นำระดับนี้ได้รับการยอมรับนับถือและมีอำนาจเหนือจิตใจคนอย่างแท้จริง โดยไม่ต้องอาศัยตำแหน่ง

ไม่มีผู้นำคนใดที่สามารถเสแสร้งเป็นผู้นำระดับ 3 ได้ เพราะผู้นำระดับนี้ต้องวัดกันด้วยฝีมือที่แท้จริง จะปรากฏอย่างชัดเจนในรูปผลงานหรือผลกำไรของบริษัทที่ดีขึ้น ผู้นำระดับ 3 สามารถกำหนด เป้าหมายได้ด้วยตัวเอง และมักทำผลงานทะลุเป้า มีความสามารถในการกระตุ้นและสร้างกำลังใจให้ตัวเอง โดยไม่ต้องอาศัยคนอื่น ผลก็คือคนอื่นๆ เต็มใจจะทำตามผู้นำระดับนี้ก่อให้เกิดบรรยากาศการทำงานที่มุ่งสู่ความสำเร็จ ผู้นำระดับ 3 ทำให้ทีมเวิร์กแข็งแกร่ง

กฎการเป็นผู้นำ

หลักการบางประการของการเป็นผู้นำที่แท้จริง

– กฎการยอมรับนับถือ หมายถึงคนเราจะยอมทำตามคนที่แข็งแกร่งกว่าตัวเองเท่านั้น ผู้นำระดับ 3 สร้างผลงานโดดเด่นชัดเจนให้องค์กร มองเห็นและจับต้องได้ ทำให้องค์กรดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หรือมีประสิทธิภาพมากขึ้น หรือมีผลกำไรมากขึ้น สร้างความยอมรับนับถือในฝีมือให้แก่คนอื่นๆ ในองค์กร ทำให้อยากทำตามผู้นำ

– กฎของแม่เหล็ก ตัวคุณเป็นอย่างไร ก็จะดึงดูดคนชนิดเดียวกันให้เข้ามาหาคุณ สิ่งหนึ่งที่ดีที่สุดที่เกิดขึ้นกับผู้นำระดับ 3 คือ เขาจะสามารถดึงดูดคนดีมีความสามารถที่เหมือนกับตัวเขาเข้ามาในทีม ทำให้สามารถสร้างผลงานที่ดียิ่งขึ้นไปอีกไม่รู้จบ

– กฎการเอาเยี่ยงอย่าง คนจะทำตามสิ่งที่เขาเห็น ไม่มีแรงกระตุ้นใดจะดีไปกว่าเมื่อผู้นำทำตัวเป็นตัวอย่างที่ดี

– กฎแห่งชัยชนะ ผู้นำระดับ 3 มักค้นพบวิธีที่จะนำไปสู่ชัยชนะเสมอ ทำให้ใครๆ ก็อยากทำงานกับเขา

– กฎแห่งการเสียสละ ผู้นำต้องยอมสละสิทธิพิเศษบางอย่าง เพื่อก้าวสูงขึ้น

สุดยอดผู้นำ

ผู้นำระดับสูงสุดระดับ 5 ไม่ใช่จะเป็นกันได้ง่ายๆ ต่อไปนี้เป็นคำแนะนำบางประการ สำหรับผู้ที่ต้องการก้าวขึ้นสู่สุดยอดผู้นำ ระดับ 5 ระดับสูงสุดของผู้นำ

– รักษาความอ่อนน้อมถ่อมตนและไม่ทำตัวเป็นน้ำเต็มแก้ว อันตรายที่สุดของการก้าวขึ้นสู่ผู้นำระดับ 5 คือ การที่คุณคิดว่าคุณได้ก้าวขึ้นมาถึงจุดสูงสุดแล้ว และคุณรู้คำตอบทุกอย่างแล้ว ไม่ต้องการให้ใครมาสั่งมาสอนอีก

– รักษาจุดแข็ง ถ้าหากคุณสามารถก้าวขึ้นมาถึงผู้นำระดับ 5 ได้ นั่นย่อมแสดงว่า คุณได้เป็นเจ้าของทักษะความสามารถที่ยอดเยี่ยมบางอย่าง นั่นก็คือจุดแข็งของคุณที่ทำให้คุณมีวันนี้ จงวิเคราะห์ว่าจุดแข็งของคุณคืออะไรและรักษามันไว้และใช้ประโยชน์ จากมันให้มากที่สุด

– ทำแต่สิ่งที่คุณทำได้ มีงานบางอย่างเท่านั้นที่มีแต่เพียงผู้นำระดับสูงสุดเท่านั้นที่มีฝีมือเพียงพอจะทำได้ วิเคราะห์ว่างานเหล่านั้นมีอะไรบ้าง และแน่ใจว่าคุณได้ให้ความสำคัญสูงสุดกับการ ทำงานเหล่านั้น

– คุณจะทิ้งอะไรให้คนข้างหลัง Alfred Nobel คงเป็นเพียง คนไม่กี่คนในโลกที่ได้มีโอกาสอ่านข่าวมรณกรรมของตัวเองในหนังสือพิมพ์ ซึ่งเกิดขึ้นจากการลงข่าวผิดพลาดของหนังสือพิมพ์ อย่างไรก็ตาม ความผิดพลาดนี้กลับทำให้เขาคิดได้ และเปลี่ยนจาก การผลิตระเบิดไปเป็นการมอบรางวัลให้แก่นักวิทยาศาสตร์และรัฐบุรุษที่ทำงานเพื่อการพัฒนาและสันติภาพ และนั่นก็คือประวัติและที่มาของรางวัล Nobel อันทรงเกียรตินั่นเอง